Noel Gallagher’s High Flying Birds – Brits High Flyin’ Heerlijk!
Noel Gallagher’s High Flying Birds
Vorst Nationaal
Brussel
2018-04-06
Didier Becu

Geen Oasis-fan die er onderuit kan dat de geschiedenis van zijn favoriete groep letterlijk verscheurd wordt door de twee kemphanen van dienst. Vorige maand stond bigmouth Liam nog zwetend met in gele parka in een uitverkochte AB, en nu mocht broerliefje het overdoen in Vorst.

Hoe divers de optredens ook zijn (op zo wat alle fronten eigenlijk) is er zonder twijfel niemand aanwezig die niet stiekem hoopt dat de twee elkaar de hand schudden en aankondigen dat de best fucking band ever terugkomt. De scheldpartijen op Twitter voorspellen weinig goeds, en het wordt wellicht iets voor tijden waarin de twee beseffen dat niemand nog om hun solo-uitspattingen geeft.
Vooraleer Noel samen met zijn vogels Vorst zonder veel moeite (gewoon met veel klasse) zou inpalmen was het eerst de beurt aan Blossoms. Jonkies uit Manchester die dweepten met The Stone Roses en Oasis en nu (ten minste als je de Engelse pers nog moet geloven) zelf aan zo’n avontuur mogen beginnen. Songs die goed in elkaar zitten, maar na een minuut over hun eigen gladheid struikelen. Niet goed en niet slecht, maar dat zegden we destijds ook over Cast en geen kat die zich nu nog deze vier kan herinneren.

Noel Gallagher’s High Flying Birds - Noel dan, de man die moest tonen dat hij beter scoort dan zijn broer. Toeval of niet, maar beide heren hebben op ongeveer hetzelfde tijdstip een album uit en zijn er mee op toer. Hoewel Liam met As You Were een excellent debuut afleverde, lijken zijn shows net niet op de perfecte grap. Een icoon die in afwachting van de reünie zelf het heft in handen neemt om er voor te zorgen dat de wereld hem niet zou vergeten. Noel haalt ook de Oasis-klassiekers uit de kast, maar je ziet (en hoort) dat hij zijn solowerk (wel) serieus neemt.
Geen Noel plays Oasis dus, wel een heus orkest dat voor een heerlijke amalgama van soul, psychedelica, rock en pop zorgt. Gallagher lijkt meer een dirigent dan frontman te zijn, spaarzaam met woorden, maar een muzikant die zeer goed weet waarmee hij bezig is.
In het eerste kwartier krijgen we een bloemlezing uit zijn derde soloplaat, de machtige opener Fort Knox en het hartverterende It’s A Beautiful World als “wow”-moment. Pink Floyd is nooit ver weg, maar ook niet het genie van de meester.
Dat Gallagher de songsmid is bleek nog maar eens met In The Heat Of The Moment, een knaller die het beste oproept van zijn trouwe buddy Paul Weller. Ballad Of The Mighty uit datzelfde album als het hoogtepunt van de avond, hoewel dat voor heel wat Vorst-gangers het verplichte repertoire uit de Oasis-catalogus was: een akoestische Supersonic (voor één keer doet Liam beter), het mooiste liefdesliedje ooit (Wonderwall) of het iewat vergeten Half The World Away. Veel zal met trots te maken hebben en Liam niet alle eer te willen gunnen, maar Noel heeft de Oasis-songs niet nodig om te stralen, The Kid wel.

Na bijna twee uur te hebben gespeeld kwam Noel terug voor een bisronde met vier songs. Het fantastische The Right Stuff , perfect aansluitend op Go Let It Out en Don’t Look Back In Anger. En neen die Beatles-song (All You Need Is Love) was volstrekt overbodig, maar kon de sfeer niet drukken.
Liam, you have a problem...

Ism Luminousdash.com http://www.luminousdash.com
Pics homepag - Luca Van Cuchten Dansende Beren http://www.dansendeberen.be

Organisatie: Live Nation