Tom 'Tee' Tas is een muzikant die van enorm vele markten thuis is. Tom heeft zijn sporen verdiend bij bands als Ostrogoth, 23 Acez, Thorium en Neo Prophet. De man is niet alleen een uitzonderlijk getalenteerde gitaar virtuoos, maar ook iemand die niet kan stil zitten. Boordevol nieuwe ideeën stelt Tom Tas zijn nieuwste project voor , Entering Polaris. De band bracht  een knappe heavy metal/power metal schijf uit ‘Godseed’, via Freya Records. De eerlijkheid gebiedt me echter te vermelden, de muziek van Entering Polaris labelen of er een muziekstijl opkleven? Het is die band tekort doen. De grote sterkte is dan ook vooral variatie, enorm veel variatie die ons van de ene kant naar de andere kant van de muur stuurt, tot we compleet murw zijn geslagen.
De gastvocalisten op deze schijf zijn ook geen koorknaapjes: Björn Strid (Soilwork), Henrik Fevre (Anubis Gate), Thomas Vikström (Therion), Lance King (Balance Of Power), Georg Neuhauser (Serenity), Audrey Dandeville (Irradiance), Sindre Nedland (In Vain), Fabio Lione (Rhapsody, Angra) en Arno Menses (Sieges Even, Subsignal). Elk van hen voegt dan ook een grote meerwaarde toe aan het geheel.
De rode draad in de  songs als “Nostalgia for infinity”, “Flightless”, “Godspeed” is uiteraard die uitzonderlijk verschroeiende riffs die Tom uit zijn gitaar tovert. De man laat zich echter dus ook omringen door al even gedreven vocalisten en muzikanten, die door hun uitzonderlijke inbreng de songs naar een hemels niveau doen uitstijgen. Er is dan ook geen speld tussen te krijgen, de instrumentale en vocale perfectie wordt bij elke songs weer eens overschreden. Maar het voornaamste pluspunt is dus aanbieden van enorm veel variatie.
Een streepje power metal, progressieve metal tot heavy metal van de meest pure soort. We komen het telkens opnieuw tegen. Meer nog, daar houdt het zelfs niet mee op.
Entering Polaris overschrijdt bovendien telkens opnieuw de  grens van perfectie. Door alle registers compleet open te gooien, kan daardoor een ruim publiek aan heavy tot puur metal fan over de streep worden getrokken. Telkens waren we op zoek naar die ene minder aantrekkelijke song, of één mispunt op deze schijf. We kwamen van een kale reis terug thuis. Want over deze schijf is nagedacht. En toch zorgt die perfectie niet voor een routineklus, gelukkig maar. Het spelplezier loeit door de boxen. Net doordat Tom als klasse muzikant, bij elk van zijn projecten of deze waar hij zijn medewerking aan verleent, enorm veel spontaniteit uitstraalt, waardoor je prompt overslag gaat. Bovendien laat hij zich bij dit project omringen door muzikanten en zangers die daar net hetzelfde over denken. Met alle gevolgen van dien.

Besluit: Is het nu door bewust die gevoelige snaar te raken bij “A song of Distant Earth” of verschroeiend hard uit te halen, waardoor geluidsmuren worden omver geblazen? Of door bijvoorbeeld door middel van een saxofoon je op het verkeerde been te zetten?
Entering Polaris verlegt niet alleen grenzen. De band legt de lat zowel instrumentaal als vocaal zodanig hoog dat je als aanhoorder niet gelooft dat het over een Belgische band gaat. Nochtans vormt een gedreven muzikant als Tom al vele jaren het levende bewijs dat er in ons land meer talentvolle muzikanten rondlopen, dan we zelf beseffen. Ook dat zet hij samen met de zangers en muzikanten op deze knappe schijf, nog meer in de verf.
Kortom. Ieder beetje metalfan, in de ruime zin van dat woord, zou al naar de platenboer moeten lopen om deze parel van een heavy/power tot progressief metal schijf prompt in huis te halen.
Setlist: Nostalgia For Infinity 04:39. Flightless 03:57 It’s A Good Day For Burning Witches  03:00 Godspeed  04:07 Clear Skies  04:46 A Song Of Distant Earth  05:12 Paradise Reclaimed 05:40 The Field Of Ghosts 05:49 The Long Run 08:38