Like A Storm komt uit Nieuw Zeeland. Niet meteen een land waarbij ik aan zwaardere rock of metal denk. Maar Like A Storm bewijst dat er daar meer te beleven valt dan het plukken van kiwi’s of het filmen van The Lord of the Rings. Naast de gebruikelijke gitaren, bas, synths en drums maken ze ook gebruik van een didgeridoo in hun muziek. Verwacht niet van die trance/tribaltoestanden. Het instrument wordt op bepaalde momenten geïntegreerd in het geheel net zoals je met een sax, doedelzak, synth of iets dergelijks zou doen. Niet overdreven veel maar ze tonen eerder nu en dan hun handelsmerk. Er is veel riffwerk dat door potig drumwerk en programming wordt ondersteund. De zang is een afwisseling tussen een cleane en een hardere zang. Qua zang denk ik een beetje aan de stijl van vocals zoals die van Linkin Park, Parkway Drive of Volbeat. De zang zit vol emotie en de refreinen zijn vrij melodieus.
Muzikaal ligt het ook ergens in die buurt.  Naast een live album en nog wat extended materiaal is dit hun derde album sedert ze in 2009 met de band begonnen. Dit jaar stonden ze op Graspop en ze deden ook al het voorprogramma van Alter Bridge.
De hoes blinkt niet uit van originaliteit. Een figuur die zo in een boek met tekeningen voor Rorschachtesten kan komen is al verschillende keren eerder gedaan. Gelukkig gaat het vooral om de inhoud en niet om de verpakking.
Inhoudelijk krijgen we een album dat evenwichtig en goedgemaakt is en degelijke songs bevat. Een album dat zijn plaats in het genre weet op te eisen maar misschien iets teveel in de middelmaat valt om echt hoge toppen te scheren. Maar wel heel genietbaar is.