Het is altijd een beetje afwachten wat het zal worden wanneer ze je een Britse pop of rockband in je handen schuiven. Want in eigen land worden ze al gauw overroepen en gehyped. Zo ver is het nog niet gekomen met Deaf Havana alhoewel het met elk album beter lijkt te lopen voor de band.
Met ‘Rituals’ zijn ze toe aan hun vijfde album. Het werd gemaakt volgens de Deaf Havana regels: Ten eerste pikt James enkele titels uit. Hij maakt daarna songs naar de titel en de sfeer die het uitstraalt. Daarna maakt iedereen een aanvulling op de computer om alles dan tesamen in te spelen. Dit blijkt het best te werken voor hen.
Na een kort intermezzo genaamd “Wake” beginnen ze met de single van het album “Sinner”. Een vlot en best catchy nummer dat blijft hangen in mijn brein. Eigenlijk moet ik zeggen dat veel nummers als single kunnen dienen. Daarvoor zijn ze niet allemaal even sterk maar ze lijken wel allen als single gemaakt te zijn. “Hell” is daar zo’n voorbeeld van. Met synths en vibes zoals bv Oscar and the Wolf. Dit klinkt modern, voor een jong publiek en geschikt om de Marque Moon in vuur en vlam te zetten. Ingetogener nummers staan er niet echt op. Het lijkt haast allemaal wat groots te klinken. Ik denk dan aan bands zoals Bastille, Snow Patrol etc… Er wordt gezongen met veel melancholie in de stem en de thema’s gaan vooral over strijd, omgaan met jezelf, het afschudden van je demonen en verlossing. Wat algemene thema’s waar veel tieners zich in gaan terugvinden.
Deze zomer staan ze trouwens op Pukkelpop en dat zou wel eens de moeite waard zijn om te gaan ontdekken. Ze hebben er in elk geval het geschikte album voor gemaakt.