Pukkelpop 2018 – vrijdag 17 augustus 2018 - impressies dag 2

Een intense tweede Pukkelpop dag beleefden we. Even overlopen?

De mainstage hadden we vooral ’s avonds aangestipt met o.m. N.E.R.D., het hiphopcollectief rond Pharrell en Chad Hugo , die na zeven jaar terug van zich lieten horen . Hiphop moet een feest zijn , en … ze maakten er eentje van . In een zomerse tenue , NERD minded, kwamen ze het podium op , met een full band , die hun interacties met het publiek aan elkaar smeden . De band rockte en funkte , de twee MCs zongen , rapten en hitsten de menigte op. Ze maakten er de coolste party of the world van. De entourage was er een van dansers, -eressen , breakdancers .
The real NERD  fans konden mee het podium op. De eerste rijen werden geactiveerd en konden loos gaan. Springen , dansen , circlepits , … Een paar medleys passeerden , o.m. van hun samenwerking met Kendrick Lamar , Snoop , White stripes en hun Neptunes .  Verder materiaal als “lapdance “, “she wants to move” en “all the girls are standing in line for the bathroom” . Niet verrassend , maar goed genoeg om de mainstage opgewarmd te houden …

… voor Oscar & The Wolf van Max Colombie . Oscar is een wolf in schapenvacht, die aangename popelektronische songs , verheven van z’n warme , nasale emotievolle vocals, brengt . Het gaat goed vooruit in die jaren met Osacar. Net nog maar platina gehaald voor de nieuwe plaat ‘infinitiy’ en ze headlinen een tweede maal Pukkelpop . Samen met  drums , keys en een bassist laveert hij op het podium en maakt allerhande sensuele pasjes . Probleemloos krijgt hij het publiek mee . Een volle mainstage laat zich gaan , heupwiegt, danst  op die aangename sounds en beats . Oscar & The Wolf is een hitmachine met een pak radiohits als ”you’re mine” , “undress”, “runaway”, “joaquim”, “princes”, “strange entity” , “breathing” en “fever” . Jawel de bas en drums rolden over het zalvende materiaal . . En nog meer kracht en dynamiek kregen ze  door leuke  , dansbare grooves , rookkanonnen en snippers …

In de namiddag zagen we nog de Britse beloftevolle Nothing but thieves , die emo kruidt met indie en pop. Spelplezier en enthousiasme ten over , maar de belangstelling was nog maar matig in de namiddag  . Een afwisselende set speelden ze van snedige rockers en opbouwende ballads onder een soms hoog uithalende zang van Conor Mason , die durft uit te halen op z’n Buckleys . “Amsterdam” is er eentje om te koesteren  maar globaal hadden we  inwisselbare nummers.

Andere stages tijdens het parcours
* Marquee
Een volle Marquee voor Steak Number Eight, de band rond de Vanneste broers . De vier hebben mee aan de kar getrokken van de huidige Belgische postmetal/hardcore /sludge/noise. In november wordt de stekker uitgetrokken en zijn we benieuwd welk avontuur ze tegemoet zullen gaan . Maar hun donker , dreigende, retestrakke sound is nog steeds spannend , overweldigend , hard, explosief , gedreven en meeslepend . Brent Vanneste’s rauwe zang , z’n indringende blik , hij heeft zijn publiek onder zich . Snedig en vurig , aks een tornado klinkt het materiaal , met heel confetti en vlammen.  “Gravity giants”, “your soul deserves to die twice”, “the sea is dying” of return of the komomon” , als hij het publiek indook . We zullen ze missen .

The Sore Losers - De rockers uit Limburg kunnen gaan voor een thuismatch op Pukkelpop . Net als bij Steak is er hier een volle marquee . Ze brengen in oktober hun nieuwe plaat uit . Het publiek houdt er wel van ; rockmelodieuze songs kunnen ze schrijven , nu moeten ze nog blijven hangen .

De hoofdvogel in de marquee werd Yungblud rond Dominc Harrison . Een aanstekelijke mix van rock, punk , elektronica en ska  hoorden we door een duracell konijn, die bekkentrekt , rollebolt, gekscheert . Hij weet z’n publiek te entertainen op die leuke, krachtige rocksongs . Hier was  het jonge publiek voor gekomen … de muziek , de refreinen kennen ze van voor naar achter . “I love you , will you marry me” deed de tent ontploffen . “King charles” , “psychotic kids”, “medication” moesten niet onderdoen . Bruisend , dynamisch , opwindend en bovenal heerlijk ontspannend . Entertainment ten top, daar is ‘Jongbloed’ voor …

Amenra - De rauwe emoties worden uit het lijf geschreeuwd . Amenra is ondergaan , een katharsis , een beleven . Een gitzwart decor , verwoestende beelden , de apocalyps . Ze zijn al aan ‘Mass VI’ toe  in hun platen . Colin van Eeckhout laat zang en lichtinval meer toe , reikt je de hand , neemt je vast en laat los om je dan opnieuw op te vangen . Amenra gaat door merg en been  …

Het Amerikaanse Incubus sloot af . Bijna twintig jaar terug kregen de nu-metal band  armslag in ons landje , met songs als “megalomanic” en “nice to know you” , die vanavond goed verdeeld zaten in de set  De band gaat imposant te werken , een spannende sound van rockende gitaren , donkere basses, mixen , scrathes  en snedige, felle drumpartijen , gedragen door heerlijk indringende vocals . Soms borrelde hier een Fait No More op van in de begindagen .

* verder stonden we even stil bij volgende bands
De jungle pop van Sofi Tukker (dance hall) bracht al veel volk op de been , . het was vroeg , maar hun dance/elektro/jungle pop werd opgezweept dor beats en percussie . “Drinkee” is hun meest gekende  en hun entertainment namen we er al te graag bij.
‘Let the good times roll’ heeft men gedacht in de In de Club …  JD McPherson liet de rock’n’roll rockabilly over ons heen rollen . Een bruine kroeg zetten ze probleemloos op hun kop . Shake that hips , de soundtrack voor loslopend wild …
Een wervelwind kregen van het Canadese Metz ,een klein uur lang noisepop , repetitieve , explosieve ritmes , compromisloos , hard , opwindend .
Verdomd , zij stonden nu net tegelijkertijd met Ho99o9 geprogrammeerd , die even ruig , beenhard te werk gingen in de Castello , met een knipoog naar Death grips en het oude Bad Brains . Kortom, als loslopende buffels , als wilden die om zich heen slaan, geestdriftig , geschift , ontspoord …

Ohja, enthousiast gedreven met z’n twee waren het rockende  Hocked dad als opener in de marquee, en Beraadgeslagen , waar elektronica en drums een aangename frisse inslag en groove hebben in een mooi nihilistisch verhaal …

Tot slot Madensuyu die een geniaal spannend geluid creëren van gitaren en drums . De twee voegen er elektronica , en zelfs  op hun laatste  pianotunes aan toe . Creativiteit volop dus, om je mee te nemen in hun oeuvre en een trip van sobere, repetitieve, opbouwende, gedreven , explosieve ritmes. Schitterende afsluiter van een tweede Pukkelpopdag.

Pics en uitgebreide reviews volgen
http://www.musiczine.net/nl/fotos/pukkelpop-2018/

Org: Pukkelpop