Reeds elf jaar maakt dit vijftal uit Duitsland (Saarbrücken) experimentele post-rock muziek. Met dit album zijn ze aan release nummer vier toe. Ze deelden al met grote bands in het genre het podium zoals met The Ocean, Mono, Caspian…
Het is moeilijk om hen in een hokje te duwen. Ik hoor post-rock met gitaarwerk maar ook nogal wat synthwerk op de achtergrond. Meestal wel in een mooie blend met elkaar. Soms wat spacy zoals op de kortere nummers “Sonde 4” en “Sonde 5”. Ook wordt dit een beetje doorgetrokken op “Savannah” dat fijne percussie, veranderende ritmes en puik gitaarwerk bevat. “Phanta Rei” rockt wat steviger dan de voorgaande tracks maar heeft zeker ook zijn subtielere passages. Het afsluitende en negen minuten durende nummer “Ikarus” is ook een aanrader. Het begint met een heerlijk vervormde synthloop om na een grote minuut de song echt te openen. De stijl verandert dan helemaal maar de synthsounds blijven wel doorklinken in het geheel. Ook de percussie is hier weer om duimen en vingers af te likken. Niet ingewikkeld of extravagant hoor maar wel elke slag op de juiste plaats. Het geluid van de percussie is, net als de rest trouwens, haarfijn.
Inzake post-rock is deze release een van de boeiendste van dit jaar. Ze noemen veel grote bands als hun invloed maar ze hebben wel degelijk een eigen geluid en ze proberen ons te verrassen. Niet door ingrijpende stijlbreuken of ritmeveranderingen. Het zijn vooral hun songontwikkelingen die subtiel en haast natuurlijk de songs naar andere en hogere levels brengen.
Dit is muzikale kwaliteit van de bovenste plank.

Instrumentale postrock
Allegorhythms
Flares