Aan de titel te horen zou je misschien in eerste instantie denken dat het hier een verzamelalbum betreft. Niets is minder waar, het is het nieuwste (negende) album van de in Keulen residerende Duitse band Lotus Feed. Een post punk band die ik al een tijd volg vanwege hun unieke stijl en interessante releases. Ook deze nieuwste worp die ditmaal via het zusterlabel van Manic Depression Rec, met name Icy Cold Records, uitkomt.
Voor deze releases hebben ze zich gefocust op thema’s die ons allemaal aanbelangen. Met name een roep voor eenheid, solidariteit en weerstand tegen de verrechtsing van de huidige maatschappij. Maar evenzeer het gevecht tegen innerlijke demonen, spiritualiteit en seksualiteit. Dat resulteert in vrij geëngageerde teksten en snedige post punk. Opener “Pressure” start meteen aardig met een uptempo en snedige song die ergens tussen darkwave en postpunk zweeft. “Bloom” die erop volgt gebruikt een aantal elementen die Killing Joke vroege soms hanteerde. Een hakkende gitaar, melancholische synths en een bevlogen zang. Een toptrack. Op enkele tracks temperen ze het tempo zoals op “Fail” (of “Daily Race”) waar sfeer plaats maakt voor snedigheid. Een introverte track waarbij de zanger terugkijkt op zichzelf. Een track die halverwege openbreekt. “Legacy” is een immense knoert van een song. Een stevige en hakkende ritmesectie zet de toon en trekt de rest mee. Op “Innocence” komen Peter Slabbynck en Red Zebra meedoen. Een song die misschien wat geïnspireerd werd door “Innocent People”. Alleen Lotus Feed kan daar een antwoord op geven. “Daily Race” begint met de echo van een gitaar zoals The Edge vroeger pleegde te doen. “Dying Sun”, “Resurrection” en “Shadows” zijn meer dan de moeite waard.
Lotus Feed heeft hier een postpunkalbum afgegeven waar vele bands in het genre niet aan kunnen tippen. Laat u meeslepen en begeesteren door deze viriele post punkers.