Wardrobe is het project rond singer-songwriter Johan Verckist. De man is een veelvraat binnen de muziekwereld, en hij heeft ondertussen voldoende watertjes doorzwommen. Voor het project Wardrobe laat hij zich omringen door al even gedreven top muzikanten.  In 2017 bracht Wardrobe zijn debuut 'Crawling' op de markt. Waaruit bleek wat voor een virtuozen deze jongens toch zijn. We schreven daarover: '' Als in een oase van complete rust en zen, vertoeven we met veel plezier in de wereld die Wardrobe ons voorschotelt. We raden aan de plaat in één ruk te beluisteren, omdat dat weldadig gevoel van innerlijke rust je pas overvalt als deze plaat is afgelopen. Echter zijn elk van deze song onontgonnen parels van immens welbehagen, dat we met geen woorden kunnen omschrijven. Meteen is de eerste hartenbreker van een schijf, een feit."
De nieuwste langspeler kwam op de markt, 'Giving Up A Ghost'. Wederom een parel van een schijf, waar je ook hoort dat de band zijn eigen grenzen blijft aftasten en verleggen. De breekbaarheid, waar Johan ons met zijn bijzondere stem in het verleden ontroerde, blijft op nummers als “Armchair Critic”, “24 weeks” en “Someday” stevig overeind staan. Je hoort en voelt echter dat de bandleden allemaal, meer dan ooit, dezelfde kant opkijken. Bovendien schippert Wardrobe voortdurend tussen weemoedige, aanstekelijke en toegankelijke popdeuntjes die aan de ribben kleven. Maar vooral creëert Wardrobe een dromerig landschap, waarbij de zon altijd schijnt achter de wolken. Van enige duisternis is geen sprake. Van klef gedoe ook niet, gelukkig.
Wardrobe is anno 2019 die de grens tussen kitsch en alternatieve muziek bewust aftast, en daarmee wegkomt. Door deze aanpak kan Wardrobe een ruim publiek aanspreken van inderdaad alternatieve muziekliefhebbers die graag vertoeven in hoge sferen, zonder echter daarvoor teveel inspanningen te hoeven doen.
Eenvoud siert hen namelijk. Luister maar naar het bijzonder hartverwarmende “Back Droubles” waar Jan zijn zachtmoedige stem wordt gecombineerd met soundscapes die lichtjes de experimentele kant uitgaan. De dromerige aanpak, waarbij je hart wordt geraakt op een bijzonder plaats, vind je op de hele schijf terug.
Nee aan geluidsmuren afbreken doet de band niet, maar evenmin wordt het de aanhoorder te moeilijk gemaakt. Binnen die eerder vernoemde eenvoudige maar magische mooie omkadering wist Wardrobe ons in 2017 al te raken, anno 2019 doet de band er gewoon een paar scheppen bovenop.
Wardrobe sluit af met een gewaagde cover “Come back and stay” en doet dit op een zodanig intensieve manier dat die song nieuw leven wordt ingeblazen. Wederom blijft de band bewust op de lijn zitten tussen aanstekelijke pop muziek en alternatieve indie/dreampop die door je hart boort als een scherp zwaard.
Besluit: We houden van bands die blijven hun eigen grenzen verleggen, en dat is bij Wardrobe zeker het geval. Waren we al onder de indruk van het debuut, dan zet Wardrobe een stevige stap voorwaarts naar eeuwige roem in zowel dat typische pop wereldje, maar worden subtiel ook de rock liefhebbers - waaronder mezelf- over de streep getrokken. 

Armchair Critic 04:25 24 Weeks 03:15 King Of Clay 02:57 Someday 03:31 Live Forever 04:29 Distance 03:45 Long Gone 05:04 Back Doubles 04:29 Off the Reel 02:56 Nothing's Ever Gonna Change 03:11 Ice Box Man 02:56 Come Back and Stay 04:33