‘You’re probably right, as for tonight, you’re making me nervous… ‘ was hoe ik me voelde toen ik die avond de AB binnenging. Deze avond was immers een beetje zoals tijdreizen, want dEUS ging al lang mee, nog voor ik mijn eerste cd zou kopen. Toch drukte de band zijn stempel op mijn zomer als 13-jarige met “Instant Street” die ik ontdekte op een van die afrekening cd’s in de collectie van mijn oom. Ik heb die nooit meer teruggegeven… Pas vele jaren later leerde ik dEUS echt kennen en zijn ze onlosmakend verbonden aan mijn nostalgisch studentenverleden. Het was de eerste band van wie ik in één klap alles kocht. Ik vroeg me af waarom ik niet 15 jaar eerder voeten op deze aarde had gezet, zodat ik het had kunnen meemaken.

Heuglijk nieuws dus voor mij en al die andere duizenden fans, dat we dit toch (nog) een keer van dichtbij mochten beleven tijdens de Rewind-reeks van dEUS. Twintig jaar later stond de AB de hele week in het teken van hun fel bewierookt album ‘The Ideal Crash’. Eindelijk het moment waarop heimwee naar een door mij zot gedraaide plaat nooit meer zou zijn wat het vroeger was.
Met de snijdende gitaarriff van opener “Put The Freaks Up Front” werd je er direct voluit ingesmeten, want dat nummer barst van de energie. Het was ook de vuurdoop voor de nieuwe gitarist Bruno De Groote, na 13 jaar Mauro Pawlowski. Hij troonde zich als een waardige opvolger. Tijdens “One Advice, Space” wist hij dezelfde sfeer op te wekken als zijn voorganger(s), zodat de zaal ook echt even lekker kon spacen. Een voor een dompelden de nummers, die keurig in volgorde werden gespeeld, je onder in het verleden en het voelde allemaal zo vertrouwd aan.
Ook al haalde dEUS dit album na 20 jaar van onder het stof, polijsten was niet nodig. Hoogstens eventjes blazen en dan opnieuw knallen. Deze plaat is ontstaan uit gevoelens van verlies, leegte en melancholie met teksten die slingeren tussen hardvochtigheid en kwetsbaarheid. Iets wat zoveel jaren later enkel geacteerd kon worden. Maar soit, we hebben onze Magdalena’s van toen ondertussen verwerkt en we waren gekomen voor de muziek. Want net zoals het oudere werk van dEUS, is dit album zo excentriek omdat Barman & co als geen ander melodie en noise zo naadloos met elkaar weten te verzoenen. Tijdens “Instant Street” en “Everbody’s Weird” konden we hier nog eens heerlijk van proeven. “Dream Sequence #1” kreeg je dan weer helemaal stil, ogen toe en outfaden.
Alle vijf de muzikanten, vergezeld van enkele dansers zelfs, hebben het beste van zichzelf gegeven. ‘The Ideal Crash’ is in de geschiedenis van dEUS dan ook een breekpunt met nog diezelfde mystiek als op de vorige twee albums. De bisnummers “Fell Off The Floor, Man” en “Roses” dompelden ons dan ook tot groot genoegen nog meer in diezelfde sfeer van toen;

Dit was gelukkig nog geen afscheid, maar een ijzersterk eerbetoon aan een stukje Belgisch rockerfgoed. 4I chuckled when you smiled dEUS, as a matter of love…4 was hoe ik me voelde toen ik voldaan naar buiten ging: eindelijk die schade ingehaald!

Setlist: Put The Freaks Up Front / Sister Drew / One Advice, Space / The Magic Hour / The Ideal Crash / Instant Street / Magdalena / Everybody’s Weird / Let’s See Who Goes Down First / Dream Sequence #1 /
Quatre Mains / Fell Off the Floor, Man / Nothing Really Ends / Roses

Organisatie: Live Nation ism Ancienne Belgique, Brussel