Het Frans-Britse Stereolab is een muzikale reis terug in de tijd. Ik herinner me de avonden  in 1992 tijdens m’n studentenjaren aan de ingang van Le Coq Wallon in Mons en op het Dourfestival in 1996. Jawel, hun psychedelische indiepopelektronica intrigeert al van begin jaren 90. Kenmerkend zijn de dromerig, repetitief opbouwende songs , bepaald door elektronica, piano, bleeps , strijkerpartijen en  een zweverige zang . Hun laatste studioalbum ‘Not Music’ dateert van 2010, een jaar nadat de band aankondigde dat ze rust nodig hadden en enkele projecten uitwerkten . Een rust die een kleine tien jaar in beslag nam als Stereolab. En nu zijn alle krachten samengebundeld naar een heuse tournee van enkele Europese clubs , o.m. in de Botanique, maar voornamelijk in de UK en de Usa in september. Op twee festivals zijn ze ook,  Primavera en Bestkeptsecret . 

De originele line-up is op het podium  met uitzondering van  Mary Hansen die in 2003 bij een auto-ongeluk om het leven kwam. Het overlijden liet een diepe indruk na en natuurlijk missen we Mary de ganse show. Het huidige kwintet draait rond de Française Laetitia Sadier als zangeres/toetseniste (soms tweede gitarist) en de Britse gitarist Tim Gane .
Ze komt dicht bij haar publiek door ze in het Frans aan te spreken, "ça va si on se parle en Français ?", voordat ze de drummer vraagt om het eerste nummer te beginnen "allez hein dit vas-y".
De set begint langzaam met de titels "Come and Play in the Milky Night" en "Brakhage ". "Fresh Disko" omarmt en verwarmt het publiek een beetje meer en prikkelt de dansspieren. De songs zijn eerder dromerige, meeslepende, ontroerende,  emotievolle popelektronische soundscapes die met elkaar verbonden lijken, met “Ping Pong” en “Crest” als uitschieters door hun crescendo opbouw . Het publiek geniet . Het repetitieve overheerst en de energieke opstoten blijven totnutoe  uit. We moeten wachten tot de encores van het jazzygetinte "Percolator" en  in het bijzonder het frisse , aanstekelijke "John Cage bubblegum".

Anderhalf uur werden we meegezogen in hun psychedelische trip , zonder zichzelf te overstijgen of echt transcendent te zijn , maar het geheel klonk mooi , leuk en aangenaam. Blij om deze Stereolab na al die jaren eens terug te zien en te horen …

Vertaling: Sébastien Leclercq - Johan Meurisse

Neem gerust een kijkje naar de pics op Bestkeptsecret
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/festival/best-kept-secret-2019/stereolab-31-5-2019
Organisatie: Botanique