Na een korte pauze van een slordige zeventien jaar staan Daan Stuyven, Rudy Trouvé, Elko Blijweert, Karel De Backer en Wouter Van Belle weer op het podium. En hoe! Daan is intussen uitgegroeid tot een meesterlijk entertainer en performer, en had voor de gelegenheid zijn gigantisch ego thuis gelaten.
Een gezellige pint in de legendarische kroeg Den Bras kon Zijne Eigenzinnige Touretteheid niet weerstaan. Trouvé gaf een heerlijke nonchalante aankondiging en bracht meteen het publiek op de gewenste temperatuur. Een aantal van de veertien pareltjes van hun langverwachte onverwachte comeback ‘Over’ sluipen subtiel in een voor mij perfect uitgebalanceerde set met dito sound en visuals. Het nieuwe werk overtuigt live dus meer dan op de plaat zelf.
Zoals de titel vermeldt, superlatieven schieten te kort. Meesterlijke arrangementen en klanktapijten door vijf toppers waarvan het speelplezier er gewoon van afdruipt. “Monochrome” maakt meteen het opzet duidelijk. Lange nummers, tempoverwisselingen en abrupte eindes met een Daan die zowaar een kruisbestuiving wordt tussen Cash en, ja, Stuart Staples. Karl De Backer mept er niet bepaald naast en de Rudy dirigeert alles met een verbazend gemak.
Dead Man Ray genereert een warm, begeesterd concert van een ongekend niveau. De subtiliteit en tegelijkertijd de grootsheid van “Chemical” verwordt in een heerlijk georkestreerde chaos terwijl het opvolgend instrumentaaltje getooid wordt met visuals waarbij artiesten zoals Pop en Dylan verouderen. Heerlijke electronica intermezzo met de “Waving Song’ .
Daan weet zijn West-Vlaams publiek danig te enthousiasmeren  en mokert datzelfde publiek nog eens met de weergaloze uitsmijter “Copy of 78”. Superlatief!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/de-kreun-kortrijk/dead-man-ray-5-12-2019.html

Organisatie: Wilde Westen, Kortrijk