Van het platteland in Australië naar het platte Meetjesland, de Europese tour van Stonefield begon in de N9 in Eeklo. Deze vier Australische zusjes stonden al in het voorprogramma van Fleetwood Mac, Black Rebel Motor Cycle Club en King Gizzard, maar lieten de arena’s achter zich voor de kleine zaaltjes waar ze hun nieuwe plaat ‘Bent’ kwamen voorstellen die ze grotendeels op toernee geschreven hebben en die ze opnamen met Joe Walker en Stu Mackenzie van King Gizzard in Melbourne.

Amy Findlay is de frontvrouw en zingt en drumt, Hannah speelt gitaar, Holly bas en Sarah keyboards. De dames kozen voor de seventies-look, wijde broekspijpen dus, een beetje in de stijl van die andere neo-hardrock band met familieleden Greta Van Fleet. In tegenstelling tot die laatste band grossiert Stonefield niet in het hernemen van alle mogelijke hard-rock clichés.
Vanavond stond een ding voorop, en dat was een lange, hypnotiserende groove die vooral Sarah tot leven bracht op haar keyboard. Referentiepunten zijn dus eerder Black Mountain in hun nummer “Wucan” en Wooden Shjips: psychedelische, heavy en slepende rock.
Een vrouw die drumt en zingt, dan denk je onvermijdelijk ook aan het Belgische Brutus, al is Stonefield een stukje softer, maar toch is er die overeenkomst in de zanglijnen van Amy Findlay en Stefanie Mannaerts.
Echte uitschieters waren er niet, wel voldoende afwisseling in tempo en stijl, maar de sterkte van deze band ligt toch eerder in het bedwelmen van het publiek met geluidsgolven dan in de sterke melodieën.
Deze zusjes worden soms wel eens als stoner-rock gecatalogeerd, en dat moet je dan vooral gaan zoeken in het hypnotiserend geluid dat ze creëren, want zware metal-invloeden ontbreken.

Stonefield is eerder een band voor TW of Pukkelpop dan Graspop. De zusjes Findlay bezorgden ons een aangename avond, maar moeten nog met beter materiaal voor de dag komen om uit te breken naar een groter publiek.

Organisatie: N9, Eeklo