Thurnin is een Nederlands eenmansproject met akoestische, instrumentale dark folk. Het doet mij bij momenten een beetje denken aan Wardruna, Sol Invictus, Heilung, Death In June, de late Empyrium … zonder de vocalen dan. Zelf geeft hij aan dat hij veel inspiratie vond bij Woods of Ypres en daar hoor je inderdaad wel wat van terug. Muzikaal hoor je veel schema’s en ‘bewegingen’ die je ook in folk-, pagan- en doommetal zou horen, bij bv. Celestial Season of Soul Dissolution. Een paar tracks hebben zelfs licht-symfonische arrangementen met strijkers en houtblazers. Percussie hoor je nergens op dit album. Enkel op “Trials Of Menhir“ hoor je - als je goed oplet - twee keer een zucht, maar die kunnen we moeilijk niet als instrumentaal klasseren.
Hoewel hij er zelf het etiket dark folk op kleeft, is het allemaal eerder makkelijk te verteren. Er gaat weinig dreiging van uit. Melancholie en berusting/overgave zitten er wel vaak in. Neo folk zit wat dichter bij de waarheid, maar dat is dan weer een heel ruim begrip. Muzikaal-technisch ligt het gitaarspel op zo’n hoog niveau dat het ondanks de vlotheid meer is dan voorbijkabbelende achtergrondmuziek. Op die momenten wordt het duidelijk dat deze gitarist zijn kennis en ervaring uit death en doom vertaalt naar akoestische folk en zo een heel rijk en divers pallet aan emoties kan neerzetten met een eerder beperkte bezetting van instrumenten. Aan de opnames van de gitaar kon misschien nog wat langer en meer gesleuteld worden, zodat de bijgeluidjes weggefilterd zouden zijn. Maar die hebben voor anderen dan weer een zekere charme.
Je hoort wel vaker in reviews dat je een album als één geheel moet beluisteren end at je dan moeilijk één of meer favoriete nummers kan aanduiden. Dat is hier zeker waar. De kwaliteit is constant.
Verslavend mooi.

Folk/World
Menhir
Thurnin

https://thurnin.bandcamp.com/album/menhir