DIRK. - Geen woorden meer voor

Verrassing! Als intro een razende drumsolo die over het publiek dendert. Zo maakte DIRK. zijn opwachting in Brugge. Licht krankzinnig doch scherp en raak. Het zou een voorbode zijn voor de rest van de set.

Met “Toulouse” als opener pakten Jelle Denturck en de zijnen iedereen onmiddellijk in. Altijd fijn als je één van je hits als opwarmer kan gebruiken. Ze hebben alleszins genoeg materiaal om uit te putten. Een West-Vlaamse zinsnede hier en daar helpt natuurlijk ook om de Bruggelingen te ontdooien. Tegelijkertijd zagen we geen moshpits opduiken, hoewel nummers als “Waste” zich er zeker toe lenen. “Milk” zorgde wel voor een eerste meezingmomentje en een zwaar lijzige riff die ferm in je kop nestelt.
“Small Life” wisselde het a-melodische af met bijna naïef gestroomlijnd zang en gitaarspel. Het abrupt einde maakte het een van de vreemdste nummers in de set. Toch maakt het de band tot wat het is. Eigenwijs maar lief. Ruige gitaren maar vriendelijk melodieus. Schreeuwerige stem maar open voor zangstondes. Het zorgt ervoor dat DIRK. één van de interessantste Belgische bands van het moment is.
“Scumbag Teens” zette Jelle Denturck alleen in met krakende stem. Een soort opzwepend Egyptisch klinkende gitaarsolo kleurt het nummer en gaat over in chaos. Het publiek dreunde mee als was het een sekte. Het spreekt ook van groot talent dat “Komrad Shoes” er zonder moeite werd aangeplakt. Het passeerde en wie niet had opgelet, kon het zo missen.
De intro van “Hit” deed vreemd genoeg denken aan “Porselein” van Yasmine, al was het zeker en vast de rommelige rockversie. Een hardere aanzet met wat speciale elektrisch klinkende deuntjes kregen we met “Gnome”. De gitaren schoten even overal heen om dan overgenomen te worden door de constante drum en Jelle zijn klagerige stem. Gelukkig mochten ze af en toe nog eens gezellig samen ontploffen. Er waren geen woorden meer voor.
Onze oren mochten op het einde wel nog even rusten bij “Fuckup”. Het was tijd voor de armen om heen en weer te zwaaien en wat mee te zingen. “I only hate myself, when I fuck things up. And I fuck things up, all the time”, schalde door de zaal. Een fijn a-cappella momentje op het eind van de set.

“Artline” sloot een meer dan geslaagd DIRK.-optreden af als een speedboat die lijkt te vertrekken. Een paar keer aan het touw trekken en gaan. Jammer genoeg was het deze keer aan ons om te vertrekken. De nummers waren simpelweg op.

Setlist: Toulouse - Waste - Milk - Small Life - Counterfeit - Golly - Sick ’n Tired - Scumbag Teens (+Komrad Shoes) - Pastime - My Dog’s Dead - Hide - Hit - Toothpick - Gnome - Fuckup - Artline

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/cactus-club-brugge/dirk-23-10-2021.html

Organisatie: Cactus Club, Brugge