Morris and son - Voor wie The Doors nooit heeft kunnen zien

Normaliter is het not done om tribute bands of cover bands te recenseren. Maar hier maak ik met plezier een uitzondering. Een aantal toppers (Dominique, Piet, Gunter en Luc) nemen nog een topper (Zanger Roy) onder hun hoede en geven de meest puike interpretaties weer van een aantal Doors klassiekers. In de al even toplocatie Den Trap in Kortrijk.

Er wordt met sobere en efficiënte belichting en prachtige sound een sfeertje gecreëerd die duidelijk The Doors ademen. Uitgelezen intro’s en beklijvende versies zorgen ervoor dat je zo waar een Doors concert meemaakt. ‘Te kloffe erop’, zeggen ze in West Vlaanderen. Roy is Jim Morisson ‘gespogen en gescheten’, zeggen ze in West Vlaanderen.

We weten al van bij de opener “Break on through” dat het onvergetelijk zal worden. Drummer Do en bassist Luc sturen als een locomotief de gedreven oerrif. Toetsenist Gunter en gitarist Piet  creëren zowaar de perfecte Doorssound. De voormalige zanger van Kolos Roy zet een kolossale Jim Morisson neer. Ook 27, ook het metier en ook het aura. En zo gaat het maar verder met een uitgelezen playlist.
De intro van “People are Strange” pakt je bij de strot.  Het dreigende van “Riders on The Storm”, afgewisseld met “Love Street”, het rockende en stomende “Roadhouse Blues”, het perfecte “Waiting fort he Sun”, het pletwalsende “Light my fire” (wat een solo!), enzovoort….
U leest het goed: Er zijn superlatieven te kort en het publiek staat in brand. En het houdt maar niet op. “Alabama Song” is zowaar sterker dan de eerste uitvoering. Eventjes denk ik aan Live @ The Hollywood Bowl, die een dezer remastered in de bioscoop te zien zal zijn. Het niet evidente “The Changeling” krijgt een eigenzinnige interpretatie met de nodige en fantastische Doors sauzen. Roy zet een schorre en licht vervallen Morisson neer in “LA Woman” en laat ons proeven van het verval van Zijne Steeds In Leren Broek Dwarrelende.
Bissen doet Morris and Son niet met het voor de hand liggende “The End”, maar wel met het voor de hand liggende “When the Music is over”.

Het in leeftijd variërende en dolgedraaid publiek heeft The Doors meegemaakt tot in het diepste van hun vezels in de CBGB van Kortrijk, ook Den Trap genaamd. I rest my case.

Line up:
Roy Silverans ( Kolos, Ruis Wingman): Zang.
Gunter Callewaert (tig bands en projecten): Toetsen
Luc Buyttebier (Dolfijntjes, Les Sacs, Rebecca,…….): Bas
Dominique Dedecker (multi-instrumentalist bij Les Sacs, Discobars,  Ride This Train…) :
Drums
Piet Clarysse ( De Boomn van De Weireld, Les Sacs, Ride This Train, Satellites, tig projecten) : Gitaar.

Playlist:
Break on through /People are strange/Riders on the storm/Love Street/Roadhouse blues/Waiting for the sun/Light my fire/Alabama song/Love me two times/The Changeling /L.A. Woman/BIS - When the music ’s over

Organisatie: Den Trap, Kortrijk