Intergalactic Lovers - Belgische klasse … is terug!

De 5-koppige Aalsterse band rond Lara Chedraoui concerteerde afgelopen vrijdag in een volle AB . Ze hebben ondertussen al hun vierde plaat ‘Luiquid love’ uit , zijn daarmee op tournee door Europa, en nu was Brussel aan de beurt. Een uitverkochte AB kon hier uitgebreid van hun repertoire proeven en het viel dik in de smaak. Mede door een supergemotiveerde en uiterst enthousiaste groep die anderhalf uur het beste van zichzelf gaf.

Lara kwam op in een vedermantel maar floreerde en danste niet als een kip zonder kop op het podium . Het was een lust voor het oog hoe zij maturiteit en speelsheid met haar slanke lijf ten berde bracht. Bij ieder nummer had ze passende moves en dansjes. Met zo’n frontvrouw kan je uitpakken. Ook haar zachte, begerige stem was , na een zware covidbesmetting, toch weer helemaal ok. Van hoog naar laag, van helder luid naar diep emotioneel, haar stembereik en longcapaciteit zijn weer helemaal ok.
Met de vier  andere bandleden , die multi-instrumentalisten bleken te zijn, werd dit een concert van hoog niveau. Nieuwe nummers als daar waren “Crushing” of ”La Folie” brengen een ingetogen sfeer, intimiteit en rust tijdens de set. De iets oudere bekende nummers zoals  “Shewolf”, en “Delay”, waarvoor Lara het publiek indook , creëerden een kolkende massa van uitzinnige toeschouwers.
Een zeer goede en doordacht professioneel opgebouwde playlist blijkt essentieel en deed hier perfect zijn werk. Veel groepen kunnen hier nog wat van leren. Zonder ook maar één moment te vervelen of te verzwakken, was aldaar de pauze die onder luid gejoel en geklap bijzonder kort duurde voor de band. Iedereen , ook de niet op het podium verschenen medewerkers werden uitgebreid bedankt.
De bisronde was er eentje om duimen en vingers vanaf te likken en eindigde met het één voor één verlaten van de bandleden van het podium zodat elk apart zijn applaus en bedanking kon in ontvangst nemen. Amaai , wat een prachtige muzikale avond was dat.

Na de set bleek toch nog maar eens wat voor een goede groepen we toch hebben in ons kleine Belgenland. In september zagen we hier nog Laïs met hun nieuwe ‘De langste nacht’, vorige maand mochten we in de kerk van Maarkedal Mooneye (ook op tournee met hun nieuwste ‘Big enough’, (staan hier volgend jaar op 23 maart 23) bewonderen en nu dit.  We kunnen nog diverse bands en artiesten van eigen bodem opsommen , die momenteel sterk overtuigen.
Een gouden tip van onzentwege : geef uw zuurverdiende centen aan dit soort kleine hypergezellige Belgische concerten in plaats van aan megaoptredens van Buitenlandse groepen waar er soms amper interactie is. Koesteren moeten we ze doen en vooral véél mondelinge reclame voor maken. Dus chauvinisme op z’n plaats en bands van eigen bodem, een must to see!

Setlist: The Heart Beaten Beats / Bobbi / No regrets / La Folie / Crushing / In Limbo / Shewolf / Waves of desparation / My low low / Lost / Give it up / Two to one / Bruises / Delay / Between the lines / Northern Rd.
Pretty baby / Islands / The Fall Pt. 2

De Nederlandse zangeres Robin Kester mocht de avond openen. Met de hulp van twee muzikanten die toetsen, bas- en gitaar combineerden, bracht ze zweverige , iets te stille, schriele elektropop. Het geroezemoes onder het toestromend publiek overstemde regelmatig en wees er op dat dit nog niet volledig ok is. Enkel naar het einde van haar set , toen het tempo wat werd opgetrokken en de bassen wat dieper klonken , kreeg Robin de hoofden naar het podium gekeerd en de handen op mekaar.

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel