Stone – Steenharde sensatie
Stone + Sterling Press

Na een memorabel optreden op Rock Werchter, heeft STONE een stevig stempel gedrukt op de radiogolven. Hoewel hun debuutalbum nog op zich laat wachten, blijven ze gestaag terrein winnen dankzij de voortdurende airplay, vooral op StuBru. De vraag rijst: bevestigen ze hun status of laten ze groeipijnen zien? Het is aan ons om dat te beoordelen na hun optreden in de Botanique.

Sterling Press, de openingsact uit het Verenigd Koninkrijk, vergezelde de hoofdact om ook op het Europese vasteland de stemming erin te brengen. Hoewel ze klonken als Squid of zelfs Sum 41, wisten ze ons niet altijd te boeien. De frontman, die iets weg heeft van een jonge Ashcroft, kreeg het publiek weliswaar aan het klappen, maar de uitvoering, vooral merkbaar in "Plastic Bag", was niet altijd even strak. Gelukkig herpakten ze zich tegen het einde met "What Would You Do?" en het krachtige "Doorbell". Al met al een matige opwarmer.

Het publiek was duidelijk maar voor één ding naar de Botanique gekomen: om STONE live te zien optreden. Terwijl de dreigende tonen van The Prodigy's "Breathe" klonken, betraden de jonge rockers één voor één het podium. Met "I Let Go" uit hun arsenaal van singles en één EP, wisten ze het publiek meteen mee te slepen. Tijdens dit energieke nummer, dat ingeleid werd als een anti-liefdeslied, zagen we voor het eerst, maar zeker niet voor het laatst, de kenmerkende moves van frontman Fin Power.
Vroeg in de set kwam het eerste radiohitje "I Gotta Feeling" aan bod, wat het publiek aanzette tot springen en moshen voor de rest van het concert. Met "Let’s Dance to the Real Thing" werd het tempo iets getemperd, maar al snel bracht "If You Wanna" het publiek weer in een moshpit en markeerde het eerste hoogtepunt van de avond. De Orangerie, de grootste zaal van de Botanique, bleek echter te klein voor deze jonge band.
De invloed van de Britse sound is onmiskenbaar in de muziek van STONE. Nummers als "My Thoughts Go" klonken alsof ze rechtstreeks uit het repertoire van Wolf Alice kwamen, terwijl "Never Gonna Die" echo's vertoonde van Stone Roses en Oasis. Desondanks blijft het viertal uniek, met nummers als het opzwepende dansnummer "Left Right Forward", waarbij het publiek de instructies van Power volgde in een wilde moshpit.
Tijdens enkele nummers vielen ook de unieke monologen van Power op, met een rake vocale solo na het overweldigende "Stupid". "Money (Hope Ain’t Gone)" werd vervolgens ingezet als een ware anthem, waarvan het refrein door de hele zaal werd meegezongen. Met "Waste" en "Leave It Out", beide met een krachtige overtuiging en een circle pit, sloten ze hun set af.

STONE heeft met overtuiging het label van one-hit-wonder van zich afgeschud. Nu is het uitkijken naar hun debuutalbum en naar toekomstige optredens in grotere zalen.

Setlist: I Let Go - Keep Running - I Gotta Feeling - Let's Dance to the Real Thing - If You Wanna - My Thoughts Go - Am I Even A Man - Left Right Forward - Stupid - Money (Hope Ain't Gone) - Waste - Leave It Out

Organisatie: Botanique, Brussel