The Bony King Of Nowhere - Gentenaar Bram Vanparys, voor één avond koning van Brussel

The Bony King Of Nowhere, de artiestennaam van de Gentse singer-songwriter Bram Vanparys, komt een frisse AB opwarmen. Dat doet hij met “Working Harder”, een mooie mysterieuze opener. “Are You Still Alive” doet daarna denken aan een rustig kabbelende beek. “Every Road”, vanop het album ‘Silent Roads’, alweer 6 jaar geleden, zorgt voor een breekpunt, maar met “Almost Invisible” en titeltrack “Everybody Knows” wordt opnieuw volop op de nieuwste worp gefocust. Maar liefst 10 nummers krijgen we vanop ‘Everybody Knows’, alleen “Rubber Faces” ontbreekt.
Sommige nummers staan sterk overeind. Zo blijft “Going Out” toch heel straf. Laat Thom Yorke maar 'smilen'. Deze van Vanparys is een prachtig soelaas en alternatief voor de door Yorke nooit geschreven Radiohead-songs. Nog nooit heeft nostalgie zo dicht de perfectie geraakt. Wat een stem en prachtige arrangementen! Laat het duidelijk zijn: Vanparys is naast een fantastisch zanger ook een hele innemende vent. Ook de band was van een erg hoog niveau.
“Eleonore”, het enige nummer dat niet vanop de laatste twee platen komt, zorgt plots voor gejoel in de zaal. Een herkenningspunt voor fans die na ‘Alas My Love’ en ‘Eleonore’ zijn afgehaakt. Hier toont Vanparys waarom ook de latere cd’s de moeite lonen. What you see is what you get, letterlijk. Hij staat daar, sober, zonder franjes, en brengt liedjes die raken. En inderdaad, ontroerende teksten schrijven is hij niet verleerd, zo blijkt op “All It Takes” en “Slow Down”.
Die laatste brengt, samen met “Get One Free” opnieuw voor schwung wanneer het publiek net even minder aandachtig wordt. “Silent Days” doet afwisselend denken aan Kurt Vile en Benjamin Francis Leftwich, met zelfs een hint van Ryan Adams. The Bony King of Nowhere won in 2019 meer dan terecht de MIA voor beste singer-songwriter, maar verder dan die ene erkenning lijkt het niet te komen. Na het horen van “Falling Into Place” hoop ik toch stiekem op die definitieve (inter)nationale doorbraak. Als alle puzzelstukjes in elkaar vallen, moet dit zeker lukken.
De Encore bestaat uit “Still Around” en “Perfect Sense”. Na deze straffe song op het einde maakt het allemaal perfect sense.
Waar een eerste luisterbeurt thuis me niet erg kon bekoren, komt het kersverse album live wel meer tot leven: de nummers horen afgaande op de klankkleuren duidelijk bij elkaar, maar de dynamiek in de nummers zorgt ook voor voldoende afwisseling. ‘Everybody Knows’ is een pareltje dat meer luisterbeurten verdient. En Bram Vanparys is een ‘grote meneer’.
Na de try-out inde 4ad, Diksmuide, opnieuw meer dan een geslaagde passage ...

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel