Zimmerman - Liedjes over de Liefde

Een romantisch album over de liefde. Tja, daar zaten we nu écht met zijn allen op te wachten. Blijkbaar wel, want Simon Casier alias Zimmerman meent het oprecht. Zijn liefdesliedjes zijn bedoeld voor Noémie Wolfs, die hij tijdens het maken van de plaat ten huwelijk vroeg. Op bijna knullige manier stelt hij zich kwetsbaar op en durft zijn zeemzoetige langspeler zomaar zonder enige ironie op het podium voor te stellen. Releasedatum van ‘Love Songs’ was – je raadt het al – Valentijnsdag …

Zimmerman begon bij het begin. “Falling In Love” is een rustig nummer en kabbelt lekker weg. Een ingehouden Casier fluisterde haast zijn lyrics het publiek in. Bij “Other Plans” hoor je de invloeden van zijn werk bij Balthazar. De meerstemmigheid en hoge bijna Hawaïaanse tiki-tonen zorgden voor een verfijnde melodie. “I Don’t Want It That Bad” sloot qua klank naadloos aan bij de love songs, al werd het zeven jaar terug uitgebracht. Ondertussen gaat het naar ons vermoeden wat beter met Simon Casier.
“Het album is gemaakt voor mijn lief Noémie, maar één liedje mocht toch over mij gaan”, grapte hij toen de band “Perfect Guy” inzette. In de radioversie wordt het nummer begeleid door de fantastische zangeres Noémie Wolfs. Jammer genoeg kon ze er vanavond niet bij zijn. Even later kregen we kippenvel bij “Noémie”, het nummer waarmee hij haar ten huwelijk vroeg (voor het volledige verhaal: luister zeker eens naar de Popcast van 09/02). Het is een korte song, recht voor de raap maar ook recht uit het hart. Het beste liefdesliedje was voor ons toch “How Much I Love You”, heerlijk zacht gebracht. Ingehouden blaasinstrumenten en Paris by Night-vibes. Het was het einde van de lofzang aan zijn lief. En de zoetigheid werd ons jammer genoeg drastisch ontnomen, zoals een beer die met zijn poot vastzit in de honingpot.
“Wish You Were Here” had ook te maken met de liefde. Namelijk die voor zijn broer die er niet meer is. De song, doordrenkt met jazz, elektronica en gevoelige strijkersarrangementen, neemt je mee op een emotionele reis. Heel erg mooi, maar we konden er ons niet helemaal aan overgeven. De song/plaat van 46 (!) minuten werd dan wel ingekort, maar een nummer van twintig minuten vraagt iets van een publiek op het einde van een set, zeker als er vaak herhaling in zit.

Toch voelden we ‘de liefde’ tijdens dit optreden, in alle facetten. En elke artiest die daarvoor kan zorgen verdient tonnen respect (en chocolade in hartjesverpakking).

Setlist: Falling In Love - Other Plans - I Don’t Want It That Bad - Perfect Guy
 - Doing Nothing - Hard To Pretend – Noémie - The Way To My Heart - Someday Maybe - How Much I Love You - Wish You Were Here

Neem gerust een kijkje naar de pics @Astrid De Maertelaere
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/5922-zimmerman-03-04-2024.html?Itemid=0

Organisatie: Cactus Club, Brugge