Split EP
A Clean Kitchen Is A Happy Kitchen / Silent Front
Jezus Factory
Twee bands – drie nummers … krachtvoer – 90’s referentie noisepop op z’n Shellac’s: rauw, metaalachtig , strakke ritmes – gortdroge drums – tempowisselingen .
De eerste amuseert zich in hun kunnen; we horen een acht minuten durende instrumental met heerlijk chaotische ritmes . De band met Boots (Traktor, DAAU, Dóttir Slonza,…), Craig Ward (dEUS, The Love Substitutes, True Bypass,…) en nieuw lid Paul Lamont (ex Hitch) gaat zijn eigen weg binnen de noieserock , en brengt Shellac - Captain Beefheart en Butthole Surfers dichter bij elkaar.
Silent Front klinkt hard en strak en hun twee songs vragen naar meer . Intrigerend krachtvoer dus … Overtuigend.
http://cleankitchen.bandcamp.com
http://silentfront.bandcamp.com
Het Limburgse Fence heeft al een paar platen uit en had met songs als “Always ultra” en “Mary Lou” een paar leuke , fijne singles uit . Na Pukkelpop 2006 gingen de leden elk hun eigen weg ; ze zijn nu terug bij elkaar en doopten de nieuwe cd simpelweg ‘Fence’. De songs zijn melodieus broeierige en sfeervolle rockers; we noteren alvast “ Without a trace” en “Walk the walk” . De groep durft breder te gaan op “I think I do” en “Evolution stock” . Ook de integere “We didn’t mean you no harm”, “Of day & night” en “Haystack” zijn de moeite . Fence schrijft songs zoals we hoorden van een Metal Molly . En zijn ze nu back. Mis hen niet!
Info http://www.fence.be
Het Leuvense duo Kevin Imbrechts (gitaar) en Nico Kennes (zang/drums) speelden zich dit jaar in de kijker op het Dunk!festival …“Snedige vette gitaarriffs en dito drumwerk zorgden voor een krachtige sound die toch met de nodige finesse werd gebracht” .
‘The Age of the image’ is een overtuigende EP . Ze wonnen al de vi.be contest voor het Play festival in de Muziekodroom en hun sound is een kruising van Helmet en the Queens . Intens spannende en broeierige krachtige, hevige rockers, die een ruimere respons verdienen …
http://mosquito.bandcamp.com
Van al de talentvolle Ierse bands, is O Emperor één van de enige die een deal met een belangrijk platenlabel wisten te versieren. Vanuit hun Ierse roots hebben ze een divers klankenpalet ontwikkeld, dit met invloeden van Crosby, Stills & Nash, The Beach Boys en zelfs Mumford & Sons.
Dit album is nogal wisselvallig. Een aantal nummers klinken nogal oubollig. Toch wordt dit album boven de middelmaat verheven, en dit door prachtnummers zoals “Heisenberg” en “Sedalia”. … Luister maar eens naar de bonus uitvoering “Sedalia” ...
Twee jaar na hun debuut ‘Echolocation’ presenteert Duncan Idaho het prachtig uitgegeven album ‘The Event Horizon’ en dit onder het label Moon Records. De eerste single van het album, getiteld “Io” is uit en wordt in Nederland goed ontvangen. Kenmerkend zijn het goeie gitaarspel, het huppelende orgeltje en een aantal strakke ritmes, met roots in de sixties en seventies. Beste nummer is ”Vulture of July”, prachtige samenzang tussen Ivo Alblas en toetseniste Hanna Tollenaar. Een aangename aanrader …
Het gezelschap omschrijft zelf hun muziek als zweverig en bevreemdend, warm en somber. Een soort van ‘onderwaterwereld’, en dat horen we, maar zien we ook duidelijk op de hoes; muziek ver weg van alle lawaai …
De EP bevat dromerige, zweverige gitaarpop; de songs zijn mooi uitgewerkt en vallen op door de licht twinkelende gitaarlijnen, keys en melodica . Intens broeierige, warme songs met een psychedelische tune en een repetitieve ondertoon. In de bio wordt elke song tekstueel onderbouwd en het lijkt alvast de moeite de info eens op te scharrelen via hun site .
Fijn uitgekiende, wegdromende, zweverige pop dus …
Info http://www.facebook.com/lightningvishwa
Vijf jonge gasten uit Kortrijk brengen straf spul op hun 5 nummers tellende EP. Broeierige , meeslepende en springerige gitaarrock, niet vies van wat electro. Op die manier drijft hier een band als Linkin Park naar boven , maar ze verraden ook het donkere , bezwerende als de ingehouden vocals van Steak Number 8. Puik EP’tje bijgevolg! van dit kwartet.
Info http://www.facebook.com/druzhnik
Uit Beringen is het duo Rebounce , Steven Ribus/ Nico Camps , afkomstig en ze hebben met de ‘Nighttronic’ EP vier floorkillers klaar voor een groovy danceparty. Het electroproject brengen beats’n’bleeps met de nodige dosis neurotische clicks en synths. Pumpin’ floortracks – live electro - dubstep en steamy beats , beter kunnen we het zelf niet omschrijven … Moeiteloos slagen ze erin de kleine ‘ILoveTechno’ danceclubs naar hun hand te zetten en kunnen ze de menigte opzwepen.
Info http://www.rebounce.be
Over de taalgrens zijn we behoorlijk onder de indruk van het Waalse The K. Het trio komt af met stevig snedige bonkende en pompende rock. De groep graait in de ’90s van Hundred Reasons en Quiksand en is niet vies van een Rollins’ schreeuwzang , afgewisseld met een meer catchy zang . Het gaspedaal blijft ferm ingedrukt en de plaat klinkt venijnig hard en boeit door de tempowisselingen. Dit is rock met ballen . Overtuigend!
http://www.theknoise.com
‘Now & Forever’ is één lange compositie, een donkere soundscape op de plaat van Syndrome, het project van gitarist Mathieu Vandekerckhove van Amenra .
Een spannende dreiging binnen de ‘drone’ slowcore, met repetitieve, (licht) grommende , duistere ambient soundscapes en tunes, een snijdend, slepend gitaarspel en een sober, ingehouden zang. Syndrome exploreert in de diepte van ons gemoed en nodigt je uit te stappen in hun filmisch, huiverende trip …
http://www.consouling.be
Version Original, kortweg V.O., is het project van de Brusselaar Boris Gronemberger. ‘On Rapide’ is al z’n derde album ; hij kon aankloppen bij John McEntire van Tortoise in Chicago. De jazzy postrocktunes zijn duidelijk te horen op het elegant, uitgekiende, dromerige, en broeierige songmateriaal van V.O.
Boris heeft een rits van de Franstalige artiesten meegekregen (o.m. van The Tellers, Soy Un Cabello, Raymondo, Venus, Francoiz Breut, …).
Het filmisch sfeervolle materiaal wordt sober, subtiel of breder omlijst door koperblazers en slagwerk. De meeslepende, bezwerende songs zijn de moeite en weten door de rustige, voort deinende en repetitief opbouwende ritmes en vibes te boeien.
http://www.wearevo.com
… Songs in hun meest pure vorm … een akoestische gitaar en twee zangstemmen . We hebben het hier over Rein Vanvinckenroye en Natalie De Man , die samen liedjes schrijven. Intimistisch materiaal , die een mijmerende , verstilde eenvoud hebben. Een aantal nummers worden verrijkt met een ‘verdwaalde’ harmonica van bluesman Steven Troch .
Hun tweede album is een feit; sober, intiem, eerlijk materiaal dat raakt … ‘EYE-shaped Spots’ is een verhalende wereld van eenzaamheid, nachtelijke ontmoetingen met mythologische figuren en odes aan de hartstocht …
http://www.myspace.com/thecravingdeer
Nederlands 
Français 
