De bevallige popdiva Elisabeth Grant aka Lana Del Rey heeft de opvolger klaar van ‘Born to die’ . Het debuut was een mooi staaltje broze, onderkoelde en hartverwarmende trippopromatiek, onder haar diepe indringende vocals . De opvolger zit natuurlijk in dat zelfde ‘emo’ sfeertje van een droomwereld die wat mysterieuze kronkels kent, maar tav het debuut directer is en met minder orkestratie .
De plaat werd geproduceerd door Dan Auerbach van The Black Keys. We hebben die kenmerkende sfeervolle , intens broeierige spanning , die verleidelijke , dampende, smachtende , zwoele tunes en een vakkundige uitwerking wat een reeks pareltjes oplevert als “Cruel world” , “West coast” en de titelsong .
Toegegeven , soms is het wel iets teveel van hetzelfde, zeer zeker als er nog zes bonustracks zijn , maar algemeen is dit plaatje ‘Ultraviolence’ opnieuw meer dan de moeite .
Musiczine.net redactie - eindejaarslijsten 2014 – de Muzikale Hoogstandjes
Musiczine.net - TOP Platen – Concerten 2014 – lijsten
Check mee NDL – FR
2014 Geert Huys - 2014 STRIKES BACK!
Modern classics
THE WAR ON DRUGS - Lost In The Dream
NENEH CHERRY - Blank Project
BECK - Morning Phase
ADRIAN CROWLEY - Some Blue Morning
SHE KEEPS BEES - Eight Houses
Essential stuff
THE NOTWIST - Close To The Glass
THE MEN - Tomorrow’s Hits
J MASCIS - Tied To A Star
ROBERT PLANT - lullaby and… The Ceaseless Roar
CLOUD NOTHINGS - Here And Nowhere Else
THURSTON MOORE - The Best Day
THE AFGHAN WHIGS - Do To The Beast
MORRISSEY - World Peace Is None Of Your Business
KRIS DANE - Golden Rain
PARQUET COURTS - Sunbathing Animal
MARK LANEGAN BAND - Phantom Radio/No Bells On Sunday EP
CLAP YOUR HANDS SAY YEAH - Only Run
ALT-J - This Is All Yours
BOB MOULD - Beauty & Ruin
BEN HOWARD - I Forget Where We Were
TY SEGALL - Manipulator
ZIG ZAGS - Zig Zags
KEVIN MORBY - Still Life
TOM PETTY & THE HEARTBREAKERS - Hypnotic Eye
LANA DEL REY - Ultraviolence
THE RAVEONETTES - Pe’ahi
PRONG - Ruining Lives
WOVENHAND - Refractory Obdurate
CHUCK E. WEISS - Red Beans and Weiss
THE BASEBALL PROJECT - 3rd
TWEEDY - Sukierae
SPOOKYLOVE - Rock and Roll Weakling EP
ANNA CALVI - Strange Weather EP
Close but no cigar
DAMIEN JURADO - Brothers And Sisters Of The Eternal Son
THEE SILVER MT. ZION MEMORIAL ORCHESTRA - Fuck Off Get Free We Pour Light On Everything
CHEATAHS - Cheatahs
THE SORE LOSERS - Roslyn
ANGEL OLSEN - Burn Your Fire
NOTHING - Guilty Of Everything
BLOOD RED SHOES - Blood Red Shoes
ZITA SWOON GROUP - New Old World
MOONBOW - The End Of Time
TIMBER TIMBRE - Hot Dreams
EAGULLS - Eagulls
ELBOW - The Take Off And Landing Of Everything
SWANS - To Be Kind
OFF! - Wasted Years
REAL ESTATE - Atlas
GOAT - Commune
CYMBALS EAT GUITARS - Lose
KELIS - Food
AMATORSKI - From Clay To Figures
DAMON ALBARN - Everyday Robots
OSCAR AND THE WOLF - Entity
ECHO & THE BUNNYMEN - Meteorites
THE AMAZING SNAKEHEADS - Amphetamine Ballads
CONOR OBERST - Upside Down Mountain
WHITE LUNG - Deep Fantasy
RYAN ADAMS - Ryan Adams
STRAND OF OAKS - Heal
SHELLAC - Dude Incredible
MAZES - Wooden Aquarium
THE BUG - Angels & Devils
THE WYTCHES - Annabel Dream Reader
THE PHANTOM BAND - Strange Friend
SHARON VAN ETTEN - Are We There
BUZZCOCKS - The Way
INTERPOL - El Pintor
LOWER - Seek Warmer Climes
SPRING OFFENSIVE - Young Animal Hearts
JACK WHITE - Lazaretto
MASTODON - Once More ‘Round The Sun
FOXYGEN - … And Star Power
SPOON - They Want My Soul
THE MELVINS - Hold It In
TV ON THE RADIO - Seeds
MEATBODIES - Meatbodies
ROYAL BLOOD - Royal Blood
MERCHANDISE - After The End
SOHN - Tremors
DREAM POLICE - Hypnotized
SLEAFORD MODS - Divide And Exit
THE TWILIGHT SAD - Nobody Wants To Be Here
TOM HICKOX - War, Peace And Diplomacy
Chills on stage
CRYSTAL ANTLERS (De Kreun, Kortrijk)
MIDLAKE (AB, Brussel)
THE VEILS (Botanique, Brussel)
LAVVI EBBEL (4AD, Diksmuide)
RODRIGUEZ (AB, Brussel)
VIOLENT FEMMES (AB, Brussel)
THE ROLLING STONES (TW Classic, Werchter)
THE CHILLS (Boomtown, Gent)
STATUS QUO (Woosha, Oostende)
NEIL YOUNG & CRAZY HORSE (Lokerse Feesten)
THE WAR ON DRUGS, THE NATIONAL, THURSTON MOORE BAND, NENEH CHERRY, QUEENS OF THE STONE AGE, ANNA CALVI (Pukkelpop)
BECK (Vorst Club, Brussel)
CLAP YOUR HANDS SAY YEAH (Botanique, Brussel)
MADENSUYU (Autumn Falls, Vooruit, Gent)
J MASCIS (De Kreun, Kortrijk)
Sam De Rijcke - Het Rockjaaroverzicht 2014
- Wij maken ons zorgen. Waarom ? omdat we een gevaarlijke nieuwe trend aanschouwen in muziekland.
Dance festivals als Tomorrowland, waarbij over het paard getilde knoppendraaiers enkel maar de startknop moeten indrukken van hun op voorhand opgenomen DJ sets, worden populairder dan de rockfestivals, die eigenlijk ook al geen rockfestivals meer zijn.
Rock Werchter richt zich meer dan ooit op tieneridolen, ééndagsvliegen, halve boysbands en hitparade groepjes. De rock is steeds verder te zoeken, een naamsverandering in Pop Werchter dringt zich op.
Ketnet fenomenen als Sam Smith, George Ezra, Ben Howard, Ed Sheeran en Passenger zouden ze vroeger in Werchter en Pukkelpop op de brandstapel gegooid hebben, nu worden die daar verafgood. Er is backstage nog nooit zoveel Kidibull aangevoerd als dit jaar.
Jaren geleden moesten bands hun stekje op Rock Werchter nog echt verdienen via jarenlang zweten, keihard werken en het uitbrengen van op zijn minst een stel degelijke platen (vraag het eens aan The Scabs). Nu volstaat het dat een artiest een half hitje scoort die de playlist van Stu Bru haalt en het plekje in de tent is al gereserveerd. Als voorbereiding op Rock Werchter brachten bands vroeger nog ettelijke uren door in hun repetitiehok, nu gaan ze gewoon twee uur voor ’t concert naar de coiffeur (of naar de bloemist, plastieken palmbomen gaan kopen).
Nu ja, destijds stonden amper een achttal bands op de affiche, vandaag meer dan honderd, het kan dus haast niet anders dan dat er een hoop kaf tussen het koren zit. In de loop der jaren is Herman Schueremans geëvolueerd van organisator tot tandarts, hij moet voor vullingen zorgen, en die van Belgische makelij zijn nu eenmaal goedkoper.
Naar eigen zeggen is de Schuer uit zichzelf de laatste jaren ‘breder’ gaan programmeren, toch raar dat hij die inval pas gekregen heeft nadat een batterij Amerikaanse geldwolven zijn boeltje hebben overgenomen. We hebben ondertussen al Lady Gaga gehad, Katy Perry, Milk Inc, Stromae, Bruno Mars,… waar gaat dat eindigen ? Het zou ons geen zier verwonderen mocht One Direction op de volgende editie van Rock Werchter staan. Ook Christoff houdt hoopvol zijn telefoon bij de hand.
- Studio Brussel is al lang zijn rebelse kantje verloren en overspoelt ons met platte dance, aalgladde r&b, ongevaarlijke softpop en nichterige kitschmuziek. Als u de zender dezer dagen opzet in onze rustoorden dan gaan de bewoners steevast de radio iets harder zetten om al die fijne muziekjes nog beter te kunnen horen, en als er dan iets te veel techno of elektro gedraaid wordt dan denken die bejaarden gewoon dat hun pacemaker in overdrive slaat.
- Wij haten Stromae, we krijgen aambeien van Oscar and The Wolf, we vallen in slaap bij de huidige hip hop (veel bling bling en vuile praat, geen ballen) en we kunnen de braakneigingen niet bedwingen bij al die kontschuddende gepimpte r&b wijven (Beyoncé mag dan al een welgevormde derrière hebben, de vergulde keutels die er uit komen stinken meer dan de uwe, ook al zijn ze gechambreerd in de duurste Chanel-parfum).
De ettelijke nieuwe folkpop bandjes (o.a.Future Islands, 1 hitje, de rest is voor de schroothoop) komen ons stilaan de strot uit, we walgen van techno, house en elektro (of hoe ze die rotzooi op vandaag ook mogen noemen) en we zouden maar al te graag al die omhooggevallen Tomorrowland-Dj’s een vlijmscherpe gitaar willen toedienen als ware het een ferm uit de kluiten gewassen suppositoir.
Het wordt nu ook stilaan tijd dat ze die fuckin’ Hozier naar zijn kerk brengen en daar voor ons part een altaar van 500 kilogram op zijn kop aan diggelen slaan want “Take me to church” begint onderhand zodanig op onze zenuwen te werken dat we er van geconstipeerd geraken.
Arm België ook, een ‘fatsoenlijke’ artiest als Milow lijkt het toonvoorbeeld te zijn geworden van de Belgische popmuziek : beschaafd, voorbeeldig, ideale schoonzoon, spreekt altijd met twee woorden, speelt zoetgevooisde liedjes voor gans het gezin, drinkt enkel Cecemel, verafschuwt horrorfilms maar is verlekkerd op The Sound Of Music, helpt in zijn vrije tijd bejaarden de straat over, veegt netjes zijn voeten als hij de studio binnenkomt,… Rock’n’roll gehalte 0%, teddybeergehalte 100%. Ware het niet dat Milow op dat moment in het buitenland verplichtingen had, hij kwam op Fabiola’s uitvaart spelen.
- Whatever happened to my Rock’n’Roll ?’ vragen wij ons luidop af, een statement trouwens van Black Rebel Motorcycle Club, op vandaag nog steeds één van onze favoriete bands van wie wij dit jaar nog maar eens een stomend concertje mochten meemaken
- U heeft het misschien al begrepen, wij doen niet mee met die onheilspellende trends, integendeel, we blijven zweren bij de goeie ouwe rock’n’roll, gespeeld op echte instrumenten en ontstaan in een gruizig kot waar het zweet nog van de muren druipt en de drankvoorraad voortdurend moet aangevuld worden. The real thing, dus geen muziek die ergens uit een kille laptop of uit een batterij futuristische elektronische toestellen wordt gefrommeld, rock’n’roll behoeft geen proefbuisbaby’s.
We roepen de wereld op om de Rock in ere te herstellen, voor het te laat is. En rock is heel wat meer dan hetgeen velen er zich bij voorstellen, bij Studio Brussel denken ze trouwens dat Foo Fighters een ruige rockgroep is, om maar te zeggen. Ga naar IKEA, de dichtstbijzijnde supermarkt of het hondenkapsalon en u zal de nieuwe Foo Fighters plaat ‘Sonic Highways’ daar wel door de boxen horen knallen. Als u toch persé uw eigen exemplaar wil aanschaffen (wat wij u ten zeerste afraden, maar naar ons luistert er toch niemand), geef dat dan in uw collectie zeker géén plaatsje tussen Nirvana en Fugazi, maar klasseer het bij Boston en Bon Jovi, gelieve wel eerst het stof te verwijderen. Wij blijven erbij, Dave Grohl is een drummer, één van de beste in zijn soort trouwens, maar een drummer.
- Hier volgt dus onze album top 20, waarbij we Rock nog met een grote R durven schrijven.
Als u er even de betere nationale en internationale muziekpers op nagaat dan zal u merken dat The War On Drugs zowat overal op nummer één heerst en ook de onweerswolken van Swans alom de kop opsteken. Wij zijn dus geen kiekens, maar voor de rest zijn er verder weinig overeenstemmingen, arty farty shit als FKA Twigs en Alt-J bijvoorbeeld komen we in zowat alle lijstjes tegen, maar onze maag kan die rotzooi niet verdragen.
- Veel van het beste van 2014 kwam dit jaar uit de eeuwige underground, van bands die niet al te veel daglicht aankunnen, cultbands die al jaren hun eigen dwarse ding doen zonder voor wie dan ook compromissen te willen sluiten. We hebben het hier onder andere over legendarische underground iconen als Swans, Pere Ubu (‘Carnival Of Souls’), Earth (‘Primitive and Deadly’), Shellac en niet te vergeten Einsturzende Neubauten, het weerbarstige, eigenzinnige en nog steeds unieke Duitse combo van Blixa Bargeld die 100 jaar na datum met ‘Lament’ de akelige soundtrack maakt bij de waanzin van de eerste wereldoorlog. De plaat klinkt als de oorlog : kil, benard, beangstigend, desolaat en onwezenlijk.
- Voor het zwaardere werk konden we dit jaar ten rade gaan in de guurste achterbuurten van de metalwereld bij de vuile, scheurende metal van Wolf Blood (‘Wolf Blood’), Satyn’s Satyrs (‘Die Screaming’) en Electric Wizard (‘Time To Die’), of bij de heavy retro rock van Holy Mountain (‘Ancient Astronauts’), Blues Pills (‘Blues Pills’) en Spiral Shades (‘Hypnosis Sessions’), stuk voor stuk bands die de mosterd gehaald hebben bij Black Sabbath en daar wat bijtend zuur hebben overgegoten.
- Een hoop frisse nieuwe indie-bands met een punkhart zijn uit de grond geschoten : Ought, Ex-Cult, Eagulls, Big Ups, Plague Vendor (‘Free To Eat’), Protomartyr (‘Under Color Of Official Right’). Gasten waarbij de songs van prettige weerhaken zijn voorzien en waarbij de gitaren al eens uit de bocht mogen vliegen.
- Ook in de wereld van de garagerock en geschifte psych roert er deze dagen heel wat, we kregen geweldige platen van Wand (‘Ganglian Reef’), Ty Segall (‘Manipulator’), King Tuff (‘Black Moon Spell’), Zig Zags (‘Zig Zags’), White Fence (‘For The Recently Found Innocent’), Goat (‘Commune’), Hookworms (‘The Hum’), The Wytches , Lorelle Meets The Obsolete (‘Chambers’), The Amazing Snakeheads (‘Amphetamine Ballads’), Temples (‘Sun Structures’), Thee Oh Sees (Drop), Allah-Las (‘Worship The Sun’), Meatbodies (‘Meatbodies’), King Gizzard & The Lizard Wizard (‘I’m In Your Mind Fuzz’).
- Bitter weinig vermeldenswaardige momenten kwamen er van het Belgische front, enkel The Sore Losers (‘Roslyn’), Id!ots (‘Id!ots’) en een klein beetje Triggerfinger (‘By Absence Of The Sun’) konden ons nog iets bekoren, tot op de valreep van het jaar Wallace Vanborn de eerste prijs kwam wegkapen met een heerlijke portie ontvlambare stonerrock op ‘The Orb We Absorb’, de ideale plaat om die verwaande nichten van Oscar & The Wolf eens goed mee op hun gezicht te slaan.
- Raspaarden die het duidelijk nog niet verleerd zijn :
Thurston Moore weet in een post Sonic Youth periode nog altijd even sterk te begeesteren als weleer.
Dave Eugene Edwards klinkt met Wovenhand harder en venijniger dan ooit (in Frankrijk hebben ze Wovenhand zelfs op Hellfest 2015 geprogrammeerd).
Mogwai blijft op ‘Rave Tapes’ musiceren op het hoogste niveau.
Elbow bewijst op ‘The take of and landing of everything” dat commercieel succes en artistieke geloofwaardigheid wel met elkaar kunnen samengaan, het is zowat de enige grote band die met een miljoenenverkoop toch geen gezichtsverlies lijdt.
AC/DC doet, helaas zonder de dementerende Malcolm Young, op ‘Rock Or Bust’ krek hetzelfde van hetgeen ze nu al veertig jaar doen, en in hun geval is dat alleen maar goed nieuws. Het slechte nieuws is dat ze bij hun komende tournee België links laten liggen (waarschijnlijk uit angst voor stakingen, die klotevakbonden ook altijd).
Ook Jack White doet weer zijn eigen ding op ‘Lazaretto’, als hij de country toer opgaat dan zijn we hem even kwijt, maar wanneer hij op die typisch heerlijke manier zijn gitaar laat janken dan zijn we terug volledig bij de les.
Geoff Farina, een wonderlijke gitarist die in 2005 het zwaar onderschatte Karate opdoekte, is nu plots terug boven water gekomen met een nieuwe band Exit Verse en een gelijknamig fantastisch plaatje.
Nog zo een miskend gitaartalent Chris Forsyth heeft met zijn Solar Motel Band een briljant instrumentaal gitaaralbum ‘Intensity Ghost’ gemaakt, nog nooit is iemand zo dicht in de buurt geweest van de unieke Television frontman Tom Verlaine.
Goeie ouwe Tom Petty & The Heartbreakers beleven een tweede jeugd op het verdomd scherpe ‘Hypnotic Eye’, het plaatje klinkt fris en monter alsof het in Tom’s garage werd opgenomen (heel even de Porsche Carrera aan de kant gezet).
- Heel, heel jammer :The Jim Jones Revue, een bende heethoofden die altijd garant stonden voor een ketel overkokende rock’n’roll, houden er mee op. Hun allerlaatste live show in London set hebben ze op CD gesjanst en ‘Live At The Forum’ is de meest bruisende live plaat van het jaar geworden. We gaan ze missen.
- De dinosaurussen zijn dan toch nog niet helemaal uitgestorven, een wonderdokter is er in geslaagd om Pink Floyd zowaar terug tot leven te wekken, hun laatste stuiptrekking ‘Endless River’ klinkt tot eenieders verbazing nog zo beroerd niet. Beetje oubollig, dat wel, maar heus niet slecht.
- Nogal wat grote namen slaan de bal volledig mis :
U2’s laatste album ‘Songs Of Innocence’ klinkt als U2 die op U2 tracht te gelijken maar niet verder komt dan een flets U2 covergroepje. De plaat duurt zowat 45 minuutjes, doch drie kwartier aan een stuk onophoudelijk de keutels uit uw neus pulken lijkt ons een boeiender bezigheid. De heren miljonairs kennen ook geen schaamte, zo hebben ze het aangedurfd om één van die flutsongs de titel “The Miracle Of Joey Ramone” mee te geven. Joey verdient dat niet.
Coldplay’s ‘Ghost Stories’ is een bestseller bij de apothekers, het blijkt een uiterst efficiënt laxeermiddel te zijn.
Neil Young zet zijn restafval niet langer aan de voordeur maar brengt het gewoon op plaat uit (het abominabele ‘A Letter Home’ en later op het jaar het al even beschimmelde ‘Storytone’), zijn vrouw heeft ie daarentegen wel aan de deur gezet, Young zelf is er immers ook al 71 maar zijn bankrekening kan zich een veel jonger veulen permitteren.
Robert Plant zou, mocht hij willen, de grootste stadions kunnen vullen dankzij een Led Zeppelin reünie, maar de koppige ezel lijkt met zijn nieuwe plaat eerder te solliciteren voor een plaatsje op folk Dranouter. Jimmy Page blijft ondanks alles geduldig bij de telefoon wachten.
The Black Keys doen een Arctic Monkeytje en zijn, volledig verblind door het succes, helemaal het Noorden kwijtgeraakt. Op ‘Turn Blue’ zeggen ze hun eigen unieke sound vaarwel, weten ze niet goed meer van welk hout pijlen gemaakt en vallen ze vol op hun bek.
- Dood : de iconen uit de blueswereld beginnen stilaan op te geraken, albino Johnny Winter heeft zijn spierwitte pijp uitgeblazen. Hij ziet er dood eigenlijk niet veel slechter uit dan levend en met het postuum uitgebrachte nieuwe album is het helaas een beetje als met Johnny zelf : er zit weinig leven in.
Jack Bruce baste vroeger bij Cream voor zijn baasje Eric Clapton, hij mag nu gaan bassen bij die andere gitaargod Jimi Hendrix.
De reünie van het jaar, doch aan de andere kant : Tommy Ramone vergezelt zijn ouwe makkers annex vijanden Joey, Dee Dee en Johnny. Kunnen ze ginderachter met zijn vieren terug naarstig mekaars haren uitrukken en ondertussen een stevig potje punkrock spelen. Hey, Ho, Let’s go !
Op de valreep van het jaareinde heeft ook Joe Cocker zijn lepel weggesmeten. Eerlijk gezegd dachten wij dat die gast al dertig jaar dood was. In 1969 en 1970 heeft Cocker zijn rauwe soulstem vereeuwigd op drie platen, al hetgeen de decennia daarna van hem verschenen is mag u als bagger beschouwen.
Dichter bij de deur : volksheld en sympathiekste muzikant van Vlaanderen Luc De Vos overlijdt plots. Sterren komen, sterren gaan,… alleen Mia blijft bestaan.
- In 2014 ook een hele hoop interessante, vernieuwende en bruisende concertjes gezien
TOP 20 Live
Some Magic Moments :
The Rolling Stones halen ouwe getrouwe Mick Taylor op het podium om er een weergaloze 12 minuten durende versie van ‘The Midnight Rambler’ uit te persen. Een ongelooflijk moment, maar ook de rest van de set is schitterend.
Neil Young and Crazy Horse starten in Lokeren met de meest wonderlijke versie van “Down By The River” die maar liefst 28 magische minuten duurt. Helaas gaat het daarna een beetje bergaf en wordt het concert langdradig, maar de magie van Crazy Horse is dus (bij momenten) nog intact, wat van Neil zelf niet kan gezegd worden.
Een furieuze Patti Smith spuwt er in Lokeren op een wervelende manier “Rock’n’Roll Nigger” uit, punk herleeft heel eventjes.
Niet alleen de oudjes zorgen voor prachtige live momenten, jonge onstuimige honden als Pond, The Strypes, The Wytches, Royal Blood en The Amazing Snakeheads brengen de rock’n’roll in al zijn smerigste vormen terug naar het podium. Er is dus nog hoop.
Triggerfinger mag dan al een matige plaat gemaakt hebben, live is het nog steeds de meest explosieve Belgische band, hoewel die qua intensiteit en bezieling op een podium wordt voorbijgestoken door het fantastische Madensuyu.
- En voor de ultieme allesverpletterende apocalyps is er maar één woord : Swans. Als u zich nog eens wil onderwerpen aan hun fatalistische sound, ga dan naar De Kreun op 17/05.
- Om naar uit te kijken in 2015 : Het geweldige System Of A Down heeft zich herenigd en zal in april Vorst Nationaal op zijn grondvesten laten daveren, het concert was na amper een half uurtje uitverkocht maar wij zijn bij de gelukkigen.
- Om minder naar uit te kijken : U2 komt naar het Sportpaleis. Voor diegenen die blind een kaartje gekocht hebben en nog niet naar ‘Songs Of Innocence’ geluisterd hebben : u kan uw ticket nog altijd op E-Bay trachten te verpatsen. Enkele tips om uw opbrengst nuttiger te besteden : koop een zak aardappelen, boek een reis half pension naar Scherpenheuvel, haal de laatste cd van Christoff in huis, reserveer een ticket voor Night Of The Proms, …
Doch doe vooral uw goesting in het nieuwe jaar. De groeten, en tot volgend jaar Sam
Ollie Nollet TOP 2014
2014 LP/cd
1 The Bloodhounds : Let loose !
2 The Abigails : Tundra
3 Los Tones : Psychotropic
4 Straight Arrows : Rising
5 La Hell Gang : Thru me again
6 Gino and The Goons : Shake it !
7 Danny and The Darleans : Stink
8 Ryley Walker : All kinds of you
9 Mirel Wagner : When the cellar children see the light of day
10 Leo Welch : Sebougla voices
11 Woods : With light and with love
12 Courtney Barnett : The double EP : A sea of split peas
13 John Schooley & Walter Daniels : Dead mall blues
14 Parquet Courts : Sunbathing animal
15 Thee Oh Sees : Drop
16 Daddy Long Legs : Blood from a stone
17 Apache Dropout : Heavy window
18 Inutili : Music to watch the clouds on a sunny day
19 Denney and The Jets : Mexican coke
20 Scott Snake Miller : After church
2014 Live
1 Thalia Zedek Band - 4AD
2 The Luxurious Faux Furs - Binic Folks Blues Festival
3 Daniel Romano - N9
4 Israel Nash – Trix
5 Chicken Snake - Binic Folks Blues Festival
6 Melt Banana - 4AD
7 Nick Waterhouse – Botanique
8 Danny & The Darleans - Pit’s
9 The Sonics - Roots & Roses, Lessines
10 Daddy Long Legs - Kaffee ‘t Hof, Middelburg
11 Jack Oblivian & The Sheiks - Het Bos
12 La Luz - Instant Karma, Oostende
13 Woods – Leffingeleuren
14 Steve Mackay - Les 4 Ecluses, Duinkerke
15 Violent Femmes – AB
16 Hollis Brown - De Nodige Deugd, Moorslede
17 Atomic Suplex - Pit’s
18 Steve Gunn - Vooruit café
19 Harlan T Bobo - Binic Folks Blues festival
20 John Schooley - Pit’s
Phil Blackmarquis (Philippe Bauwens)
Top 20 albums/Eps
1. Marie Davidson : « Perte d'Identité »
2. Pure Ground : « Daylight & Protection »
3. Wovenhand : « Refractory Obdurate »
4. Thurston Moore : « The Best Day »
5. Luminance : « Icons & Dead Fears »
6. Melatonini : « Observe (Special Mix) »
7. The KVB : « Out Of Body »
8. King Dude : « Fear »
9. Warpaint : « Warpaint »
10. Mogwai : « Rave Tapes »
11. Police Des Moeurs & Essaie Pas : « Split 12' »
12. Laibach : « Spectre »
13. Temples : « Sun Structures »
14. Simi Nah : « Be My Guest »
15. Factice Factory : “The White Days »
16. Minuit Machine : « Live & Destroy »
17. Hante. : « Her Fall And Rise (EP) »
18. Swans : « To Be Kind »
19. All Your Sisters : « Modern Failures »
20. Iceage : « Plowing Into The Field of Love »
Compilations
Suicide Tribute to Iconic New-York Legends (Unknown Pleasures Records)
Romance Moderne Compilation II (Girls and Cats)
Top 10 Singles / Tracks
1. Luminance : « Obsession (feat. Nathalia Bruno) »
2. Marie Davidson : « Je ne t'aime pas »
3. Position Parallèle : « Je t'en prie Rêve »
4. Elliot Sumner : « Information »
5. Agent Side Grinder : « This Is Us »
6. Melatonini : « Poser »
7. Factice Factory : « Somnolence »
8. Leave The Planet : « Between Bodies »
9. The KVB : « All Around You »
10. All Your Sisters : « Pressures Of Faith »
Top 10 Made in Belgium - Albums/Eps
1. Luminance : « Icons & Dead Fears »
2. Simi Nah : « Be My Guest »
3. Psy'Aviah : « The Xenogamous Endeavour »
4. The Bipolar : « One More Day »
5. True Zebra : « Adoremotion »
6. Luminance & Acapulco City Hunters : « The Cold Rush »
7. Kinex Kinex : « Hope »
8. Der Klinke : « The Gathering of Hopes »
9. Thot : « The City That Disappears »
10. Unidentified Man : « Remedy For Melancholy »
Dominiek Cnudde - COOL TONIC ALBUM TOP 30 van 2014
01: H.e.a.t / Tearing Down The Walls
02: Anathema / Distant Satellites
03: Martel / Impersonator
04: Kensington / Rivals
05: Elbow / The Take Off And Landing Of Everything
06: Rigby / Island On Mainland
07: Buurman / De Kus In Ruil Voor Een Koninkrijk
08: Gray, David / Mutineers
09: Lady Antebellum / 747
10: Yes / Heaven & Earth
11: Alcest / Shelter
12: A.C.T / Circus Pandemonium
13: War On Drugs, The / Lost In The Dream
14: Pendragon / Men Who Climb Mountains
15: Rice, Damien / My Favourite Faded Fantasy
16: Waylon / Heaven After Midnight
17: Gotthard / Bang!
18: Bløf / In Het Midden Van Alles
19: Choir, The / Shadow Weaver
20: L.R.S. / Down To The Core
21: Harem Scarem / Thirteen
22: Hart, Emerson / Beauty In Disrepair
23: Vanden Plas / Chronicles Of The Immortals: Netherworld
24: Winger / Better Days Comin'
25: Smith, Michael W. / Sovereign
26: Night Ranger / High Road
27: Train / Bulletproof Picasso
28: Valentine / Bizarro World
29: Work Of Art / Framework
30: Di-Rect / Daydreams In A Blackout
Johan Meurisse – CD TOP 2014 - Een greep
TOP
The War On Drugs – Lost in the dream
Warpaint – Warpaint
Arsenal – Furu
Madensuyu – Stabat mater
The Sore Losers – Roskyn
Wovenhand – Refarctory obdurate
Jungle – Jungle
Novastar – Inside outside
Fink – Hard believer
Timber Timbre – Hot dreams
Sharon Van Etten – Are we there
Parquet Courts – Sunbathing animal
Gabriel Rios – This marauder’s midnight
Royal Blood –Royal Blood
Ty segall - Manipulator
Esben & The Witch – A new nature
Thurston Moore – The best day
ALLEN GOED
London Grammar – If you wait
Son Lux – Laterns
Cheatahs – Cheatahs
Eagulls – Eagulls
Sleepmakeswaves – In today already walks tomorrow
Beastmilk – Climax
Swans – To be kind
Amatorski – From clay to figures
Blaudzun – Promises of no one’s land
Gruppo Di Pawlowski - Nature village massacre
Temples – Sun structures
Truckfighters – Universe
Eriksson Delcroix – For ever
Nothing – Guilty to everything
The Afghan Whigs – Do to the beast
Damon Albarn - Everyday robots
Cloud nothings – Here & nowhere else
Liars – Mess
Tune-Yards – Nikki Nack
Eels – The cautionary tales of Mark Olivier Everett
Sohn – Tremors
Pink mountaintops - Get back
The Brian Jonestown Massacre - Revelation
Goat - Commune
Einstürzende Neubauten - Lament
Jack White - Lazaretto
Natalie Merchant - Natalie Merchant
Space Siren – If you scream like that, your monkey won’t come
First aid kit - Stay gold
Basement Jaxx – Junto
George Ezra – Wanted on voyage
Condor gruppe – Latituds del cavall
Alt-J – This is all yours
Nick Mulvey – First mind
Spoon – They want my soul
Mazes – Wooden aquarium
Ariel Pink – Pom pom
Hozier - Hozier
Caribou – Our love
Shellac –Dude incredible
Gigs 2014
- Parov Stelar band (Couleur Café)
- Damon Albarn (RW) – Pearl Jam (RW) – (Te verwaarlozen op RW : Metallica – Arctic Monkeys – Black Keys – Kings Of Leon)
- Editors (Pukkelpop) – War On Drugs (Pukkelpop) - Thurston Moore (Pukkelpop) – National (Pukkelpop) – Queens of the stone age (Pukkelpop)
Caribou (Aéronef)
Jack White (FN)
Nick Mulvey (Bota)
- Belgisch : Arsenal – Madensuyu – Oscar & The Wolf – Novastar - Gabriel Rios – Sore Losers – Amatorski – Mauro in verschillende gedaantes (Gruppo Di Pawlowski – Hitsville drunks)
- Nederland : Blaudzun – Dotan
- Zullen we waarschijnlijk nooit zien : Kate Bush
- Singles : * First aid kit – Silver lining ; * Novastar – Light up my life ; * Future islands – Seasons ; * Jungle: Time/ Busy earnin’ ; * Royal blood – Figure it out ; * Christine & the queens – Christine
Tips concerten 2015 : Jungle – Hozier – Christine & the queens – Royal Blood – FKA Twigs – War On Drugs
Tips Belgisch 2015 : Willow – Wallace vanborn – Bed rugs – Condor gruppe – Algemeen : De Nieuwe Lichting !
Redactie FR Musiczine.net
http://musiczine.lavenir.net/fr/news/divers/les-tops-2014-de-musiczine/
Die van Wallace Vanborn uit Gent weten wel interessante producers te strikken … Bij de vorige ‘Lions, Liars, Guns & God’, was het David Bottril , die al instond voor enkele Tool albums , nu was Chris Goss (known by Masters of reality, QOSA, …) te vinden voor hun intens broeierige en aanstekelijke stonerpop. En die stoner van Goss sluimert duidelijk door in de sound van Wallace Vanborn , maar klinkt fijnzinniger, subtieler en dus minder grillig en zompig. Je hoort dit na de single “Supply & the damned” op “Skipping loops” , “A bee & a buzz “ en “Devotion”, die heerlijk dreigend en donkerder kunnen zijn.
Daarna gaat men gruiziger te werk en met songs “Regeneration mantra” en “Welcome to the wastelands” klinken ze vertrouwd binnen een slepende ritmiek.
Verrassend hoeft het niet te zijn , duidelijk is wel dat dit goede rock is, die breder , dieper gaat en die we een warm hart toedragen .
Gabriel Rios is erin geslaagd zich een gans jaar te melden . Sinds het najaar van 2013 bracht hij elke maand een single uit . Op die manier is de plaat een single verzameling geworden . We hebben met “Gold” , “Madstone” , “Police sounds”, “Work song” en “Skip the intro” vier nummers uit die het ver hebben geschopt . Basisinstrumentarium zijn cello , strijkers, (contra) bas , (sober gehouden) drums en natuurlijk z’n akoestisch gitaarspel – getokkel en z’n warme innemende stem .
Muzikaal balt Rios emotionaliteit , intensiteit en beleven samen. Naast de sfeervolle aanpak, hebben we een poppy geluid , maar dringt ook de donkere kant van deze Belgische New-Yorkse Puertoricaan door in songs als “Burning son” en “Young gods”.
Straf toch hoe de nummers zijn , bedachtzaam zelfs en intrigeren door de broeierige spanning en gevoeligheid. Meesterlijke plaatje bijgevolg van onze Rios.
De Britse sing/songwriter met de melancholische stem Mike Rosenberg aka Passenger brak vorig jaar definitief door, na jarenlang ploeteren . De emosingle “Let her go” uit de cd ‘All the little lights’ deed menig meisjesharten sneller slaan en werd een monsterhit. Op plaat worden de nummers breder gearrangeerd, live brengt hij ze solo en akoestisch, puur , naakt en ontdaan van enige franjes .
De Engelse troubadour heeft opnieuw een mooi afgewerkte melodieuze plaat uit , een afwisseling van composities, die breder zijn door strijkerspartijen, keys en blazers (o.m. sterke uitvoeringen van “27” , “Thunder” en “Start a fire”) of het ingetogen sobere werk, bepaald door z’n akoestische gitaar en viool (“Hearts on fire” en “Golden leaves”) . Intens , warm , gevoelig of dromerig door het kleurenpalet. Zijn muzikale aanpak mag dan gladjes, toegankelijk zijn , de songs slaan aan , zijn elegant en klinken ontwapenend .
Op ongedwongen , speelse wijze brengt hij z’n verhalen, alledaagse gebeurtenissen , ervaringen en grapjes, performt, animeert en betrekt hij het publiek bij het materiaal .
Passenger behoudt z’n plaatsje binnen het sing/songwriterschap!
Parquet Courts is een heel interessant bandje uit de VS die refereren naar die pittig , stevig , gedreven 90s indie, spannend door een intrigerende repetitieve ritmiek , in een soort ongedwongen speelsheid en slordigheid van heerlijk genietbaar , strak, catchy materiaal! Bands als Yo La Tengo – Pavement - Guided By Voices en Feelies flitsen ons voor de ogen . In hun melodieuze rammelpop hebben we rauw zalvende , broeierige en sfeervolle melodieën, noteren we uptempo’s en zijn er noisy tunes.
Ze bieden duidelijk wat variaties in het genre. “She’s rolling” , “Instant disassembly” en “Duckin & dodgin” solliciteren het dichtst bij de Feelies, heerlijk genietbare trips , door de speelse, repetitieve , opbouwende ritmes . “Black & white” , “What color is blood” en de titelsong zijn onbesuisd , snediger. En ook de rest brengt genoeg lekkers door onweerstaanbare gitaargrooves.
Tja , die Parquet Courts slagen opnieuw in een overtuigend album!
Een dromerige, warme trippopsound horen we bij het beloftevolle Nunki , een Nederlandse band die de Belgische Hanne Torfs , toetseniste van School Is Cool bij zich heeft . We hebben een reeks subtiel uitgewerkte songs , die vernuftig in elkaar gestoken zijn , en boeien door verrassende wendingen en bedacht zijn van ijle , koele, zalvende elektronica op z’n Bel Cantos en Sx . Een open sprookjesachtige sfeer waarbij Nunki verwijst naar de kleinste planeet in ons universum .
http://www.nunkimusic.com
De Nederlandse indieband First E zijn toe aan hun tweede album ; trippy melodieën en synth klanklandschappen sieren de plaat . Het respectvolle Archive en de wave van Echo & The Bunnymen zijn hier de voornaamste invloeden .
De eerste nummers als “Brief encounter”, “Zero gravity” baden in dit (mystiek) sfeertje . Iets verderop klinkt de band wat directer , compacter en regeren poptunes. Op die manier hebben we een uiterst gevarieerd album. Deze Nederlandse band zoekt zich een plaatsje in de popscene en houden we zeerzeker in het oog …
Links
https://firste.bandcamp.com/album/the-other-side-of-eden
https://soundcloud.com/first-e/sets/album-the-other-side-of-eden
http://open.spotify.com/album/6d42zSQS4KCBT9OZ6tg3aB
De vijf songs van de uit Mechelen afkomstige Geraldines blikken terug naar die gruizige, rauwe , zweverige, gevoelige melodieën van de Wedding Present , de dynamiek van de Pixies en Sonic Youth en de dromerige psychedelicagroove van CYHSY . Een speels, ongedwongen karakter ervaren we waarbij “Blush”, opener, meteen de toon zet van deze overtuigende EP; in één adem, ruk zijn de vijf nummers door die bezwerende , fris rockende groove voorbij.
http://beta.vi.be/thegeraldines
Ed Sheeran is één van die (jonge) sing/songwriters die dit niveau naar omhoog krikken. De charismatische gast viel enkele jaren geleden al op met z’n debuut ‘+’, die een bestseller werd en een jong publiek aantrok! Als een jonge troubadour ontpopte hij zich, stem – akoestische gitaar – drumbeats en vooraf opgenomen gitaartunes en vocals die eroverheen zweven . Mee aan de respons en het succes ligt z’n présence en entertainment. Een band creëren tussen artiest en zijn publiek .
‘X’ (= Multiply) werd mee geproduceerd door Rick Rubin , en naast de akoestische aanpak , waar stem – gitaar voorop worden gesteld , worden de nummers omgeven van extra instrumentatie, komt er zelfs wat hiphop, soul , rap en lichte grooves ‘n’beats aan te pas . Op die manier hebben we dromerige, opbouwende rocksongs en ballads . Meerstemmige koortjes vullen aan.
Hij is een geboren verhalenverteller , brengt heel wat afwisseling en zingt soepel en herkenbaar . Naast de twaalf tracks met o.m. “Sing”, “I’m a mess” , “Thinking out loud” en “Don’t” zijn er nog een paar extra ‘sobere’ tracks toegevoegd.
Hij is groot geworden , die jonge Sheeran, die al instond voor Taylor Swift en de credits van de tweede Hobbit film .
Nederlands 
Français 
