Catchy, vakkundige , vinnige electropop horen we van het beloftevolle Schotse Chvrches (vergis u niet met de ‘u’ van het Heiligdom van de Kerk, die ze dan ook handig vervingen). Muzikaal niet echt iets nieuws onder de zon of bijster origineel , gezien in hun sound bands en artists als New Order, Depeche Mode, Human League , Yazoo , Blancmange, Anne Clark tot Cocteau twins tot de referenties behoren en zij graag terecht de huidige generatie van Robyn en The Knife aanhalen.
Hun songs hebben een melodieuze, gelaagde structuur, zijn subtiel uitgewerkt en liggen lekker in het gehoor . Je komt uit op sterke nummers in het genre als “We sink” , “Lies” , “Recover” en de singles “The mother we share” en “Gun” . Ze zijn goed verpakt en de zang van de bevallige Lauren Mayberry is helder , scherp , als indringend, zacht, hemels, bezwerend en licht etherisch. De mannelijke ‘2live crew’ achter de keys en bas hebben een verleden bij het gerespecteerde Aereogramme en de Twilight Sad. Als Martin Doherty even het voortouw neemt op “Under the tide” , dan komt de ‘80s harde, stevige electro meer door , de andere “You caught the light”, afsluitende song van de plaat, is uitermate sfeervol , intiem en gevoelig .
Toegegeven, een paar nummers zijn inwisselbaar , maar algemeen klinkt die dromerige , sfeervolle , strakke en pompende electropop goed door op het debuut.
Tja, Chvrches swingt, klinkt sensueel en kan knallen.
Traams houden we in het oog . Ze hebben met ‘Grin’ een opmerkelijk, overtuigend debuut uit en hun eerder verschenen EP luidde al een reeks onbesuisde garagerock’n’rollers in . Het debuut is op z’n beurt wat meer beheerst en omlijst in gruizige , intens broeierige, spannende rocksongs met een repetitief aanstekelijke, intrigerende ritmiek , voorzien van een rauw tintje. De huilerige , niet toonvaste vocals op z’n Black Francis triggeren de pretentieloze sound . Het Britse trio rammelt en raakt, en nestelt zich ergens een plaatsje tussen de nieuwe lichting van Parquet courts en Mazes. Door hun aanpak refereren ze naar de vroegere sound van Pavement , Pixies en de indie van Feelies en CYHSY . “Swimming pool” zet je meteen op het juiste spoor en met “Head roll” , “Klaus” tonen ze duidelijk aan tot wat ze in staat zijn …
Enjoy Traams!
Een goed bewaard Amerikaans geheim uit Chicago is Tim Rutili aka Califone . Bijna elk jaar heeft hij al een album uitgebracht en hij zit nu aan de tiende ongeveer … Eerlijk gezegd, onze eerste kennismaking weliswaar .
De man put uit alle watertjes en balanceert op eigenzinnige, eigengereide wijze tussen melodie en experiment . Een reeks intens broeierige , sfeervolle songs horen we . De songs zitten ergens tussen alt.americana , indie , ambient/soundscapes , kamerfolk en avantgarde, gedragen door z’n dromerige , melancholische vocals, waarin Bonnie ‘Prince’ Billy zich schuilhoudt.
Boeiend materiaal dat getuigt van een prikkelende , alternatieve schoonheid …
Een paar terug jaar debuteerde de Britse dame met een adembenemend sterk debuut, ergens tussen PJ Harvey , Gallon Drunk en Nick Cave te situeren . Die broeierige intensiteit horen we zeker terug op de tweede plaat ‘One breath’ . In ongeveer de helft van de songs , “Suddenly”, “Eliza”, “Love of my life” zijn haar gitaarcapriolen snijdend en sijpelen, branden ze als een zuur door onze huid. Verder is er die unieke mystieke, mysterieuze spanning , treffend en dreigend , die we o.m. horen op “Piece by piece”, “Cry”, “Carry me over” en de titelsong . Of ze zorgt voor een sfeervolle, hemelse benadering door de orkestratie als op “Sing to me” en de laatste twee songs “Bleed into me” en “The bridge” . Haar afwisselende vocals zijn indringend , diep , rauw of kunnen hoog uithalen en neigen naar een operastem. Tja , hier komt ze dan in de buurt van Cocorosie , Goldfrapp of Julie Cruise .
Een bijzonder sfeertje wordt gecreëerd . Haar reputatie als wolvin in schaapskleren maakt ze dus nog steeds waar …
Ozark Henry, het alter ego van Piet Goddaer uit Kortrijk, is met de jaren het klankbord geworden van sfeervolle, dromerige, melancholische pop met orkestraties, doorspekt met een vleugje electro, trippop en jazz, vocaal gedragen door z’n warme, innemende en heldere stem. Op een plaat als ‘Hvelreki’ horen we meer Scandinavische geluidskunst , soundscapes in radiovriendelijk, clean, gelaagd, gevoelig en innemend materiaal .
En die cleane sound wordt zeer zeker doorgetrokken op het de nieuwe plaat ‘Stay gold’ . Het is een uitermate sfeervolle plaat samen met de 29 jarige actrice/zangeres Amaryllis Uitterlinden (gekend van o.m. Ella) , die bijkomend toetsen speelt , en wat een verademing biedt van fraaie duetten en in de koortjes.
De singles “I’m your sacrifice” en “Plaudite amici comedia finita est” komen hier sterk uit de verf . Meer emotionaliteit hebben we bij het innemend pakkende “It was a queer sultry summer” . “If you leave” benadert nog meer die hemelse aanpak en “Death & the maiden” leunt het nauwst bij de vorige plaat door die kenmerkende Sigur Ros koortjes .
Een fijnzinnig melodieuze plaat , waarbij voldoende moois te rapen valt! …
Het Gentse Stadt komt met een overtuigend debuut af , krautpoprock, niet vies van wat progrock en psychedelicatunes . Het zijn broeierige , spannende songs , hebben weerhaken en kunnen mooi uitgewerkt zijn. Met “Healthy”, “Castle girl” en “Healing night” trekken ze al meteen de aandacht, die ergens de intensiteit hebben van Cave met z’n Bad Seeds , Pink Floyd en Led Zeppelin . Er zijn ook enkele sfeervolle poppsychedelische songs als “Hits of time” en “Can’t hold back” . Middenin gaan ze diep, “Sweet joy of loneliness” en “Singing” durven open te barsten en getuigen van experimenteerdrift op z’n Mars Voltas . Ook in de picture de Nederlandse zanger Fulco Ottervanger, die eerder in groepen terecht kwam als De Beren Gieren en Members of Marvellas.
Stadt biedt voldoende variatie en heeft op die manier een uitermate boeiende plaat uit !
http://www.stadtmusic.com
Het Antwerpse collectief Renton Jules is gegroeid uit Newton , die we een paar jaar durfden carte blanche te geven met hun aanstekelijk , dromerig en fris opbouwend materiaal . Fijne pop die bij Renton Jules duidelijk een vervolgverhaal heeft , met een reeks afwisselende frisse , gruizige , broeierige en dromerige, sfeervolle songs , die wat meer kleur krijgen door keys /piano en emotievolle vocals .
Het kwartet houdt het uitermate spannend met die variaties op “Boxcar”, “Pale complexion” en “From outside we exit”. Nog wat meer intensiteit is er in de titelsong met de guestvocals van Ellen Janssens. Een even mooie toekomst wensen we hen …
Info http://www.facebook.com/rentonjules
Fijuka is het vrouwelijke duo Ankathie (voc/keys) en Judith Filimoniva. Het Oostenrijks- Duitse duo ontmoette elkaar in de kunstschool in Wenen en brengt popelektronica, die houdt van de tunes van Goldfrapp . De zangpartijen vullen elkaar aan en worden op de “Parts van icecubes on a cactus … “ extra in de verf geplaatst . “58” , “Meredith” en “Behave” klinken duidelijk aanstekelijk en krachtiger .
De dames plaatsen hun stemmen en de elektronica voorop , en hebben na de EP ‘Behave (from now on )’ een sfeervolle , relaxte , groovy indietronicaplaat uit .
http://www.fijuka.com
Pilod is afkomstig uit Leuven en komt aandraven met een sterk debuut binnen de indie/postrock . De negen songs hebben een donkere, melancholische stemming , maar zijn echter mooi uitgebalanceerd . De songs hebben een repetitieve basis, worden op die manier sfeervol, troostend opgebouwd en hebben een dromerige zang . Ze boeien nog meer als ze steviger uit de hoek komen , wat maakt dat “The arrival song” en “The path” heel overtuigend klinken . Dit trio houden we alvast in het oog …
Jonge Britse gast Archy Marshall slaat in met een sterk debuut … King Krule is vernoemd naar de slechterik van de videogame Donkey Kong Country. Wat er allemaal in deze game te gebeuren valt , laten we aan jouw speelliefde over . Muzikaal - zeker in de eerste nummers - “Easy easy” en “Has the hit?” horen we puur oprechte , rauwe songs , bepaald en gedragen door z’n spuwende baritonzang en z’n gitaarspel en wordt verder ingevuld van keys , elektronica soundscapes op z’n James Blake en wat hiphopbeats . Iets verderop klinkt hij met een song als “Cementality” wat gemoedelijker , of steken op “Lizard state” en “The krockadile” jazzy en funky loops de kop op; de emotie en vurigheid verliest hij niet , die wat doet denken aan de intensiteit van Billy Bragg .
Hij werd alvast geselecteerd als één van de BBC Sounds of 2013 . Deze jonge gast is nog niet zo direct uitgespeeld …
Nederlands 
Français 
