Lokerse Feesten 2026 – van 31 juli t-m 09 augustus 2026 – Met The Kooks

LOKERSE FEESTEN 2026
THE KOOKS
THE KOOKS vervoegen TOM ODELL en OSCAR AND THE WOLF op woensdag 5 augustus! De Britse indie helden vieren de 20e verjaardag van hun klassieke debuutalbum ‘Inside In/Outside Out’, met geweldige hits als ‘Naive’, ‘She moves in her own way’, ‘Ooh la’ en ‘Seaside’.Vorig jaar schitterden ze nog op Pukkelpop. Zeiden we al dat woensdag Toppop dag wordt?!

De 51e editie van Lokerse Feesten vindt plaats van vrijdag 31 juli tot en met zondag 9 augustus 2026. Eerder werd de komst aangekondigd van LENNY KRAVITZ, EDITORS, TOM ODELL, OSCAR AND THE WOLF, SUEDE, XAVIER RUDD, ZAZ, POMMELIEN THIJS en ROXY DEKKER.

Meer nieuwe namen volgen binnenkort. www.lokersefeesten.be

Brussels Jazz Festival 2026 -  Milena Casado  + Isaiah Collier - Trompet en saxofoon tsunami's
Brussels Jazz Festival 2026
Flagey
Brussel
2026-01-22
Erik Vandamme

Met in Studio 1  Milena Casado en in Studio 4 Isaiah Collier stonden op deze frisse donderdagavond, twee artiesten met een warm hart. De ene liet haar trompetgeschal horen, de andere zorgde voor een ware wervelstorm aan Saxofoonklanken.
Het werden twee shows met een verhaal, vuurwerk en energiebommetjes. Mooi.

De trompettist en componiste Milena Casado (****) palmt langzaam maar zeker de jazzwereld in, met optredens op Montreal Jazz Festival, North Sea Jazz Festival en in Carnegie Hall. Eerder kreeg ze lof voor haar werk met jazzgrootheden als Terri Lyne Carrington, Vijay Iyer en Aaron Parks, nu debuteert ze met een eigen soloplaat, 'Reflection Of Another Self'. Een heel persoonlijke plaat die ze ook in Flagey kwam voorstellen.
We vroegen ons luidop af of de lofbetuigingen vanuit de scene, niet wat overdreven zijn, maar na haar performance voorspellen ook wij haar een gouden toekomst.
Milena Casado vertelt niet alleen een heel persoonlijk verhaal, ze betrekt het publiek er ook in en dat siert haar. Ze port de aanwezigen aan, en polst in een soort vragen naar wat hen bezighoudt. Ze past haar muzikaal pad ook aan, en haar boodschap van hoop komt dan ook echt binnen.
Het trompet geschal, maar ook de muzikale omlijsting van haar mede muzikanten, bezorgen ons koude rillingen. Echter, voelen we vooral positieve energie, om in deze donkere tijden waarin we leven steeds dat lichtje aan de tunnel te kunnen blijven zien.
We hebben de boodschap die ze bracht in woord en klank begrepen, en aan het warme applaus dat ze ontving, iedereen in de zaal trouwens. ''Rusteloos en een tikketje revolutionair'', zei Lies Steppe in haar toespraak vooraf. Dat was ook de rode draad van Milena Casado haar fijn concert.

Verkondigde Milena Casado op een kordate als zachtaardige manier haar mening, dan ging saxofonist Isaiah Collier (****) tekeer als een furieuze losgeslagen punk. Isaiah verlegt als saxofonist hier de grens. Een Non-stop sax tsunami van meer dan een uur kregen we hier.
In eerste instantie stond hij als enige saxofonist op het podium, en later met twee. Ze porden elkander aan, duwden en trokken en gingen een muzikaal gevecht aan.
Ze vulden elkaar aan. Uitspattingen van langer dan een kwartier aan verpulverende saxklanken gierden door de zaal.
We zouden haast vergeten dat er nog andere muzikanten op dat podium stonden. Nochtans boden de bas, drums en piano voldoende weerwerk en vormden ze een enorme meerwaarde.
Mooi lvast die opeenvolgende saxofoon wervelstormen. Onaards wat Isaiah Collier en zijn compagnon hier brachten. Maar ook wat langdradig na een tijdje. Maar net de intensiteit ving dit op.
Isaiah Collier wist met zijn hele band en extra saxofonist ware sax uppercuts te bieden.

Een indrukwekkende avond, zonder meer. Een avond van trompet en saxofoon tsunami ’s deed Flagey op zijn grondvesten daveren.

Organisatie: Brussels Jazz Festival ism Flagey, Brussel

Festival Dranouter 2026, van 7 augustus t-m 9 augustus 2026 – Trip down memory lane met The Kooks
Aan alle fans van de jaren 0, maak je borst maar nat voor een zotte trip down memory lane! De Britse indieband The Kooks spelen op Festival Dranouter een nu al memorabele set: de verjaardag van hun debuutalbum 'Inside In / Inside Out'. Het publiek zong al luidkeels mee in 2019 - benieuwd hoe hard het volume dit jaar zal klinken. Ook op de affiche: ZAZ, Dressed Like Boys, De Dolfijntjes, Sylvie Kreusch, Katherine Priddy, Pommelien Thijs, Die Verdammte Spielerei kaept Kaempfert, Raymond van het Groenewoud...
Binnenkort volgen heel wat folk & roots bands en jonge ontdekkingen. Vanaf 1 maart stijgt het BTW-tarief op tickets van 6 naar 12%. Wil je nog aan voordelig tarief een ticket bemachtigen, wacht dan niet te lang.

Festival Dranouter vindt plaats op 7, 8 & 9 augustus 2026.

The Kooks viert 20 jaar 'Inside In / Inside Out' op Festival Dranouter 2026! Door de jaren heen hebben The Kooks zich opgeworpen als een van de pijlers van de Engelse indierock dankzij een voorbeeldige carrière die in 2006 begon met “Inside In/Inside Out”. Hun iconische debuutalbum, dat vier keer platina behaalde, staat vol met tijdloze klassiekers als ‘Naive’, ‘Seaside’ en ‘She Moves in Her Own Way’ en geldt als een soundtrack voor een hele generatie.
Onder leiding van de charismatische Luke Pritchard toonden The Kooks de laatste jaren een nieuwe volwassenheid zonder iets van hun aanstekelijke enthousiasme te verliezen. De groep blijft een steeds groter publiek verzamelen, gedreven door een verbindende energie die elk concert omtovert tot een totaal Brits feest.
"The Kooks zijn pure jaren-nul-nostalgie én tegelijk springlevend", aldus festivaldirecteur Bavo Vanden Broeck. "Ze hebben een indrukwekkende reeks hits, blijven live overeind en slagen erin om generaties met elkaar te verbinden. Van de eerste noot tot het laatste refrein zingt iedereen mee. Perfecte band voor op Festival Dranouter 2026.”
The Kooks zijn in topvorm, en helemaal klaar om de 20ste verjaardag te vieren van hun legendarische debuutalbum. Aan alle fans van de jaren 0, maak je borst maar nat voor een zotte trip down memory lane!

www.festivaldranouter.be

Green Milk From The Planet Orange - Avontuurlijke mix van postrock en psychedelica

Zelden een concertavond meegemaakt waarbij de twee groepen zo goed bij elkaar aansloten. Twee avontuurlijk ingestelde trio's waarin de gitarist de dans mocht leiden en zowel de bassist als de drummer telkens een even prominente rol opeisten. Het werd een avond vol niet voor de hand liggende muziek die helemaal niet van deze tijd leek, maar door het publiek gul werd ontvangen.

Muziek waarvan je je afvroeg: waar maken ze die nog? Zowaar in Oostende, zo bleek. Soy Fish, zo heette de band met Haroun Minhas aan het roer. Een gitarist die, wars van alle hypes, zijn eigen koers voer. Zijn avontuurlijke gitaarspel kronkelde zich een weg door het schemergebied van jazz, experimentele rock, psychedelica en progrock waarbij ik meende invloeden van Jimi Hendrix te horen en ook John McLaughlin even in gedachten kwam.
Ik kon niet altijd volgen maar dat zal wellicht de bedoeling geweest zijn. Dat onvoorspelbare maakte het net zo mooi. Een volledig instrumentale trip, die één keer werd onderbroken door een soort monoloog die Minhas via zijn smartphone activeerde.
Dit had zwaar op de hand kunnen zijn, maar dat was het helemaal niet, mede door de twee al even intrigerende muzikanten naast hem. De pulserende bas van de bijzonder expressieve David Colameo en de bruisende drums van Louis Feys (zoon van Serge) zorgden ervoor dat alles licht verteerbaar en appetijtelijk bleef.
En dan waren er nog die Engelstalige bindteksten van Haroun Minhas, die hij af en toe wat opvrolijkte met een kwinkslag in het Oostends.
Kortom, een smaakvolle set waarbij ik Soy Fish die paar misstappen richting temerige jazzrock graag vergeef.

Groen en oranje zijn onverwacht wel heel actuele kleuren geworden. Gelukkig had Green Milk From The Planet Orange (GMFTPO) daar niets mee van doen en liet het trio uit Tokio ons zelfs even de dagelijkse realiteit vergeten.
GMFTPO tourt momenteel door Europa; dit was hun vierde van 27 shows, ter gelegenheid van hun 25-jarig bestaan. Hoewel dat laatste niet helemaal klopt.
De band werd 25 jaar geleden opgericht maar kapte ermee in 2008 om in 2016, met een nieuwe bassist, een comeback te forceren. GMFTPO noemt zichzelf een progrockband – ‘progressive rock never dies’, is de lijfspreuk van zanger-gitarist dead k - maar veel progrock heb ik niet gehoord. Het is maar hoe je het bekijkt natuurlijk.
Ik zou hun muziek eerder omschrijven als een avontuurlijke mix van postrock en psychedelica. Het was een mooi zicht: met zijn drieën zittend rond een denkbeeldig kampvuur. Althans voor wie vooraan stond, de mensen achteraan zullen daar wellicht een andere mening over hebben. Slechts een enkele keer verwaardigden ze zich om recht te staan, waarbij dead k dan ook meteen boven op zijn stoel klom.
Maar uiteindelijk ging het hem om de muziek en die mocht er verdomd wezen. Het lange openingsnummer ontvouwde zich vanuit een knap geboetseerde soundscape waarna het langzaam en bijna onopvallend in crescendo ging. Het had een hypnotiserend effect, maar dat werd plots bruusk onderbroken door de zang van dead k waarmee hij leek te solliciteren bij een hardcoreband. Die zang vormde niet echt een meerwaarde, tenzij de teksten relevant waren natuurlijk, maar daar heb ik geen fluit van verstaan. Nu bleef de zang vrij beperkt terwijl het instrumentaal voortdurend vingers en duimen aflikken was.
Hoewel het zeer zeker drie topmuzikanten waren, lieten ze zich niet betrappen op het etaleren van hun technische virtuositeit en gaven ze steeds voorrang aan de emotionele impact. De impulsieve gitaar van dead k baande zich een weg door de meest prachtige melodieën. Al even opmerkelijk was de solide en melodieuze bas van Damo, die soms leek te gaan zweven, balancerend op zijn stoel met zijn benen in de lucht. En dan had ik het niet eens over A (hoe kort kan een naam zijn?), de baarlijke snelheidsduivel achter het drumstel.
Deze unieke combinatie van drie muzikanten met elk een eigen, erg uitgesproken visie leverde pure schoonheid op. Na het bijzonder mooie "Tragedy Underground", de nieuwe, 22 minuten durende single maakte GMFTPO er ietwat onverwacht een einde aan.
Wat mij betreft had dit gerust nog een tijdje mogen doorgaan.

Organisatie: VZW De Zwerver – Leffingeleuren, Leffinge