Haven - livestream - Tot complete rust komen
Met Haven brengt drummer Yves Peeters een wereldlijk repertoire van traditionals en tijdloze songs; het materiaal vertegenwoordigt verschillende landen, religies en culturen. Haven staat voor de plaats waar deze nationaliteiten en culturen samenkomen, waar traditionals vroeger gezongen of gespeeld werden, en mondeling doorgegeven van de ene generatie op de andere.
Haven bestaat uit Erik Bogaerts - Altsaxofoon, Marijke Hellemans - Gitaar, Yannick Peeters - Contrabas, Yves Peeters - Drums.
De korte set bestaat naast traditionele songs ook uit enkele eigen composities van Yves Peeters en Erik Bogaerts.
Een overzicht: Om te beginnen , Haven gaat muzikaal NIET oorverdovend te werk. Ook word je niet in slaap gewiegd, ondanks het intimistisch, ingetogen uitgangspunt in het jazzgenre. Haven tekent voor innerlijke rustpunten, die een bedwelmend karakter en hypnotiserende invloed hebben.
“Fäbodspalm Frân Nackadalen” is een prima staaltje door Erik Bogaerts’ adembenemende sax. De andere muzikanten spelen daarop in; ieder heeft een belangvolle inbreng, Yannick Peeters’ heerlijke contrabas en Yves die de drumvellen streelt, gevolgd door integere gitaarriedels van Marijke Hellemans. Het gaat naar een verschroeiend mooie climax. Er ontstaat een wondermooie magie die je naar de essentie van het leven brengt, de gejaagdheid van het leven even opzij plaatsen en streven naar gemoedelijkheid en rust .
Haven zorgt dus letterlijk voor een veilige thuis ‘haven’ door de fijne, zachtmoedige versmelting van hun weemoedig, melancholisch klankenspectrum en instrumentatie. Haven staat dus letterlijk voor ‘Gemoedelijkheid’ en ‘Rust’.
Setlist: Shilly (Erik Bogaerts)//Wayfaring Stranger//Desolate (Yves Peeters)//Deep River//Creatures of Habit (Yves Peeters)//Fäbodspalm Frân Nackadalen// Shalom Aleichem
Organisatie: Inside Jazz + de Bijloke, Gent
Dans Dans - livestream - Wat een geflirt in hun kleurrijk klankentapijt!
Dans Dans is een unieke band van Bert Dockx (Flying Horseman, Ottla), Frederic Jacques (Lyenn en bassist bij Mark Lanegan) en Steven Cassiers (Dez Mona, DAAU). Het trio weet steeds opnieuw te verbazen. Al van sinds hun debuut uit 2012 zijn ze moeilijk in een specifieke stijl te plaatsen. We horen een fijne combinatie van instrumentaal, sferisch, meeslepend, geraffineerd werk dat wel eens wild kan klinken. Ze hebben nu vier platen uit ('Dans Dans', 'I/II', '3' en 'Sand'), twee liveregistraties (één 10 inch en een cassette) en er zijn memorabele concerten op o.a. North Sea Jazz, Cactusfestival, Gent Jazz, Pukkelpop, Jazz Middelheim en ga maar verder. En nu komt er nieuw werk uit …
Dans Dans bouwt met het vijfde studioalbum, ‘Zink’, onvermoeibaar verder aan hun hoogsteigen muzikaal universum. Dans Dans stelde deze voor via een livestream in de AB, Brussel . Het werd een uiterst genietbare kleurrijke trip in een filmisch kader!
Dans Dans (*****) verstaat de unieke kunst te flirten met geluidsnormen door het opbouwend klankenspectrum in hun instrumentatie, nl. ingetogen soundscapes en de uitwerking naar een oorverdovende climax. Een schitterend kleurrijk klankentapijt verwezenlijken ze dmv knetterende drum salvo's, intens mooie gitaarriedels en experimenten.
Dans Dans intrigeert en verrast door de tempowissels. De band bouwt hun materiaal sterk op, ontroert op intieme wijze en gaat over naar een oorverdovende climax, waarbij ze ruimte laten voor experiment. Het voelt tegelijk vertrouwd en bevreemdend aan.
De mooie verlichting sluit trouwens perfect aan op de sfeer die Dans Dans wenst te creëren.
Al zo’n tien jaar behoudt Dans Dans onze aandacht met hun unieke, avontuurlijke, inspiratievolle sound, die een hypnotiserende invloed heeft. Op basis van dit overtuigend, wervelend concert, klinkt ‘Zink’ veelbelovend. We onderstrepen nog maar eens het geflirt in hun kleurrijk klankentapijt!
Check het vooral zelf uit: https://dansdans.bandcamp.com/album/zink
Podium 19 - donderdag 29 april 2021 om 23:00 | VRT NU
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel ism Dans Dans
Nordmann - Spot On Jazz 2021 - livestream - De donkere gedachte ondermijnen door een sprookjesachtig kader
De Gentse formatie Nordmann is in de loop der jaren uitgegroeid tot een fenomeen, in ons landje, maar ook in het buitenland. Sinds 2012 heeft de band zijn stempel gedrukt op de muziek. Op eigenzinnige wijze weliswaar, weet Nordmann zowel op als naast het podium vriend en vijand te verrassen.
Na een vrij lang pauze kwam in 2020 eindelijk een nieuwe schijf op de markt 'In Velvet'. We schreven daarover: “Nordmann is een band buiten categorie, weet je te bedwelmen, en ze prikkelen de fantasie van de luisteraar. Het is een bands die telkens opnieuw durft te vernieuwen zonder hun roots te verloochenen. Nordmann verrast op 'In Velvet' door het elektronisch vernuft te combineren met intens mooie sax , drums en gitaar. Nordmann verlegt z’n grens. Nordmann voegt er live altijd iets extra’s aan toe, wat een mystieke wereld biedt. Het is een plaat die bijzondere beelden oproept in ons onderbewustzijn.”
De volledige recensie kun je hier nog eens nalezen.
In het kader van Spot On Jazz stelt Nordmann (****) de film ‘In Velvet’ voor, we citeren: ‘Op 21 april (om 20) is het in de online Spot On Jazz reeks de beurt aan Nordmann met de 'In Velvet' concertfilm waarvoor de groep in zee ging met regisseur Jef Boes (bekend van samenwerkingen met Canvas, PlayStation, Tourist LeMC) en D.O.P. Stefan van Diest’ .
Eerlijkheidshalve moeten we zeggen dat de muziek van Nordmann perfect zou passen bij een film of tv-serie. De speelse manier waarop de muzikanten elkaar aanvullen, keert terug in een fantasieprikkelend kleurrijke, mooi magische beeldvorming.
Elke muzikant heeft z’n belangvolle inbreng, wat ervoor zorgt dat ze elkaar perfect aanvoelen en aanvullen! Nordmann flirt met sounds , het is een overtuigende combinatie van groovy sax, golvende piano klanken, aanstekelijke gitaarriedels en drumvirtuositeit .
‘In Velvet’ is een sterk album btw, waarop de band zijn grenzen aftast en verlegt. Het geheel klinkt innemend en werkt zelfs in op de dansspieren door de groovy, aanstekelijke tunes. In de concertfilm wordt het visueel mooi voorgesteld. Wat een aanbod aan prikkels!
Nordmann klinkt verfijnd, subtiel, wild, geschift, dwars en experimenteel. Beeldrijk zelfs! Een intens mooie kruisbestuiving dus.
Kortom, ze tekenen voor een donkere gedachte in een sprookjesachtig kader.
Organisatie: Spot On Jazz + Gent Jazz Festival, Gent + Jazz.be + ART-SPOT.be
De gebroeders Jasper en Jeroen Vanhecke delen dezelfde muzikale smaak, en zochten verder mensen om een groep op te richten. Het werd een hobbelig parcours, het resulteerde in een demo 'Other Awareness' en 'Jams'. O.m. met bassist Manuel Van den Notelaer is het een solide band. De EP 'Tidal Waves' verscheen nu.
“Forgot the car” is meteen een bommetje. Het gitaarspel , de bas en de drums zijn strakgespannen en vlijmscherp. Stan Blomme schreeuwt hier zijn keel schor. Ze voelen elkaar perfect aan . Het spelplezier druipt er van af. “Florida man” en “Jams” klinken hard, verschroeiend. “The Malthusian Trap” volgt dit muzikaal patroon. De samenzang van Stan, Jeroen en Manuel is een meerwaarde. Op “PBS" worden de registers nog eens compleet open getrokken. Een wervelstorm!
Twintig minuten krachtdadig werk, het pedaal stevig ingedrukt en de ene na de andere adrenalinestoot. Kijk, live moet dit echt een beleving zijn.
Tracklist: Forgot the care - Florida man - Jams - The Malthusian Trap - PBS
Garagerock/Punk
Tidal Waves EP
Nutshell
STEEGMOORD, het nieuwste project van de Belgische songwriter, Maarten Doumen, is gevat van sprankelende cleane gitaren, ondersteund van synths swells/ambient; het gaat naar wilde, drop-tuned experimentele prog en stoner riffs.
Deze Gentse progressieve metal/stoner artiest stuurt nu meer aan op een ander geluid.
Maarten heeft getoerd in de BeNeLux, Duitsland en Tsjechië, de afgelopen 6 jaar met melodische metal/metalcore acts Six o' Five en Stranger Dimensions. De geest van die bands voelen we deels subtiel aan op de EP ‘STEEGMOORD’.
“Young Liberation” biedt een mengelmoes en zorgt voor een instrumentaal oorgasme. Het onderstreept het boeiende parcours en de kwalitatieve sterkte van Maarten. Op “Breaking my chains” krijg je 'into you face' metal. Melodieuzer van aard klinkt “Ballad of Bullets”, maar iets later word je gestort in een verschroeiend salvo van gitaar en drums. “Poputchik” is een knaller die de EP op bijzonder snedige wijze afsluit.
STEEGMOORD klinkt gevarieerd, en weet de metal/rock liefhebber aan te belangen … energiek gitaargeweld van moshpit tot donkere gemoedsrust. Overtuigend, sterk!
Tracklist: Your Liberation - Breaking My Chains - Man Made Mountain - Ballad Of Bullets - Silent Hill - Poputchik
Itv hier
Instrumental Melodic Metal
Steegmoord EP
Steegmoord
We citeren de introductie op de bandcamp pagina: 'Lange tijd vrienden RIAH en Postvorta moesten hun live-activiteiten stoppen als gevolg van de pandemie. In deze context besloten ze (met uitzondering van Andrea Fioravanti en Seppia Foschini ) om hun ideeën te bundelen in een lange suite die de ziel van de twee bands laat samensmelten, dromerig en ambient de eerste, heavy en agressief de tweede.
Het resultaat is een 16-minuten lange track; de inspiratie en illustratie werd vervolgens de split cover art(door Davide Brioschi), en is muzikaal een fusie van post-rock, post-metal en soundtrack-achtige avant-garde.
De release bevat ook een niet eerder uitgebracht of alleen digitaal nummer per band. De tracks zijn "Epidermide" van Riah, met de nieuwe drie-gitaren bezetting van de band, en "Hollow" van Postvorta.' https://postvorta.org/album/riahpstvrt
Het is moeilijk om elke song apart onder loep te nemen, het is gewoon een ellenlange jamsessie tussen twee bands.”'Epedermide” van Riah is er eentje van intens spannende post rock. “Hollow” van Postvorta biedt postmetal/sludge, met die kenmerkende (angstaanjagende) vocals. De song is dromerig, dreigend, verschroeiend, hard . En staat overeind in een donkere, duistere muzikale omgeving.
“RIAHPSTVRT” is een drieluik van zestien minuten; Het neigt naar een soundtrack van een filmisch fantasieprikkelend theaterstuk waar licht en duisternis elkaar vinden, gekenmerkt van een dreigende, messcherpe ondertoon. De registers worden open getrokken. Een alles vernietigende wervelstorm .
Het is een intens totaalbeleven, die de verschillende stemmingen tegenover elkaar plaatst en doet versmelten.
https://www.youtube.com/watch?v=iDceSqX-xVc
Epidermide 06:07 Hollow 11:04 RIAHPSTVRT: I - Prelude II - The Owl III - The Mouse 16:12
Postrock/Postmetal
Riah/Postvorta
RIAHPSTVRT
The Modesty Blaise , UK Bristol, staat garant voor avant-pop/indiepop/synthpop. Hun album 'The Modesty Blaise' is uit via het Europese label From LoFi To Disco. Het is precies 20 jaar na de vorige. Frontman Jonny Collins heeft al een interessante solocarrière achter de rug, en hij heeft nu uiteindelijk de band weer bij elkaar gehaald tijdens dit Covid tijdperk. In 1993, nam de band hun debuutsingle “Christina Terrace” uit met o.m. de gewaardeerde Edwyn Collins.
“I Love You” is een aanstekelijke popsong. De song intrigeert door de speelse aanpak, de extravertie en de melancholie. De band toont nog steeds z’n sterkte aan als vroeger, en dat hoor je zeerzeker op “Sad Songs” , “Girls just wanne dance” en “Oh! Redmond”. The Modesty Blaise pakt je in. Op het laatste nummer is er zelfs ruimte voor experiment.
De band heeft een spannende pop/lo fi plaat uitgebracht. Het wachten waard …
Lofi/Pop
Modesty Blaise
Het verhaal van Don Kapot begint bij World Squad, een project van de Nigeriaanse gitarist Oghene Kologbo die drummer Warmenbol en bassist Damianidis de kans gaf om door Afrika te toeren en het podium te delen met afrobeatmeester Tony Allen. Hier leerden ze naar de essentie te gaan en werd de groove hun alfa en omega. Toen World Squad in 2016 werd opgedoekt, haalden Warmenbol en Damianidis er saxofonist Perdieus bij en werd de deur weer opengezet naar andere genres. Krautrock en punk gaven die Afrikaanse grooves extra punch en een jazzmentaliteit maakte de sound leniger.
Onlangs kwam een nieuwe plaat op de markt 'Hooligan'. Don Kapot doet graag aan stijlbreuken en verbindt verschillende culturen in een improviserend kader.
Die verbintenis tussen jazz en afro brengt een zonnig, energiek kader, dat tekent voor een festival als Couleur Café. “Chinse Cows” is er meteen eentje, we zijn vertrokken voor een aanstekelijk potje jammen.
“Whononongono” laat een melancholisch , subtiel , experimenteel kantje horen. De sax zorgt voor adrenalinestoten. Een feestelijke stemming hebben we hier.
Hun avontuurlijke, improviserende sound is doorspekt van absurditeit en humor. Het is fijn dat al die stijlen elkaar vinden en zorgen voor zo’n cultuurschok … Punk, rock-'n-roll, afrobeat, krautrock, minimal music, … er zit vanalles in. Je hoort het op “TV4”, “Hooligan” en het afsluitende “Kop Zonder Kip”.
Chinese Cows 05:03 - Pentatonitis B 06:04 - Whononogono 09:50 - TV 06:09 - Softly As In A Morning Pancake 04:02 - Hooligan 06:12 - Kop Zonder Kip 04:46
Afrojazz
Hooligan
Don Kapot
De jonge ambitieuze singer-songwriter Ben Wolf zat iets meer dan een jaar geleden nog op de schoolbanken, klaar om arts te worden, hij gaf die carrière bewust op om zich op zijn passie muziek te storten. Zeker in deze corona tijden, een hachelijke onderneming. Maar soms moet je de sprong durven wagen, wat Ben heeft gedaan.
Ondertussen kregen enkele singles feedback op Radio 1, Radio Willy en Duyster! Onlangs verscheen zijn debuut 'Now you know '.
Ook hadden we met sing-songwriter een interview hier .
We vonden onszelf terug in deze mooie parel … Zijn persoonlijk verhaal is herkenbaar , raakt en hij toont hiermee aan niet de zoveelste songwriter te zijn; pijn, verlies, teleurstelling zijn de themata. Ben heeft een gemoedelijke, warme stem.
We ervaren een ‘kampvuur’ gevoel , met de ondergaande zon voor ogen . “Try Again Tomorrow” is er eentje om bij weg te glijden in die bijzonder tot de verbeelding sprekende wereld. “Ultraviolet” en het afsluitende “Now You Know” klinken iets anders en zijn erg emotievol.
De songs zitten een beetje in hetzelfde kabbelwater, en hij speelt op veiligheid qua melodie.
Schitteren in eenvoud dus , maar er is groeimarge . De laatste nummers hebben een meer avontuurlijke aanpak , dat we maar kunnen onderstrepen . Gevoelsmatig zit Ben Wolf op één lijn met een Ed Sheeran.
Talentvol is Ben zeerzeker . Vocaal is hij innemend. Hij heeft een pakkend debuut uit, schittert in eenvoud en kan verder groeien in zijn songwriting.
Tracklist: 1. Try Again Tomorrow - 2. Out Of Order - 3. Until Tuesday - 4. Ultraviolet - 5. Now You Know
Sing-songwriting
Now you know EP
Ben Wolf
Op de editie van het dunk!festival in 2017, waren we diep onder de indruk van de performance van The Chapel of Exquises Ardents Pears, we schreven “Een kruisbestuiving van twee bands , nl. de donkerte en fragiliteit van Stems (UK) met de pure post-rock van Anathème (F) zorgden voor adembenemende, mooi momenten. Naast de gitaar/drums waren we vooral gecharmeerd door de cello van Christine Avis , die je tot ontroering bracht.”
Enkele jaren terug overtuigden ze nog met 'TorqueMadra'.
Nu is er een solo project uit onder 'Notre Dame De La Colline'. Het klinkt even adembenemend! De naam van het album zegt het al 'Poèmes fous pour herbes fraîches' . In het instrumentale materiaal, komt het poëtische en de intensief mooie klank naar voor.
“Les Rivières du cerf” heft een wondermooie intro.
Notre Dame de La Colline klinkt uitnodigend en hartverwarmend. Flo, gitarist van de Franse band Anathème, weet je met dit project te raken. De akoestische gitaarakkoorden en de zwevende koperblazers bezorgen je alvast een gevoel van welbehagen. Een strijkerssectie volgt in verschillende lagen en brengt een donker ingetogen soms bevreemdend sfeertje.
"Sous les Ailes du Serpent" op z’n beurt kent enkele nerveuze passages. Een intimiteit die je ziel verwarmt in een donker kader.
Een mystieke duisternis wordt gecreëerd door de serene , intieme aanpak dat hypnotiserend inwerkt op ons gemoed . Wat een intensiteit.
Les Rivières du Cerf - Chronique des Faits Anciens - L'Ecureuil de la Discorde - L'Eléphant et la Carapace - Sous les Ailes du Serpent - Là où sont les Oiseaux - Belle Sainte Mort - Le Livre des Hymnes
Postrock
Notre Dame De La Colline
Poèmes fous pour herbes fraîches
Cathal Coughlan is een artiest die verdient in de spotlights te staan. O.m. bij Microdisney, via Fatima Mansions, tot bij het verbluffende Bubonique met komiek Sean Hughes. Hij heeft zijn ontluikende catalogus aangevuld met een reeks schitterende soloalbums. Een verbazingwekkend oeuvre. 'Song of Co Aklan' is het nieuwe album.
Hij is een klasse poëet en verteller. Zijn warme vocals brengen gemoedsrust. Mooi.
‘Song Of Co-Aklan' klinkt erg emotievol op die manier. “My child is alive”, “Crow Mother” en “Owl in the parlour” zijn hartenbrekers.
Hij is omringd door fijne muzikanten die perfect bij hem aansluiten. Sjiek. Een huiskamerconcert of een kampvuurgevoel borrelt op. “Let's Food the Fairground” is er zo eentje, waarop Cathal de gevoelige snaar raakt. Hij weet waar de bijzondere plaatsen in ons hart zijn, zoals ook op het afsluitende “Unrealtime” . De crooner in Cathal komt dus duidelijk naar boven. Hij schittert in eenvoud en emotionaliteit. Een wondermooi solo-album dus!
Tracklist: Song Of Co-Aklan 03:43 Passed-Out Dog 03:11 My Child Is Alive! 03:29 Crow Mother 03:48 St Wellbeing Axe 02:38 Owl In The Parlour 04:15 Let's Flood The Fairground 03:33 The Lobster's Dream 04:48 The Copper Beech 04:14 The Knockout Artist 03:25 Falling Out North St. 03:32 Unrealtime 03:39
singer-songwriter
Song of Co Aklan
Cathal Coughlan
https://www.youtube.com/watch?v=e6YL06Za4rc
We citeren uit de bandcamp pagina van de band: ‘Uma Chine presenteert 'Changes', haar tweede album. Hoofdingrediënten zijn drie vrouwenstemmen, gedragen door vette ritmes, delicaat verweven met analoge synthesizers. Uma Chine weet zowel live als op plaat een bijzondere energie te creëren. De band kenmerkt zich door gelaagde stemmen, vervormde gitaren, synths, en originele wendingen binnen de nummers. Uma Chine wil verhalen vertellen, aangelengd met een flinke dosis fantasie. 'Changes', het tweede album van Uma Chine, staat bol van magisch realisme" .
(Bron: https://werfrecords.bandcamp.com/album/changes )
Uma Chine intrigeerde reeds met het debuut 'Uma Chine', check de review hier - en tast nu verder grenzen af op de tweede 'Changes'.
“Hold” is een sfeervol, heupwiegend nummer. Een frisse aanpak horen we op het toegankelijk , aanstekelijk materiaal. De verrassende wendingen in sommige , maken het geheel boeiend en spannend, luister maar eens naar “Leads”, “Visits” en “The Frog” .
Het onderstreept de zin voor avontuur, experiment en veelzijdigheid in hun droompop. Ze durven de registers open te trekken getrokken, wat de sound krachtig maakt. De uitgekiende elektronische weerhaakjes, de soundscapes , de percussive en de kristalheldere vocals geven sterkte. Het afsluitende “White horses” klinkt kleurrijk, gevarieerd en wonderschoon op die manier. Het toont aan hoe goed ze op elkaar ingespeeld zijn.
Toen we Uma Chine zagen optreden op HUMO's rock rally finale schreven we ''Een psychedelische trip in een kleurrijke landschap , een sprookjesachtige omgeving creëren en je fantasie laten prikkelen is de rode draad van wat Uma Chine doet met ons. Een betoverend mooi optreden dat ons doet uitzien naar een adembenemend mooie reis in ons droomwereld of onderbewustzijn …''
Kijk, het kenmerkt de huidige plaat ‘Changes’. Een mooi melodieuze trip in een sprookjesachtig kader , fantasieprikkelend en met zin voor avontuur …
elektronica/pop/roots
Changes
Uma Chine
Tracklist: Hold 05:27 - Leads 04:03 - Visits 04:53 - (Delirium) 00:28 - The Frog 04:35 - Changes 05:14 - (Rachida) 00:40 - Uphill Song 03:56 - (The Grass) 00:50 - The Runner 03:19 - White Horses 05:47
Eve Beuvens Tri(w)o(rds) - livestream - Een kleurrijk, hartverwarmend klankentapijt, dat oorverdovend, verdovend klinkt
De componiste/pianiste Eve Beuvens drukt al lang haar stempel op de Belgische jazz. Haar virtuoos pianospel brengt je onder hypnose en diepe trance. Haar optreden op Bell Jazz Fest, vorig jaar, is er een voorbeeld van. Haar recent optreden op festival Flagey Piano Days was opnieuw een bijzonder intens , bedwelmend, intiem piano concert. Een muzikaal avontuur in jazz en klassieke piano.
Redenen genoeg dus om Eve Beuvens wat beter te leren kennen. We strikten haar voor een interview hier
Ze is bezig met enkele interessante projecten waaronder Eve Beuvens Trio (****). We citeren: ''Ik ben in de herfst een nieuw trio opgestart met Lynn Cassiers en Lennart Heyndels, piano, zang en contrabas. We hebben nu iets klaar, en brengen het via een livestream”. https://www.facebook.com/events/133203308466165/
Het trio tast grenzen af en treedt graag eens buiten de comfortzone. Lynn Cassiers is een klankentovenares met onaardse klanken en vocaal gaat ze erg breed, kristalhelder en zachtmoedig. Het past perfect in het veelkleurig, emotionele spel van Eve Beuvens die één is met haar piano. Lennaert Heyndels zet zijn contrabas onder hoogspanning, intens zacht en snerpend, oorverdovend.
Een soort vulkaanuitbarsting lijkt het wel het trio samen bezig is . “Afternoon on a Hill” is een begeesterende opener, in uitersten, zowel in de instrumentatie als vocaal . “Gleiss funf”, een compositie van Eve zelf, zet dit verder in de verf; de song start met een indrukwekkende, mooie, gevoelige piano recital van Eve, en wordt in een emotioneel kader gegoten ; Lennart doet ‘em contrabas-gewijs openbarsten, ondersteund door Lynn’s hypnotiserende stem .
Wat een werkwijze en muzikaal gevecht van deze drie . Ze zorgen voor een kleurrijk, hartverwarmend klankentapijt, groovy, aanstekelijk, innemend, dat oorverdovend , verdovend klinkt, soms vertederend, soms beklemmend. En ze bieden ruimte voor improvisatie en experiment. Het siert hen!
Organisatie: Werkplaats Walter, Brussel + Eve Beuvens (Trio)
The Milk Factory - Sound of Ghent - Een intimiteit die je meevoert naar de mooiste plekken in je onderbewustzijn
Gitarist Edmund Lauret en pianist Thijs Troch, van de avontuurlijke Gentse jazzscene, kwamen na een duo concert op het idee om een nieuw project op te starten; met Viktor Perdieus (tenorsaxofoon), Jan Daelman (dwarsfluit), Kobe Boon (bas) en Benjamin Elegheert (drums) was het collectief The Milk Factory geboren.
De band spitst zich bewust toe op een meer melodieuze, intieme sound, een andere richting dan hun andere projecten. Met 'Aula' stelde The Milk Factory in januari 2020 zijn debuutalbum voor. We horen een warme plaat, grenzen van jazz worden verlegd, en ze laten ruimte voor improvisatie. Ze weten diep te raken op magische wijze.
Deze maand nog hadden we de EP 'Dusky' via W.E.R.F. records, die via livestream nu werd voorgesteld in de Handelsbeurs, Gent, in samenwerking met Sound of Ghent.
The Milk Factory (*****) live werd een intimiteit die je meevoert naar de mooiste plekken in je onderbewustzijn.
Een mooi combinatie en versmelting kregen we door de oorstrelende tenorsax, dwarsfluit samen met een sprankelende piano, een bedwelmende gitaar, bas en drums. Of verder nog tussen sax en drums. The Milk Factory gaat hier ingenieus te werk; er wordt geflirt met geluidsnormen en ze zijn niet vies van enig experiment . De minimalistische , sobere aanpak siert.
Evenzeer van belang was de verlichting , een mooi kleurenpalet dat mee rustgevend is in de sound, en het jachtige leven even opzij plaatst.
Het concert wordt hier fijn in beeld gebracht. Tot tranen toe worden we bedwongen in die volledige instrumentatie . Innerlijke rust dus.
In een interview dat we vorig jaar hadden met de band zeiden ze over dit project: ''Na het duo concert wilden we vooral iets meer, hoe zullen we het zeggen, luister muziek uitbrengen. In een eerder intieme sfeer. We hebben bewust gekozen om iets heel anders te doen dan we al deden. Een duidelijk profiel van wie Milk Factory echt is. Daarom zijn we een iets andere richting uitgegaan van wat we al deden. Het is ook leuk om terug te grijpen naar de muziek uit je - laat ons maar zeggen - tienerjaren.''
In die opzet was The Milk Facotry al geslaagd op die prachtige plaat 'Aula'. De livestream was een intens genot in onze huiskamer. The Milk Factory bracht je tot innerlijke rust en tekende net voor die intimiteit die je meevoerde naar de mooiste plekken in je onderbewustzijn.
Organisatie: Handelsbeurs, Gent ism Sound of Ghent
Nederlands 
Français 
