Eerder dit jaar maakten we kennis met de Nederlandse band John Coffey, een indrukwekkend vijftal dat er op een zodanige manier in slaagt hun hardcoresound af te wisselen met diverse ander invloeden dat men het platgetreden genre meer dan ontstijgt. Enkele maanden later ontmoeten we met Meet The Storm (ook een Nederlandse formatie nota bene) opnieuw zo een band! De basis van de muziek van dit vijftal is overduidelijk moderne hardcore maar Meet The Storm mixt dat op een uiterst vernuftige manier met rock, rock-n-roll, hardcore, metal en zelfs wat country.  Het resultaat is een energieke, catchy en zeer genietbare plaat die boeit van begin tot eind. 
De tien songs wisselen stevige, compromisloze  stukken  af met melodieuze gedeeltes.  De nummers staan  als  een huis en  dat komt in de eerste plaats door de vocalen van frontman Matthias.  De man varieert  screams af met meezingbare, cleane zanglijnen.  Daarnaast zijn  er de machtige gitaarpartijen die ons regelmatig doen denken  aan het legendarische album ‘Grey Britain’ van Gallows. Ook een topband als  Rise And Fall was niet ver weg bij bijvoorbeeld  de geschifte openingsriff van  “Dead Eyes Don’t Speak”, een song die vervolgens gecombineerd wordt met  een emotioneel, meezingbaar refrein waardoor dit absoluut onze favoriete track is.  Neem van ons aan dat Meet The Storm wel eens the next big thing kan zijn in het genre van de stevige, alternatieve muziek!

Ons land heeft een patent op liedjesmakers die het met hun ingetogen en fragiele mix van pop, rock en folk dikwijls tot ver buiten de landsgrenzen schoppen, denk maar aan Milow of The Bonny King Of Nowhere. 
Ook in Nederland loopt er zo een jongeman die de potentie heeft om het wel es ver te schoppen.  Jan Minnaard is de naam van deze 20-jarige singer-songwriter.  Reeds in 2008 kwam zijn talent naar boven toen hij met zijn allereerste optreden meteen werd uitgeroepen tot Zeeuwse belofte.  Hij trok nadien naar Rotterdam en verzamelde een aantal muzikanten rond zich en stichtte de band Wolf in Loveland.  
Het collectief bracht al twee collecties uit van thuis gecomponeerde liedjes en nu zijn ze met dit titelloos album toe aan hun officiële debuut.
Het plaatje telt vooral ‘oudere’ songs die in een nieuw jasje werden gestopt.  Het zijn stuk voor stuk ontwapenende tracks waarbij de breekbare, herkenbare stem van frontman Minaard opvalt. 
De elf nummers vallen verder op door de heldere, aangename harmoniën en het diverse instrumentarium (banjo, gitaar, synths, contrabas, drums...).  Wij genoten vooral van de gevarieerde en gevoelige opener “Nothing At All”,  en het tweeluik “Tattoos” en “Tattoos#2”.  Ook zeer opvallend was “On The Road”, een nummer dat twijtelt tussen ingetogenheid en uitbundigheid.  Ook “Truth Be Told” bleek zo een luisterliedje dat je zonder problemen diverse keren met plezier na mekaar beluistert.
Een zeer aangenaam debuut dus van een naam waar we ongetwijfeld meer van horen.  Surf snel naar www.wolfinloveland.nl  .

We moeten het toegeven: bij het Vlaamse Funtime Records hebben ze een neus voor talent!  Face The Fax is de volgende, beloftevolle band  die een plaat mag uitbrengen op het label van Johan Quinten.  FTF uit Leuven blaast volgend jaar tien kaarsjes uit en bracht met  ‘When Morning Comes’  in 2009 een eerste full album uit  via Kickass Records.  Nu is er de nieuwe ‘Basic Human Wrongs’, voor ons de eerste kennismaking met dit vijftal.
Na een paar luisterbeurten zijn wij onvoorwaardelijk fan geworden!  Face The Fax maakt muziek met duidelijke referenties naar de snelle skatepunk die zo populair was in de nineties.  Onze landgenoten  combineren dat met een portie punkrock en wat melodieuze hardcore.  Wat ‘Basic Human Wrongs’ zo speciaal maakt, zijn de vele  memorabele songs die er op staan.  Zo is er de furieuze  opener “Waste Of Space” die meteen gevolgd wordt door het emotionele “Basic Human Wrongs”.  Verder stipten we de  meezingers “No Retreat”,“People Unchanging” en “Bullshit In A Bad Disguise” aan... eigenlijk is het echt zoeken naar een mindere compositie. 
De muziek van Face The Fax swingt niet alleen als een tiet, de groep weet  snelheid en goeie melodieën te vermengen met de nodige passie en emotie.   Verder beschikt de band met Daan over een meer dan gemiddelde zanger en klinken  de gitaarpartijen moddervet.  
‘Basic Human Wrongs’ is een zeer goed album en verplicht voer voor fans in het genre!

Kregen we met de cd ‘Familiar sounds’ een reeks fijne , sfeervolle, energieke poprock te horen, dan legde zanger/componist Peter Vleugels zich op deze plaat ‘Chromoscope’ toe op een avant-gardistisch geluid . Heel andere koek dus , met muzikale schetsen,  rauw, ruw, ongepolijst met tegendraadse ritmes en elektronica . Het is een creatieve trip , die inspanning vergt , maar evenzeer vraagt om los te laten om optimaal die composities te ervaren.
‘Chromoscope’ wordt aanzien als een muzikale ruimtereis , die eens eraan begonnen, niet kan worden afgebroken . En prélude op de trip naar Mars weliswaar, vertrekken , aangekomen, thuisgekomen , maar niet terugkeren …  Hier heeft hij eens goed laten gaan, wat doet denken aan Mauro’s Planet Pawlowski …

http://www.myspace.com/buffoontherockband