Een interessante ontdekking , een paar jaar terug, was EMA, band rond Erika M. Andersen. Zij wist grillige pop en elektronica samen te brengen in een reeks broeierige, sfeervolle nummers .
Op het vervolg zijn de nummers ietwat meer geraffineerd en zijn ietwat subtieler uitgewerkt. Er valt zeer zeker voldoende afwisseling te noteren in haar songmateriaal, en wave/gothic invloeden sijpelen door in electropopnumers en de handvol sfeervol dromerige, directe songs. “Satellites”, “So blonde”,  “Cthulu”, “Smoulder”, “When she comes” en “100 years” tonen de veelzijdigheid van de dame aan .
Eigenlijk is alles wat we horen op die plaat wel raak , wat ervoor zorgt dat we hier opnieuw een overtuigende plaat hebben .