Eén van de opkomende talenten is het Britse Temples die baadt in een poel van ‘60s retropsychedelica. Ze vergeten daarbij niet het kenmerkende Britpopgeluid en de zwoele , zomerse, dromerige 60s te benadrukken . Dit zorgt voor een boeiend debuut , waarbij de songs niet ten onder gaan in een web van psychedelicatunes , pedaaleffects en gitaarfeedback. De groep refereert natuurlijk aan een Pink Floyd , The Byrds of een ietwat Beatlesque sound, maar heeft zeker aan Tame Impala of The Allah-las ook iets .
Het zit allemaal wel goed doordacht en beheerst in elkaar; de ene keer wat meer de broeierige retro (o.m. “Shelter song”, “A question isn’t answered” en “Sand dance”) , de andere keer meer het psychedelisch geluid (o.a. “Test of time” en de titelsong) .
De groep zorgt voor venijn en een bezwerende ritmiek , een frisse sound  van een levendig bandje …