Deftones hebben een zware periode achter de rug gehad en even leek het erop dat de nieuwe ‘Gore’ een moeilijke bevalling ging worden . In 2013 overleed bassist Chi Cheng na een coma van vierenhalf jaar, waardoor invaller Sergio Vega een permanent lid werd . Tel daarbij dat spil Chino Moreno nog met zijn zijproject Crosses bezig was en dat andere leden met loden schoenen terug de studio indoken na drie jaar , dan kan je heus denken dat de goesting, de moed en de inspiratie zoek ging zijn . Maar kijk Deftones  vond elkaar als band en heeft een verdomd goede plaat uit .

De nu metal kreeg alvast een verfrissende wind van deze heren uit Sacramento, CA . Deftones hadden met ‘Around the fur’ en ‘White pony’ al een kleine vijftien terug twee memorabele platen uit , een broeierig , donkere sound gekenmerkt van slepende ritmes en verbeten hard-zacht nuances in de zangpartijen . Een niet direct vrolijk geluid maar dreigend, onheilspellend en huiverend zoals we dat ook horen bij een Tool.
Een consistente band , dat is overduidelijk gebleken met een rits afwisselende slepende , broeierige , aanstekelijke nummers die brute metalriffs en dromerige gelaagde rock in een perfecte mix aan elkaar vervlechten, een ingehouden spanning , dreiging hebben en durven te exploderen .
De plaat steekt erg goed  in elkaar en heeft met “Doomed user” , “Geometric headdress”, “Xenon” en de titelsong  een handvol songs die er het best aan beantwoorden . Het intens meeslepende “Prayers/triangles”, die de plaat opent , is de eerste single.  Verder overtuigt de variatie van force en intensiteit en beluistert de plaat als één boeiende filmische trip . De keys geven subtiliteit en een symfonische inslag. Sterk opnieuw wat Deftones bij elkaar heeft gebracht en verwezenlijkt …