Een band met Spanjaarden die vanuit Duitsland Ierse punkrock en speedfolk maken. Om de Europese gedachte compleet te maken hebben ze ook nog één track in het Frans, maar hebben we daar ook muzikaal iets aan?

Malasaners brengt de working class-pub-variant van Celtic punk. Niet zo fel punky als de Dropkick Murphys en niet zo mooi verhalend als Flogging Molly, maar nog steeds heel verdienstelijk. “Sell The Night” en “Workers On The Run” zijn mooi uptempo en hebben veel power, een beetje rauw en rebels. “But Not Today” begint een beetje mellow om alsnog een furieuze finale te krijgen. “Long Live The Glory” is een knappe meezinger. Titeltrack “Footprints” heeft een intro die van The Levellers had kunnen zijn. Op “To The Border” tonen deze Spanjaarden dat ze mee zijn met de actualiteit.

Die van Malasaners hebben hun zaakjes voor mekaar: je kan ze nauwelijks op fouten betrappen: het Ierse accent, de smoothe Celtic punk, … Het zijn echt heel kleine details in woordkeuze en zinsbouw die verraden dat dit geen volbloed-Ierse band is. Maar dat mag geen probleem zijn. Het is hetzelfde met “can white men sing the blues?”. Tuurlijk wel. Die details zullen ons worst wezen. En aanstekelijke Ierse punkrock kunnen we nooit genoeg hebben. In een rokerige kroeg of na een paar biertjes op een festival, er zijn genoeg plekken en momenten waarop deze muziek goed tot zijn recht komt.

Om het met de titel van de voorlaatste track (een muzikale knipoog naar Dexys Midnight Runners) te zeggen: “Fun Has Just Begun".