Brudini woont en werkt in Londen en heeft roots in Thailand en Noorwegen. Hij heeft een moeilijke periode achter de rug: zaak failliet, langdurende relatie stopgezet, maar die verloren veldslagen heeft hij in zijn voordeel gebruikt en er prachtige en pure muziek uit gedistilleerd. Zijn ‘From Darkness, Light’ gaat een beetje alle kanten op, maar denk toch vooral aan Tamino meets Beirut.
Er zitten bijzonder veel kleine referenties in dit album. Zonder de songs bij naam te noemen, kan Brudini zo aansluiten in het rijtje van Baxter Dury, El Mischi, Björk, Uma Chine, Calexico, DaDaWaves, Pascal Deweze en Usi Es. Hij is duidelijk nog op zoek naar een eigen gezicht en eigen geluid en daar staat hij al wel heel dicht bij. Zijn songs zijn melancholiek, moody, jazzy, arty, en soms toch ook net heel modern en poppy. Het gaat van een krakende piano en oude synths met jazzy toetsen van drums, blazers en percussie tot Dijf Sanders-like soundscapes en retro-spacegeluidjes.
Heel diep verstopt in de mix zit zelfs ergens een scheurende gitaarsolo(op “Emotional Outlaw”). Brudini heeft een krachtige, diepdonkere en tegelijk zwoele stem die terecht een hoofdrol krijgt op dit debuutalbum. Hij heeft niet het bereik van een Tamino, maar hij bewandelt wel het volledige spectrum dat hem wel past.
De enige steek die Brudini hier laat vallen zijn de overdaad aan gedichten van de oude Amerikaan Chip Martin. Twee keer was subliem geweest, met vier passages is Brudini te bescheiden over zijn eigen talent als dichter en songschrijver. De beste songs zijn “Emotional Outlaw”, “Pale Gold” en “Nightcrawler”.
Er is ook een Belgische toets. De hoes werd ontworpen door Sammy Slabbinck. Die deed dat eerder voor o.m. Leonard Cohen, Intergalactic Lovers, Nordmann, Jasper Steverlynck en Wallace Vanborn.

https://www.youtube.com/watch?v=WyE9zh2n9V8