Op hun eerste full album, ‘From Wither To Bloom’, bevestigt Nighthawker de verwachtingen die er waren na hun twee EP’s: breed uitwaaierende southern rock, catchy pop, beetje blues, beetje psych, beetje Fleetwood Mac, beetje The War On Drugs, …  De bandleden deden eerder al een gooi naar eeuwige roem, o.m. met Crazy Cult Roadshow, Dark Stage en Reckless Pilots, maar op dit album hoor je een band die vol gaat voor de keuzes die ze voor zichzelf gemaakt hebben.
Het is bij Nighthawker niet helemaal de heavy psych die momenteel zo populair dan wel hip is, maar het schurkt er soms wel tegenaan, met een massieve sound die wisselt tussen desert en swampy, met lange instrumentale stukken, zoals op ”The Moonlight Rider” en “Night Of The Hunter”. Evengoed gaan ze naar catchy poprock met een leuke acapella-break (“Leaps Of Faith”) en een coole 90’s-indierock-vibe op het naar The Rembrandts ruikende “Share The Ride”.
Met al een zanger en zangeres in de band lijken twee gastvocalen op dit album een overbodige luxe in variatie. Het is voor een band altijd zoeken naar de gulden middenweg tussen het zoeken naar de perfectie voor een song en het behouden van je eigen gezicht (en samenhang in de sound).  De mondharmonica op “Dishwasher Blues” is dan een logische en organische toevoeging, terwijl de gastvocalen op “Sundown” net iets te veel van het goede zijn. Maar je kan een band niet verwijten dat ze zoeken en proberen. De meeste keuzes pakken overigens goed uit bij Nighthawker en als album is ‘From Wither To Bloom’ een ontdekking met elke volgende song.
Nighthawker brengt op ‘From Wither To Bloom’ een frisse mix van genres waar al wat stof op lag en zorgt zo voor een glimlach op het gezicht van elke rockliefhebber.
https://www.youtube.com/watch?v=pOoX0-cYgTA