The Shivas spelen ten dans
The Shivas, Thee Marvin Gays en The Scrap Dealers
Le Watermoulain
Doornik
2014-12-13
Ollie Nollet

Het werd een mooie avond in de immer sympathieke Water Moulin met drie groepen die allen in staat bleken ons een beetje op te warmen. Dat laatste mag je zelfs letterlijk nemen want in het ongetwijfeld krappe budget van de Doornikse club is blijkbaar geen ruimte om voor afdoende verwarming te zorgen.

Het feestje werd ingezet met The Scrap Dealers uit Luik, die heel straf begonnen met twee lange lappen psychrock met ballen waarin een ijle gitaar schitterend contrasteerde met de twee andere gitaren die verzopen in de fuzz en verder werd opgefleurd met wat creepy zang. Hiermee zouden ze zeker niet misstaan in de vloed van psychedelische groepen die ons overspoelt vanuit de V.S.. Helaas zochten ze daarna hun heil in wat traditionelere gitaarrock, wat meteen een stuk minder spectaculair klonk. Toch blijven The Scrap Dealers een groepje om in de gaten te houden.

Vervolgens mochten lokale helden, Thee Marvin Gays, hun nieuwe lp, ‘Sleepless nights’, voorstellen. Meteen viel op dat ze hun heerlijke sound verder hebben uitgepuurd tot iets geheel unieks. De vergelijkingen met The Black Lips of Thee Oh Sees van vroeger doen niet meer ter zake. Er bestaat waarschijnlijk geen enkele andere groep die zijn gitaren zo verfijnd laat rammelen als Thee Marvin Gays. Tenzij misschien The Velvet Underground destijds, mochten ze wat peper in de kont gehad hebben.
En ook hier waren subtiele sporen op te merken van de nieuwe golf psychedelica. Allemaal heel mooi (ook de eeuwig lachende bassiste en de drummer, in een Scott H. Biram t-shirt, deden het perfect) en toch leek het bij momenten niet echt te werken en klonk het alsof je een plaat laat afspelen met te veel stof aan de naald. Oorzaak hiervan moet wellicht gezocht worden bij de opvallend zwakke zang (zowel Lulu als Yan leken last te hebben van een vreemde infectie op de stembanden) alhoewel ik er meteen moet bij zeggen dat de technicus van dienst hierbij zeker niet vrijuit ging. De verwachte uitbundige reacties bij deze thuismatch bleven dan ook enigszins uit.

Waar Thee Marvin Gays niet in slaagden lukten The Shivas uit Portland, Oregon wel : een feestje bouwen. Het duurde wel even maar dan was plots het deksel van de ketel en sloeg het volk massaal aan het pogoën. Nu leende hun opgewekte muziek zich daartoe beter maar ook tijdens de trage nummers bleef de meute in beweging, zij het dan in een rondedans.
The Shivas zijn het zoveelste bandje dat zijn inspiratie in de sixties vond maar ze wisten hun muziek toch een eigen draai te geven. De gitaren waren duidelijk door de surf beïnvloed en belandden zo op het kruispunt waar de Allah-Las en de Night Beats elkaar ontmoeten, evenwel zonder het geniale van die laatsten.
Het werd een erg gevarieerde set waarin ook plaats was voor een paar doowop getinte nummers, inclusief de afgeknepen gitaren van Shannon and The Clams. Ook hier twee zangers waar dit keer niets mis mee was : gitarist Jared Wait Molyneux en drumster Kristin Leonard die enkele keren een oerkreet liet horen.
Kortom, dit was muziek waar je alleen gelukkiger van kon worden. Zodoende bleef het dan ook een raadsel waarom de tweede gitarist, Robert Mannering, zo nors voor zich uit bleef kijken. Kiespijn?

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/thee-marvin-gays-13-12-2014/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/the-shivas-13-12-2014/
Organisatie: Le Watermoulin , Tournai