Casiokids, een 6-koppige Noorse electro- pop band uit Bergen, dat vaak wordt vergeleken met andere Noorse collectieven als The Whitest Boy Alive of Röyksopp, mag het weekend in de Gentse Charlatan feestelijk komen inluiden. Wie dansend de nacht wil ingaan kan zich maar beter hier komen opwarmen.

Voor we de beentjes uitgooien, luisteren we ook eerst even naar Float Fall. Dit jonge Belgische duo maakt gevoelige popsongs met electronica- invloeden, maar op het podium missen ze duidelijk nog wat ervaring en een nodige dosis spontaniteit om het schaars opgekomen publiek voor zich te winnen. Een technisch probleem in het begin van hun set was natuurlijk ook wel een hypotheek op een ‘smooth’ verloop van de verdere set. Laat hen nog maar even verder rijpen. Misschien bloeit er nog wel iets moois uit hun verdere samenwerking.

Intussen is er gelukkig wat meer volk komen opdagen voor de bebaarde ‘casiokinderen’ uit Scandinavië die na een korte UK- tour en passages in Parijs en Amsterdam terugkeren naar het hoge noorden om ginds de aankomende zomerfestivals voor te bereiden.  Deze ‘soft vikings’ die eerder al te gast waren in de Bota en op de Gentse feesten zijn met ‘Abenbaaringen Over Aaskammen’  (Moshi Moshi Records) al aan  hun derde album toe en hebben ook en hebben ook een tournee met Hot Chip op hun CV staan. Niet mis voor een in het Noors zingend collectief. “Det Haster!” en “Finn Bikkjen!” klinken in hun radioversies eerder gay maar op een podium lijkt de electro-pop toch eerder over te slaan naar een iets stevigere synth- rock dat binnen een live bezetting veel voller en opvallend minder gepolijst klinkt.
Elk nummer wordt live veel breder uitgesponnen dan op plaat, wat de muzikanten de kans geeft te tonen wat ze werkelijk in huis hebben. Ondanks de taalbarrière weten ze iedereen met hun aanstekelijk ritme en meeslepende, dromerige synth- melodieën in beweging te krijgen.  De twee vocalisten/multi-instrumentalisten gaan zo op in hun sound dat ze vaak de indruk geven dat ze in een of andere wondere wereld van trollen en kabouters vertoeven. Op het podium zijn ze, zoals ons beloofd werd, één brok energie en bovenal heel getalenteerde musici! Elk bandlid heeft wel eens achter elk instrument plaats genomen.
We kregen vooral werk uit hun laatste twee albums te horen. We menen ook nog “En Vill Hest” en “Olympiske Leker” te herkennen. Toen ze het publiek net uitbundiger aan het dansen kregen, kondigden ze hun laatste nummer aan.
Het heel aanstekelijke “Fot i Hose”  werd stevig ingezet en het podium veranderde in een mum van tijd in een wirwar van rondhuppelende artiesten die ook telkens van instrument leken te wisselen in de heel lang uitgesponnen jams. Ook de intussen volgelopen zaal staat in vlam en de toon is gezet voor de verdere avond. 

Casiokids is voor mij een ware ‘aabenbaring’ geweest en heeft me in elk opzicht positief verrast. Tijd om verder de benen uit te slaan op de beats van DJ Tone. Het weekend is definitief ingezet.

Organisatie: Democrazy, Gent

Het Noorse collectief Casiokids is toe aan de tweede cd en krijgen hier nu de verdiende airplay. Ze brengen stemmige, dromerige, loungy, aanstekelijke synthpop, die niet vies is van punkfunk, psychedelica en discokitsch. De band heeft connecties met artiesten van hun eigen land als The whitest boy alive  en Röyksopp , maar zit graag in hetzelfde schuitje van Hot Chip, LCD Soundsystem, !!!, The Rapture en Of Montréal.
Een hoop elektronica en synths en een dromerige, zweverige, zalvende zang sieren de songs en af toe worden de dansspieren aangesproken zoals op “Kaskaden” . Een luchtige, opgewekte sound en een hypnotiserende trance trachten ze te verwezenlijken. Met zes zijn ze, die door de repetitieve ritmes, de  opbouwende groove en de vermakelijke percussie en synths iedereen in de juiste vibe en stemming brengen om er live een leuke, gezellige, dansbare boel van te maken en de songs te laten exploderen. Mooie ontdekking …