logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (3 Items)

Crocodiles

Crocodiles – Opkomend talent

Geschreven door

Crocodiles – debuterend bandje? Nee hoor. Opkomend talent ? Jawel , het uit San Diego , Californië afkomstige kwintet in intussen al een kleine vijf jaar bezig en heeft nu al hun vierde cd uit, ‘Crimes of passion’. Een klein uur lang waren we in hun muzikaal web verweven van indiepop , shoewave , garagerock’n’roll en Britpop, met een pak goede melodieus songs , in de aanpak nergens overdreven , wat er net voor zorgde dat we geboeid bleven .
 
Ze waren vorig jaar al te gast in de Witloof Bar van de Bota . Spijtig genoeg hebben ze niet aan fans gewonnen , maar wie houdt van bochtenwerk tussen Echo & the Bunnymen, Spacemen 3 , Jesus & Mary Chain , Stone Roses, Raveonettes , BRMC, Dandy Warhols en Black Angels, moet toch eens gaan kijken wat dit respectvol bandje te bieden heeft . Op gemoedelijke wijze worden deze invloeden verwerkt in hun songs!
We waren meteen bij de leest bij “Hearts of love”, “Teardrop guitar” en “Cockroach” , die live duidelijk venijnig, pittig , snedig en opwindend klonken . De gitaarlicks – riedels , het psychedelisch orgeltje en de bezwerende , hitsende drumpartijen gaven extra dimensie . De moedige zangpartijen van Welchez doen niet erg Amerikaans aan , integendeel hier komt de Britpop voor de geest.
Het kwintet ging gretig te werk en de broeierig slepende songs , onderhuids gepast voorzien van een dosis fuzz , galm en  een echoënde zang , volgden elkaar snel op . “Refuse angels” , “Neon Jesus” en “Marquis de sade” , één van de twee bissen , wakkerden het vuur nog eens aan door de opbouwende, licht exploderende ritmiek , waarbij we enkel maar kunnen vaststellen dat hier een vindingrijk , creatief en gemotiveerd bandje te zien was , op basis van hun materiaal en hun extraverte liveset .
Crocodiles houden we in het oog ; deze band verdient meer airplay!

Organisatie: Botanique, Brussel

Crocodiles

Crimes of Passion

Geschreven door

Het uit San Diego , Californië afkomstige Crocodiles zijn al een vijftal jaar bezig en komen pas nu definitief in de spotlights met de vierde cd ‘Crimes of Passion’ . De band rond het duo Welchez – Rowell haalt diverse invloeden aan en komt bij een mengvorm van indiepop , shoewave , garagerock’n’roll en Britpop . Ze zetten het om in een reeks frisse, levendige melodieuze songs , die met een gepaste dosis fuzz en galm worden omgeven. De tien songs zitten goed in elkaar . Het levert een evenwichtige plaat op , een boeiende sound door die gitaarlicks, -riedels , een psychedelisch orgeltje, en bezwerende , hitsende drumpartijen. Moedige zangpartijen moeten niet onderdoen. Op die manier haal je bands als Echo & Bunnymen, Spacemen 3 , Jesus & mary chain , Stone Roses, Raveonettes , BRMC, Dandy Warhols en Black Angels voor de geest . Crocodiles heeft dit op gemoedelijk wijze weten te verwerken.
Crocodiles is een creatief , vindingrijk bandje die alvast meer airplay verdient .

Crocodiles

Crocodiles – Honger naar meer …

Geschreven door

Crocodiles zijn hip! Een aantal dagen geleden speelden ze nog samen met Sex Pistols drummer Paul Cook in Londen, zanger Brandon Welchez is naast een Lou Reed lookalike ook nog eens het liefje van Dee Dee Penny van Dum Dum Girls en achter de drums zit dan weer Jay Space, ex drummer van de collega lawaaimakers van A Place To Bury Strangers. Een dikke twee jaar geleden tourden ze nog in het voorprogramma van White Lies maar nu mocht de underground noiseband uit San Diego headlinen in de Witloof Bar van de Botanique,oftewel de kelder, letterlijk ‘underground’ dus.

Een voorprogramma was er niet. Dus omstreeks half negen betraden de jongens (én het keyboardmeisje) het podium. En de krokodillen hadden honger, grote honger, zo bleek. Openers van de avond waren “I Wanna Kill Tonight”, iets wat je zonder nadenken plots staat mee te brullen en het fantastische “Sunday”. Veel noise, veel feedback.
Wat  The Jesus and Mary Chain, flarden van Sonic Youth en een scheut Velvet Underground, you couldn’t wish for more.
Zonder boe of ba gingen ze door op het zelfde elan met ijzersterke songs als “Neon Jesus”, “Summer Of Hate” en de titeltrack uit hun laatste album: “Endless Flowers”.
“No Black Clouds For Dee Dee” (dus niet Dee Dee Ramone, maar Dee Dee Penny) en mokerslag “Stoned To Death” sloten de amper vijfendertig minuten durende set af. Veel mensen bleven op hun honger zitten maar voor mij was het ideaal. Beter kort en stevig dan langdradig!

Klein minpuntje: voor het b-kantje van “Sunday” hadden ze niemand minder dan onze eigen Belgische punkhelden The Kids gecoverd met “Fascist Cops”. Helaas haalde hun dijk van een cover de setlist niet. Een gemiste kans. Desalniettemin een fantastisch optreden van een band die hopelijk niet te lang meer in de underground blijft steken.

Organisatie: Botanique, Brussel