Support act waren The Spores, die muzikaal ergens tussen The Bellrays en The Cranes te situeren waren.. Rock'n'roll, gothicwave die potig, sfeervol en dromerig was. De zangeres Molly McGuire kon hoog gaan, de gitarist bleef er koel, afstandelijk en onbeweeglijk bij. Met poppen gaven ze elan aan de sound.

Eagles Of Death Metal is de band van Jesse `the devil `Hughes. Melodieus spannende, rauw rammelende doorleefde rock'n'roll met een oud Rolling Stones tintje en een Monster Magnet uitstraling. Jesse kwam met z'n band eerst in de belangstelling door de samenwerking met Josh Homme (QOSA)en Millionaire's Tim Vanhamel. Momenteel helpt Homme nog mee aan de platen van The EODM, maar gaat niet mee op tournee. De band heeft tot nu toe twee cd's uit `Peace love death metal' en `Death by sexy'.

EODM zorgde een rock'n' roll vuurtje met een dosis fun en entertainment, de ideale muzikale formule van het viertal. Thema's over nachtelijke avontuurtjes, (natte) tienerdromen, whiskey, vrouwen en sex speelden ze in een strakke, gebalde, krachtige en opzwepende sound.

Wij beleefden een tof ontspannend avondje. Het viertal rockte en sprong, ondanks de indruk van een gezegende leeftijd. In de anderhalf uur durende set waren er een pak songs van hun debuut.

Ingeleid door een hiphopbeat, startten ze energiek, fris en snedig met ?Don't speak?, gevolgd door ?Kiss the devil?. Na een drietal nummers toonde Hughes wie z'n liefje wel mocht zijn: Joan Jett! Hij showde haar t shirt. Ze hielden alvast het tempo hoog met ?Bad dream mama?, ?I like to move in the night? en ?English girl?, die pittig gekruid waren door enkele soli.

Ik hoorde in m'n oor referenties fluisteren van Lyngryd Skynryd en Stealers Wheel, wat meteen ?Stuck in the middle (metal) with you? van deze laatste band opleverde. Op ?Flames? klonken ze op z'n Mayalls en R.L. Burnsides: rock'n'roll blues.

Hughes maakte er een plezierige tijd van en zweepte z'n fans op met ?Are you still having a good time?, ?Do you want a rock'n roll show? en ?Are the girls doin' fine??. ?I gotta feeling? was voor alle 19 year old girls. Fantasietjes hadden de vrije loop. Het publiek hield er wel van en er werd welig gecrowdsurft. ?Boys bad news?, ?I only want you? en ?Speaking in tongues? besloten op een stevige, energieke wijze de set.

Ze konden rekenen op een sterke respons. Ze speelden nog een drietal songs in de bis waaronder ?New rose? (Jesse Hughes solo!) en?hoe kon het ook anders, een nummer van hun invloedrijkste band: ?Brown sugar? van The Rolling Stones.

Dit was een fijn, gezellig, ontspannend, ontstressend concertje van een compromisloos viertal.

Org: Agauchedelalune, Lille

Het was een tijdje stil rond de Eagles , die na ruim zes jaar een nieuwe cd uithebben ‘Zipper down’ , een goed half uur rock’n’roll (speel)plezier , waar de rockclichés om de oren vliegen. Aanstekelijke glamrock , o.m. met de hulp van vriend Josh Homme , die deels op tournee trekt .

We hebben hier rechttoe –rechtaan rock’n’roll, dat aangenaam , vrolijk klinkt en met een dosis humor dient gerelativeerd te worden. “Complexity” is er al meteen eentje om van te snoepen , en was ergens al eens te horen in een elektronische versie . Verder gaat het combo leuk strak , stevig te werk op “Silverlake”, “Got a woman”, “Got the power” en “The reverend”. Melodieus , zompig, beheerst . Het gaspedaal hoeft niet steeds ingedrukt te worden, de sfeervollere tracks laten we wat over ons heen waaien.
Kort plaatje , goed zonder meer , maar ook niet meer dan dat . Nu , de Eagles zelf verwachten eigenlijk ook niet meer … Plezier beleefden ze zeker toen ze aan de cover van Duran Duran’s  “Save a prayer” begonnen. Niemand had toen ooit gedacht dat de tragiek van de dramatische gebeurtenissen in de Bataclan, Parijs daar spijtig genoeg heel wat verandering in brachten en een trauma achterlieten; het nummer is nu een zalvende hymne door die terreuraanslag . Tijd geven om de zaken te verwerken , een plaats te geven , een ‘peace en love’ , ‘unite’ gevoel verwezenlijken zijn nu de pijlers geworden …