logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (3 Items)

Forest Swords

BRDCST - Forest Swords - dreigende electro met beeldende visuals

Geschreven door

BRDCST - Forest Swords - dreigende electro met beeldende visuals
BRDCST - Forest Swords
Ancienne Belgique
Brussel
2017-04-08
Charlotte Heyvaert

Het is zaterdag. De vierde en voorlaatste dag van Ancienne Belgique’s indoor voorjaarsfestival BRDCST is aangebroken. De AB koos voor dit festival enkele centrale gasten die voluit gaan voor muzikale vernieuwing uit. Gastheer van dienst vanavond is Forest Swords. Britse producer Matthew Barnes kreeg carte blanche om een avond alle zalen van de AB te bezetten en zo word de avond ‘a BRDCST curated night by Forest Swords’ gedoopt. Wij namen een kijkje in de AB Box waar Oliver Coates en vooral ook Forest Swords zelf kwam spelen.

Oliver Coates wekte bij iedere nieuwe binnensijpelende toeschouwer dezelfde gelaatsuitdrukkingen op: verbazing gevolgd door twee dichtgeknepen ogen om zich beter te concentreren op de visuals. Coates, vergezeld van een cello en elektronische apparatuur, bevindt zich namelijk voor een reuzegroot scherm waarop we een virtuele wereld zien afspelen. Met de hulp van virtueel kunstenaar Lawrence Lek creëert Oliver Coates een extra dimensie bij zijn mix van deep house en klassieke strijkers. We bevinden ons in een 3D-wereld die net zo goed de computerwereld van de Sims zou kunnen zijn, maar dan de versie waarin de hele bevolking verhuisde naar Mars en wij moederziel alleen overbleven. Terwijl een virtuele tram ons langsheen verlaten, futuristische gebouwen spoort, worden we opgezogen door een soundtrack van minimalistische dance. Dat de cellist klassiek geschoold is, maakt het geheel nog verbazingwekkender. Zijn waaier aan geluid gaat van strakke elektronica tot experimenteel klassiek. Met London Contemporary Orchestra werkte hij al mee aan Radiohead’s ‘A Moon Shaped Pool’. Van deze jongeman gaan we nog horen, zoveel is zeker.

Tijd voor de helden van de avond: Forest Swords. Op het podium doemen twee figuren op uit het duister voor een zaalvullend scherm waarop we opnieuw spectaculaire visuals te zien krijgen. Matthew Barnes, vergezeld van een bassist, begeeft zich in een zwart-witte wereld met abstracte, dansende figuren. Het duo stuurt mysterieuze klanken op ons af en pompt dreigende dreunen de zaal in. Ook Forest Swords’ gekende visuals van prachtige natuurbeelden zijn weer van de partij. Het publiek mag meteen kennis maken met het aankomend album Compassion. Daarin maakt Barnes gebruik van de elementen der natuur. In “Knife Edge”, horen we een wervelwind ruisen over serene golven, terwijl in “The Highest Flood” vuurvliegjes dansen op de verknipte koorzang. De orkestrale elementen op het nieuwe album verbreden nog meer de elektronische horizon.
De live-kracht waarmee Forest Swords zich van zijn plaat onderscheidt, ligt vooral in de pompende bassen die dwars doorheen je lijf daveren en de noise-effecten die Barnes uit zijn vingers en machines tovert. Zijn zoektocht doorheen frustratie en humaniteit zorgt voor een samenspel van verleden en toekomst. We worden vergooid met galmende stemmen, toegevoegde samples en trager ontplooiende nummers. Het maakt het geheel een stuk dansbaarder zoals ook het extra sterk aangedikte “Miarches” waarvoor Barnes zelfs even zijn gitaar ter hand neemt.
“The Highest Flood” baant zich met zijn dreigende ondertoon dan weer een weg doorheen klotsend water. Snijdende synths mengen zich met diepe bassen in een exotische melodie. Ook de meeslepende hyperballade “Arms Out”, mist zijn euforisch, cinematische effect niet. “Thor’s stone” stuurt ons met de slag van een vlootaanvoerder doorheen een kolkende zee. Na enkele nieuwe nummers volgt een naadloze overgang in “Ljoss”, afkomstig uit zijn laatste album ‘Engravings’. De successingle schiet ook deze keer raak. De virtuele beelden gaan van paters tot melkwegen. Oosterse dansers houden ons in bedwang op het perfect uitgevoerde “The Weight Of Gold”. Onderbreken doet Barnes de set nooit, alleen even om de AB tot een van zijn meest favoriete concertzalen ter wereld te kronen.

Forest Swords brengt een dreigende set die steeds de bergbeklimming naar een climax neemt, maar nooit echt de top haalt. Een uitstekend staaltje elektronica dat ingetogen binnendrong maar nooit explodeerde. De sensationele visuals liftten Forest naar een bredere kosmos al zou het geheel nog beter tot zijn recht komen in de Club of een vunzige dubkelder. De live surplus zat hem vooral in de details. Wij hoorden een meer dan degelijke set maar misten schurende danslijven.
Forest Swords’ nieuwe album Compassion komt uit via Ninja Tune en kan je beluisteren vanaf 5 mei.

Met dank aan Dansende Beren http://www.dansendeberen.be

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel (ikv BRDCST festival)

Forest Swords

Forest Swords - Tijd en ruimte, even van geen belang

Geschreven door

Het deed wat vreemd aan toen we rond 15u een mistige AB Club binnen stapten om ons vrijwillig van het heldere daglicht af te sluiten. We zouden immers getrakteerd worden op een Brits onderonsje ‘om ter donkerst’ tussen Forest Swords en voorprogramma patten. Beide heren wéten wat duistere electronica is en hebben genoeg vers en degelijk materiaal op zak om ons een interessante zondagnamiddag te bezorgen.

Het Londense electronicawonder patten, zonder hoofdletter, mocht de spits afbijten en zette meteen alle registers open. Met ‘ESTOILE NAIANT’ heeft deze Brit uit de Warp-renstal een nieuw album uit en die kwam hij hier even demonstreren. Terwijl de rest van het publiek nog langzaam aan het binnendruppelen was ondergingen de al aanwezige toeschouwers een bombardement aan flashende visuals en alles verpletterende geluidsmuren.
We zagen de Brit af en toe in z’n micro spreken en op een telecaster pingelen maar deze nuances gingen bijna volledig verloren in de noise. Wat definitie in de structuren was welkom geweest, en even de tijd om adem te halen ook. Als een bezeten voodoodokter zat patten aan knoppen te draaien en kanalen te schuiven en bleef hij de geluidssalvo’s maar afvuren. Na net niet te hyperventileren was de set gedaan en werd het opnieuw wat minder zwart voor de ogen. Spijtig, want op plaat werkt deze aanpak uitstekend. Live was het gewoon te veel van het goede. Toch in de gaten houden voor de toekomst.

De zaal was goed volgelopen toen Forest Swords het podium besteeg en de show kon beginnen. Geflankeerd door een stevig bebaarde bassist was Forest Swords, aka Matthew Barnes, er klaar voor ons mee te nemen naar een universum waar tijd en ruimte van geen tel meer zijn.

Beginnen deed het duo met 2 nummers uit de vorige, zeer degelijke EP, ‘Dagger Paths’. Meteen werden we meegezogen in een heerlijk psychedelisch bad van Oosterse gezangen, woestijnritmes en andere wereldse klanken. Eens “Ljoss”, de opener van de recentste plaat ‘Engravings’, van start ging was het volledige publiek al in een diepe trance gebracht. Prachtige visuals waar duidelijk veel tijd in was gestoken werkten het tripgehalte nog meer in de hand. Totempalen, vallende bloemen, headbangende meisjes, beelden van kosmos en autosnelwegen, het passeerde allemaal de revue. De melange aan invloeden bleef maar komen. Heerlijk surfend op dit rijke geluidspallet reisden we naar verschillende uithoeken van het muzikale spectrum; van relaxerende dub naar Massive Attack achtige triphop tot weidse filmarrangementen, de zaal liep er van over. Bovendien bewees Forest Swords meer te zijn dan enkel een knoppendraaier en haalde hij af en toe de gitaar boven om, vooral bij “The Weight Of Gold”, een heerlijke Morricone sound te creëren en anders nog wat postrock vibes uit te sturen.
Wat verder in de set konden we ons verwarmen aan de zalige gloed van het lekker nasmeulende “Friend you will never learn” en kregen we enkele nieuwe nummers voorgeschoteld. Het einde was misschien een tikkeltje abrupt en het deed ons toch wat verlangen naar meer.
Maar goed, no bad feelings na zo’n ijzersterke performance. Dankbaar dat er niets van de infrastructuur naar beneden gekomen was door de dreunende bassen konden we ons rond een uur of 5 nog laven aan een laatste pint. De Ronde van Vlaanderen hadden we dan wel gemist, deze zondagnamiddag was meer dan geslaagd!

Forest Swords is de juiste band op het juiste moment met z’n mysterieuze, weidse en zeer eigentijdse sound. Hier gaan we ongetwijfeld nog veel van horen, en zien.

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel

Forest Swords

Engravings

Geschreven door

U mag ons dan al ouderwets vinden, maar wij hebben het doorgaans niet echt begrepen op artiesten die muziek produceren enkel met behulp van een laptop.
Wanneer het ‘afgewerkte’ product van zo een laptop freak aan ons wordt voorgesteld dan worden wij telkens op voorhand al overmand door een walm van argwaan, en dat blijkt dan meestal terecht te zijn. Wij krijgen het niet echt warm van de sufgehypete James Blake en ook de kille dondergeluiden van het door de ‘betere’ pers zwaar bejubelde The Haxan Cloak wekken bij ons geen wow! gevoel op, het lijkt ons eerder een soundtrack voor het mortuarium, en ginder heeft er toch niemand last van. Het is nochtans hip om deze dingen goed te vinden. Maar wij moeten niet persé hip zijn.
Enter Forest Swords, we zullen onze mening moeten herzien.
Forest Swords is het project van de Britse producer Matthew Barnes (in elektronische kringen spreekt men eerder van producers dan van muzikanten, klinkt moderner). Barnes heeft ‘Engravings’ helemaal in zijn eentje in de kille buitenlucht in mekaar geknutseld en hij heeft er echt iets heel moois en bijzonders van gemaakt. Er hangt voortdurend een mist boven dit plaatje, je wordt er niet vrolijk van maar je wordt er wel door bedwelmd. Het is een verzameling atmosferische en mysterieuze soundscapes om bij weg te dromen of naar een ander universum te reizen. Oosters aandoende klanken worden ondergedompeld in een dub-badje, vervormde stemmen worden er doorheen gemixt en op de achtergrond sluimeren af en toe echo’s van verdwaalde gitaren of een gesmoorde piano. We zijn een beetje beneveld door de mooie klanken die Barnes uit zijn laptop getoverd heeft, dit is het betere knip- en plakwerk om de donkere wintermaanden mee door te komen. Geen kille bedoening maar een boeiende reis doorheen een zweem van klanken die uit een andere wereld komen.