De Frans-Cubaanse tweelingzusjes Lisa-Kaindé en Naomi Diaz , Ibeyi, deden ons ontdooien van de vrieskou met een adembenemend , innig , warm , levendig concert . Een beperkt instrumentarium van keys en gekke percussie instrumenten (batatroms, cajon (handtrommels)), in vlekkeloze samenzangen en zangpartijen, waren de handleiding van dit onvergetelijk avondje . De extraverte dames in rode overall sloegen de handen in elkaar met hun publiek, hun fans en zorgden voor ‘empowerment’ , een eenheidsgevoel tegen seksisme, racisme, met de muziek als verbindende rol.

Niet voor niks werd net vrijgegeven dat ze op Couleur Café zullen staan in de zomer; hun sing/songwriting en multicultureel geluid mag wel op elk festival staan en de zomer kleuren. Anderhalf uur kregen we een mengmoes van pop , afro , world , r&b , soul , hiphop en gospel in een freefolky kader en stemmenpracht , sober , elegant als met een bredere groove .
De hemelse melodieën en die prachtige zangpartijen hadden iets unieks en betoverend.
We balanceerden tussen opwinding , energie en emotionaliteit, intimiteit . Denken en dansen, de viering van het leven, het engagement staan pal tegenover het verwerken van tegenslagen, pijn en verdriet. De zusjes brachten het met een onnoembare strijdlust; de muizenissen in ons hoofd werden terug recht getrokken . Ze zongen in het Engels , Spaans en Yoruba , een plaatselijk W-Afrikaanse taal van hun voorouders .
Het omzetten van hun multi-culturele achtergrond in een reeks elegante nummers raken; ze verrassen en het voelt naturel aan , zonder al te veel poeha  en opsmuk .  De sound doet de rest, en toegegeven, het was vooral de wijze waarop de twee hun songs brachten. De volksmuziek van de twins uit hun totnutoe twee verschenen platen ‘Ibeyi en Ash’ , van vorig jaar, verbaasde en was ten top . De samenwerkingen op plaat zijn  meer dan geslaagd.
Opener waren de twee korte “I carried this for years” en “I wanna be like you” , gedragen door de fonkelende  stemmenpracht. De response was enorm . Al meteen in de juiste stemming dus , en dan volgde die schitterende single uit ‘Ash’, “ Away away” , op handen gedragen op Radio 1 .  Een enthousiasmerende ervaring vibreerde en drong door. Ze omarmden ons met “No man is big enough for my arms” . De elektronica , pianoriedels klonken door , de percussie , handclaps , billenklets deden de verdere omlijsting en tekenden voor bezwerende grooves.
Het publiek werd nauw betrokken op “Mama says” , “Exhibit diaz” en “Transmission”, we dreven mee en ze overstegen zichzelf door het meezinggehalte. “Deathless” , “When will I learn” en “Me voy” prikkelden . De stuiterende beats waren sterk . Meer uitbundigheid hadden we. Lisa , die de meeste zang op zich nam, wisselde de elektronica af met haar gevoelig pianospel; Naomi was de trommelaar van dienst .
De zusjes genoten van het enthousiasme , het samenhorigheidsgevoel werd versterkt door de afsluitende tracks “Ash” , “Waves” en “River”.
Een harmonieus gevoel en geheel die deed terugdenken aan acts als Buena Vista, Cocorosie, Angus & Julia Stone , First aid kit  en ons eigen Zap Mama.

Het materiaal werd naar een hoger niveau getild door de dynamiek, de positive vibes en de levendige uitstraling van de zusjes. Ze gaven het publiek een boost en zorgden voor een soort verbondenheid die het leven mooi en uniek maken . Dat dit gevoel mag behouden blijven …

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/ibeyi-01-03-2018/
http://www.musiczine.net/nl/fotos/esther-and-fatou-01-03-2018/

Organisatie Live Nation ism Ancienne Belgique, Brussel

Een tripje naar dromenland werd ons gisteren geschonken door Ibeyi in Het Depot. En nee, we bedoelen hier geen slaapoord mee, maar wel een zweverig engelenparadijs. De Franco-Cubaanse tweelingzusjes Lisa-Kaindé en Naomi Diaz (jazeker, dochters van de percussionist Anga Diaz van Buena Vista Social Club) zetten een subliem concert neer. Meeslepende beats, sensueel trommelgeluid en frivole zang hielden het publiek meer dan zoet gisterenavond. De intimiteit van Het Depot deed het optreden alle eer aan: we werden één met deze wondermooie muziek.

Naar aanleiding van het tweede album ‘Ash’ dat eerder dit jaar uitkwam, werd de zaal een uur en een kwart omgetoverd tot een Cubaans sprookje. Het debuutalbum ‘Ibeyi’ uit 2015 is meer frivool en dromerig.  Met ‘Ash’ gooiden ze het over een meer dansbare boeg door de elektronische sounds. Geen “Chan Chan” gisteren, maar een mix van r&b, jazz, soul, downtempo en Cubaanse folk. Een uniek geluid, daar komt het op neer.

Het voorprogramma werd verzorgd door de Brusselse Angèle. Het is niet omdat haar muziekcarrière nog maar in de kinderschoenen staat, dat ze de zaal niet wist te bekoren.  Het voorprogramma van Ibeyi en Damso vulde ze in zonder een enkele single uit te brengen. Toen ze haar eerste nummer “La Loi de Murphy” lanceerde, werd dat meteen de Hotshot van Studio Brussel. Een straffe madame, een straffe act, daar komt het op neer. De 21-jarige bewees dat we nog veel van haar zullen horen. Voor een voorprogramma werd haar muziek bijzonder enthousiast onthaald. Het Depot werd omgetoverd in een ware danszaal waarin de bassen onze harten klaarstoomden voor de hoofdact.

Ibeyi - Alleen al de verschijning van de zusjes Diaz genereerde een warm applaus. Beiden droegen een leuk broekpakje: Naomi in het rood en Lisa-Kaindé (die met haar krullen) in het blauw. Deze twee kleuren zouden gedurende het optreden een centrale rol spelen in die lichtsetting. De Engelse zang aangevuld met Yoruba (een oude Nigeriaanse taal die hun Cubaanse voorvaderen door de slavenhandel spraken) creëerde unieke latin vibes. Een ware symbiose tussen traditie en moderniteit ontsproot op het Leuvense podium. Met “I Carried This for Years”  werd de toon gezet voor de latere avond:  zwoel, teder en melancholisch.
Meteen werd duidelijk dat het publiek enthousiaster met het nummer werd. Dit voelde Lisa-Kaindé, de meest wilde en speelse van de twee, ook aan.
Naarmate het optreden vorderde sprong ze steeds hoger en schreeuwde ze steeds luider tussen de songs door. Na de populaire single “Away Away” werd een eerste hoogtepunt bereikt. Hierna volgden voornamelijk de andere nummers van het album Ash met uitzondering van de meest bekende nummers uit het vorige album. Voordat de stem van Michelle Obama met de woorden ‘The measure of any society is how it treats his women and girls’ door de luidsprekers klonk bij “No Man is Big Enough for My Arms”, vertelde Lisa-Kaindé ons een anekdote. Girlpower, girlpower en nog eens girlpower.
De zusjes onderhielden een grote interactie met het publiek naarmate het optreden vorderde. Regelmatig werd ons gevraagd mee te zingen. Wie in het begin nog een beetje verlegen was, zong gedwee mee naar het einde van het concert toe. Sterke a capella stukken werden met luide decibels onthaald, maar het was vooral bijzonder mooi en bovendien ontroerend. De kers op de taart situeerde zich naar het einde toe. “Me Voy”, het enige lied in het Spaans, zorgde voor speelse sensuele heupbewegingen. De bis sloten ze af met een meer hiphop-getinte versie van “River” en de rakende a capella-song “Ibeyi” uit het eerste album.

De avond kan samengevat worden in één enkel woord: adembenemend. De zusjes bewezen hoe getalenteerd en vooral hoe bijzonder straf ze live zijn. De hardere elektronische sounds en trommels waren een meerwaarde voor het optreden. Wie geen kaartje kon bemachtigen voor het snel uitverkochte concert van gisterenavond moet niet treuren: op 1 maart staan ze in de AB. Het beste nieuws is dat er zelfs nog tickets beschikbaar zijn.

Setlist: I Carried This for Years - I Wanna Be Like You - Away Away – Numb - No Man is Big Enough for My Arms - Mama Says - Transmission/Michaelion - When Will I Learn - I’m On My Way – Oya – Valé - (onbekend) - Exhibit Diaz - Me Voy – Deathless – Ash
Bis: Waves – River – Ibeyi

Met dank aan Dansende Beren http://www.dansendeberen.be  

Organisatie: Depot, Leuven