Meau - Nederland overheerst De Vooruit

Philine - Het publiek werd opgewarmd door Philine, een pittige blondine vergezeld door een gitariste en backing vocal. Eerder een ongewone combinatie voor een singer-songwriter. Philine is een Rotterdamse die kwetsbare popliedjes schrijft over de dagdagelijkse struggles van een twintiger. Ze laat zich in haar teksten van de meest kwetsbare kant zien. Ze beschrijft de hersenspinsels die haar wakker houden ’s nachts. Op haar plaat ‘So Sick Of Myself’ neemt ze de onzekerheden van een nieuwe relatie onder de loep en de bijhorende druk om het niet te verpesten.
Haar eerste EP bevat 5 nummers waar “Half Of It” de meest eervolle vermelding krijgt live. Meezingen deden we vooral met “Needy As Hell”, die alle aspecten van een goede popsong bevat.
Enkele oudere singles passeerden ook in concertzaal Vooruit. Met het nummer “Green” beschreef de Rotterdamse haar eerste ervaring met truffels, we vermoeden dat het niet over chocoladetruffels ging.
Andere nummers gingen over kussen met meisjes en toxische ex-liefjes. Iedere inspiratie is inspiratie voor de 24-jarige. Laat je dit zeker niet van de wijs brengen, sommige thema’s lijken banaal, toch slaagt Philine er in om al haar twijfels in het leven om te zetten naar fijne deuntjes.
Hoewel het niet altijd loepzuiver was in de hoogte, was het voorprogramma wel de moeite om iets vroeger naar de Vooruit af te zakken.
Alle credits ook voor de backing vocal, die niet alleen een engelenstem had maar evengoed een prachtige glimlach. Ik weet niet wat in het water zit in Nederland, maar bottoms up, het smaakt naar meer.

MEAU - Meau, voluit Meau Hewitt, stond in 2022 al een keer in de kleine concertzaal van kunstencentrum VIERNULVIER in Gent. Maar het gaat hard voor Meau na haar deelname aan ‘Beste Zangers’ (bij ons gekend als ‘Liefde voor Muziek’), blijkbaar hard genoeg om vlotjes de grote concertzaal uit te verkopen. Een sober podium met vijf muzikanten en enkele antieken lampen uit de kringloopwinkel. Meer had de Nederlandse niet nodig om ons te overtuigen op woensdagavond.
Openen deed Meau met “22” van haar gelijknamige plaat, waarvan de eerste zin het is me eventjes teveel geworden meteen werd meegebruld door alle tieners en twintigers in het publiek.
Het jeugdig enthousiasme werd me tijdens de show gelukkig niet te veel, want de fans kregen doorheen het ganse optreden geen enkele dip.
Meau bracht niet de grootste popshow, maar draaide ons vlotjes om haar vinger door haar vrolijkheid op het podium. De interactie met zowel het publiek als de muzikanten kwam heel oprecht over en de kalverliefde tussen haar en gitarist Vadim deden ons zelf een beetje vlinders in onze buik krijgen. Voor “Dans Met M’n Ogen Dicht” haalde ze eenmalig haar mondharmonica boven. Jammer dat die daarna niet opnieuw passeert, want het paste wel mooi tussen de lampenkappen.
Betoveren doet Meau vooral in de kwetsbare nummers, zoals “Hou Me Vast”, “Blijven Rijden” en het wondermooie “Helen” over ongelukkig zijn ook al heb je alles om wel dolgelukkig te zijn. Haar teksten halen niet het niveau van grote voorbeeld Eefje De Visser, maar bevatten wel de nodige diepgang om de ganse avond aandachtig te blijven luisteren.
Uit haar passage van ‘Beste Zangers’ kregen we in tegenstelling tot haar Nederlandse tour geen enkel nummer, hoewel “Geef Me Iets” zeker had mogen passeren. Gelukkig had Meau genoeg anders voor ons in petto. Halfweg het concert kwam de verrassing van de avond op het podium gesprongen,  niemand minder dan Pommelien Thijs kwam meezingen met hun hitje “Droom Het Donker Weg”. Pommelien stond op ieder podium het voorbije jaar, dus we mogen ons na die vijf MIA’s best vereerd voelen dat ze even een blitzbezoek bracht aan Gent. Maar echt schitteren deed de samenzang van de meiden vooral in “Als Geen Ander” dat oorspronkelijk met Bente werd opgenomen.
Een wondermooi nummer over meisjes die elkaar onvoorwaardelijk steunen in het leven.
Onze laatste restje stem spaarden we tot de bisnummers, waarbij haar grootste hit “Dat Heb Jij Gedaan” hoorbaar was tot in Ledeberg.
Wie Meau en Philine nog aan het werk wil zien, kan eind februari afzakken naar Het Depot in Leuven, er zijn nog tickets te verkrijgen.

Philine + Meau

Neem gerust een kijkje naar de pics

Philine
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/5709-philine-07-02-2024.html?Itemid=0

Meau
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/5710-meau-07-02-2024.html?Itemid=0

Organisatie: Democrazy, Gent (ism Live Nation en VIERNULVIER)

Meau - Holy garden session - Publiek wordt moeiteloos ingenomen op deze idyllische plek met haar innemende muziek

Een storm aan goede Nederlandstalige pop siert onze contreien . We hebben nog maar goed de Nederlandse artiestes Eefje De Visser, Roosbeef, Merol en Aafke Romeijn verwerkt of daar is de volgende belofte al, Meau.
Haar warme sound komt mooi tot uiting tijdens deze ‘Holy garden sessions’ in Kortemark, dat plaatsvindt in het tuintje van d’Oude Pastorie daar, in een verwilderde tuin. De organisatie wist haar te strikken om gemoedelijk gewijs een zomerse avond te besluiten. Op deze ‘fijne idyllische plek’, zoals ze zelf omschreef , wist ze moeiteloos haar publiek in te nemen.

Meau Hewitt , 21 pas, heeft intussen goed haar weg gevonden , plaatst zich naast een Froukje en wist eind vorig jaar te intrigeren met die pakkende single “Dat heb jij gedaan” . De jonge artieste nam Vlaanderen in en weet nu na de coronapandemie haar EP ‘Kalmte’ voor te stellen. Na een snel uitverkochte AB Club , is het tijd om jong en oud hier in Vlaanderen te veroveren . Een heuse concerttournee volgt dit najaar , nu worden enkele zomerfestivals aangedaan .
De sing/songwritster biedt melodieuze integere, dromerige, groovende popelektronica en geeft haar songs - puur, oprecht van aard -, over dagdagelijkse onderwerpen, indrukken en persoonlijke ervaring,  elan met een heuse band . Spinvis, Doe Maar, Boudewijn De Groot of ons eigen Selah Sue, Bazart zijn voorname referenties binnen dit concept.
Met zes zijn ze. De nummers krijgen meer ademruimte en hebben een voller, breder geluid. Openingsnummers “Ouder”, “Kalmte” en “Tegen de klippen op” dompelen er ons meteen in onder. Haar warme , heldere, sterke vocals en haar charisma doen de rest . Beloftevol wat we hier horen .
Ze weet het publiek nauw te betrekken bij haar materiaal . Ook solo, intiem, palmt ze hen moeiteloos in , o.m. “Helen” , een nieuw nummer,  op akoestische gitaar en verderop “Vrouwen onder ons” op piano. Het publiek als Meau en haar band genieten.
De songs bouwen muzikaal op en af en toe mag het krachtiger klinken , met een snijdende gitaarsolo als op “Weet” en “Relativeren”. De heupspieren worden aangesproken op een swing en groove van “Blijven rijden”  en “Als jij maar bij me bent” .
Ze houdt van covers , het zijn nummers die haar sound bepalen; ze geeft er een eigen draai aan, “Driver’s license” , wereldhit van Olivia Rodrigo , wordt omgezet tot “Rijbewijs”, sfeervol ingezet en in crescendo, mooi ritmisch, opbouwend uitgewerkt.
Boudewijn De Groot is voor haar een groot popfenomeen . “Avond” klinkt dan ook uitermate boeiend en sfeervol . “Onbereikbaar” en “Dans m’n ogen dicht” zijn er dan met een meer semi-akoestische aanpak , de weemoed dringt door; deze laatste krijgt kleur door de harmonium.
Iedereen beleefde hier een aangename , ontspannende avond . Even onthaasten, mijmeren ‘op deze fijne plek’ . Natuurlijk kon haar doorbraakhit niet ontbreken, “Dat heb jij gedaan”, solo sober ingezet om dan wisselend met haar band volledig te overtuigen . Met “Afgesloten” werd definitief op dynamische wijze besloten.

De Nederlandstalige sing/songwriting zit momenteel in de lift . Meau is een beloftevolle artieste , die haar talent totnutoe overtuigend weet over te brengen. We zijn benieuwd naar de toekomst.

Support was Isaac Roux, het singer-songwriter project van Louis De Roo. Isaac Roux werd nog de winnaar van de publieksprijs op Humo’s Rock Rally 2022. Vanavond was hij solo en we konden een goed half uur, akoestisch, genieten van z’n dromerige indiefolkende songs. Hij is een enorme fan van Bear’s den, Ben Howard en dat hoor je zeker terug in de sound en de stem . Ook Mooneye, Isbells , The bony king of nowhere , Portland  rekenen we bij de invloeden. En ‘de roux’ is het bindmiddel tussen alles.
Een minimalistisch sound , breekbaar, gevoelig als lichtvoetig, integer. Soms klonk het ietwat strakker, en waren de snaren gespannen . Z’n lichthese vocals doen de rest en zweven door heen de nummers. Ook voegde hij er eentje toe, op elektronica en loops .
Solo alvast overtuigend in dit pittoresk kader. Mooie support.

Organisatie: Skytiger + Holy garden sessions