Vanavond, in een uitverkochte AB, kunnen we rekenen op het raggae-electro duo Milky Chance. Een band bestaande uit Clement Rehbein als zanger-gitarist en Philipp Dausch achter de draaitafel. Beiden zijn ze afkomstig uit Kassel een stad in Duitsland. De twee kennen elkaar vanuit de les ‘Advanced Music Course’ waar ze elkaar direct herkende als ‘cool guys’. Sindsdien zijn ze onafscheidelijk gaan musiceren met als resultaat het album ‘Sadnecessary’ dat in 2013 verscheen. Nog geen jaar later wordt hun hit “Stolen Dance” één van de velen oorwormen op de radio. Vooral in Duitsland scheren ze de toppen in de hitlijsten terwijl ze in België, Nederland en Oostenrijk een goeie klim maken. Ik ben benieuwd hoe deze twee ‘cool guys’ hun muziek live serveren!

Het voorprogramma wordt verzorgd door de Britse groep Kafka Tamura. Deze opkomende indieband weet aanstekelijke pianobegeleidingen met strakke gitaarriffs te combineren met elektronische beats.  Dat in combinatie met de charismatische stem van Emma Dawkins zorgt voor droomachtige muziek. Zij krijgt dan ook gedurende het hele optreden de spotlight op haar snuit, maar weet nog niet goed hoe ze hiermee moet omgaan. Een verlegen jonge band met veel potentieel!

Op een podium versierd met totempalen en drie grote dromenvangers verschijnen plots drie mannen uit de coulisse. Het derde wiel aan de fiets is Antonio Greger die de band aanvult met zijn gitaar en mondharmonica. Met een serene intro en onverwachte lichtflitsen creëren ze een mysterieuze sfeer die het ongeduld van het publiek alleen maar opwekt. Luid gejuich en getier als oproep voor de eerste beat weet al de aanwezigen in de AB uit de bol te laten gaan. De sfeer zit er in, en dat nog voor het eerste echte nummer is gespeeld!
Na de fameuze intro volgen de leuke beats en catchy songs zoals we deze kennen op de plaat. Het klinkt allemaal perfect! ‘What you hear is what you get’, en dat blijkt een succesformule! Een overenthousiast publiek springt en schreeuwt zodra de beat uit de zak komt. Een waar dansfeest. Maar toch! Milky Chance verrast! Hieruit blijkt dat ze meer willen zijn dan een live dj-performance. Zo haalt Clement twee keer uit met een gesmeerde gitaarsolo die opmerkelijk goed past binnen de strakke beats. Ook blijkt Antonio geen derde wiel aan de fiets te zijn, maar het broodnodige wiel van een driewieler. Hij verstomt het publiek door verrassend uit de hoek te komen tijdens de laatste nummers. Hier blaast hij eindeloze solo’s op de mondharmonica waar heel het AB-publiek nog wilder van wordt.
Dit geeft ten eerste ‘een dikke sfeer’, ten tweede ‘muzikaal genot’ en ten derde ‘eigenheid aan de band’. Wat eerst een feestje op basis van live dj-performance lijkt te zijn, wordt uiteindelijk een band die echt live muziek brengt en meer uit zijn nummers haalt.
Een leuk intermezzo in de set is het nummer “Loveland” dat akoestisch wordt gebracht. De mondharmonica begeleiding van Antonio maakte het nummer veel intenser. Een perfecte uitblazer tussen al die up-beat nummers.
Met “Stolen Dance” als afsluiter van de set is dit duidelijk het hoogtepunt waar de band naartoe streefde. En of! Het publiek tiert het nummer zo hard mee dat Clement spontaan stopt met zingen en het publiek zijn werk laat doen. Je ziet Milky Chance genieten van deze euforie en wanneer het nummer eindigt en ze ‘Thank you!’ roepen laten ze de beat gewoon nog eens los op het publiek! Stilstaan is hier geen optie!
Tijdens de show begon ik me echter af te vragen wat die totems en dromenvangers daar op het podium doen. Na lang denken kom ik tot de conclusie dat het thema geen steek houdt met wat de band wil brengen. Podium vulling en présence lijken mij de enige verklaring.
Het overenthousiaste publiek weet de band te overtuigen om in de plaats van één bisnummer, er twee te spelen. Een nieuw nummer en “Down By The River”. Een mooie afsluiter van de hevige set.

Vanavond leek het tijdperk van de drummer voorbijgestreefd. Elektronische beats overheersen de AB. Ik zou zeggen: wil je Milky Chance gaan kijken,  laat je dan niet leiden door hun oorworm “Stolen Dance”, maar eerder door je zin om te dansen.
Live is dit pure sfeer met vooral beats en een statische performance.

Setlist: intro, Stunner, Fairytale, Sadnecessary, Flashed Junk Mind, Given, Nevermind, Loveland, Sweet Sun, Indigo, Feathery, Running, Stolen Dance
Bis: ”a new song” + Down By The River

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel

Eén van de opkomende talenten is Milky Chance , een Duits duo die in de hitparade de plak zwaait met “Stolen dance” , een eenvoudig , stekelig nummer. Het duo heeft alvast meer in petto op hun debuut want al meteen wordt de aandacht verscherpt met openers “Stunner” en “Flashed junk mind”.
Milky Chance brengt semi-akoestische pop met coole dancebeats  , bepaald door folky flamenco tunes , dubs , een percussieve ritmiek en een switch van allerhande stijlen door draaitafel DJ Philipp Dausch .
De songs hebben een voorthuppelende melodielijn en een zwoele, zomerse , maar evenzeer melancholische inslag. Natuurlijk vergeten we zanger/gitarist Clemens Rehbein niet , die terecht hier in de spotlights staat; naast zijn tokkelend gitaarspel hebben we zijn donkere, grauwe emotievolle zang . Tja hier hangt ergens een sfeertje van Fun Lovin Criminals, Bobby Sichran en G Love, gezien de oude blues  in dat geluid door dringt .
Het dromerige karakter van de songs wordt doorprikt door uptempo gitaargetokkel , de foottics en de basstunes ; de variaties op het tokkelende gitaarspel en de percussieve ritmiek krikken het tempo terug wat omhoog, wat we o.m. hebben op  “Running” en de titelsong . Op die manier hebben we lekker in het gehoor liggend materiaal van een duo die door z’n eenvoud een mooie toekomst tegemoet gaat.