Wij volgen de veelzijdige artieste Simi Nah, in het verleden ooit bassiste van Praga Khan al vele jaren. Ook als solo artieste wist Simi ons al enkele keren te bekoren. We vernamen dat haar laatste album 'La Terre Est Noire' - compleet in het Frans gebracht - haar zwanenzang is geworden, althans wat dit project betreft. Op zich heel jammer, maar de artieste neemt in schoonheid afscheid van Simi Nah project.
We laten ons gewillig onderdompelen in een sprookjesachtige wereld, waarin Simi - met haar betoverende, donkere stem - je mee troont naar duistere bossen waar mythische wezens huizen. Wonder bij wonder bezorgt die duisternis je geen angst, maar eerder rust en voldoening. Simi zingt over de donkere aarde, 'La Terre Est Noire' of dompelt je heel bewust onder in al even duistere intensieve gedachten, waar geen geluidsmuren worden gesloopt, maar donkere zielen diep worden geraakt.
Elke song ademt diezelfde weemoedigheid en melancholie uit binnen een al even intensieve omkadering die je hart verwarmt en/of een krop in de keel bezorgt. Dat Simi Nah naar goede gewoonte inspiratie haalt uit de donkere elektronische muziek van de jaren '80 bewijst ze eveneens meermaals. Maar vooral voert Simi Nah de luisteraar over de hele schijf mee naar haar onaards mooie, duistere wereld met songs als het bijna fluisterende “Mettre Fin A Ses Nuits”. Soms refereert ze heel bewust naar de dood bij “Morte et Moi”. Een zachte dood welteverstaan, waar het enige lawaai de volstrekte rust is, die je donkere ziel tot rust brengt. Bovendien, door de songs in het Frans te brengen leunt Simi dicht aan bij Franse Chanson. Daardoor worden we tot nog meer tranen toe bewogen.
Besluit: Nergens klinkt Simi Nah , ondanks die subtiele verwijzingen naar dood en vergankelijkheid, depressief of zo. Eerder blijft deze artieste hangen binnen die eerder vernoemde walmen van melancholie en weemoedigheid, waardoor je een traan wegpinkt en met verstomming je gewillig laat meevoeren over de duistere walmen die deze artieste je aanbiedt. Dit door haar bijzondere stem, uitstraling en gerugsteund door een al even intense instrumentale aankleding.
Kortom. Het is na deze onbeschrijfelijk mooie, donkere trip doorheen onze duistere ziel dan ook bijzonder jammer dat dit project hiermee eindigt. Maar als kers op de taart van dat project, kan het zeker tellen. We zien nu al uit naar veel meer andere pareltjes binnen andere projecten.
Deze zwanenzang van Simi Nah is - met twee bonus tracks - verkrijgbaar via bandcamp: https://why2kmusic.bandcamp.com/album/la-terre-est-noire
Tracklist:
Le chant des loups 05:35
Nieuw album voor Simi Nah : « Bootleg »
Een jaar na ‘Be My Guest’, haar cover album, is Simi Nah terug met een nieuwe plaat: ‘Bootleg’. Voor degenen die haar niet kennen, is Simi een vrouwelijke artiest van Franse oorsprong die nu in Oostende woont. Ze heeft in de mode gewerkt en speelde bas in verschillende bands als Praga Khan, Coma, The Chicks ...
Sinds enkele jaren ontwikkelt ze een zeer interessant solo-project met haar 'partner in crime', de uitstekende Belgische muzikant / producer KGB aka Kenny Germain B.
‘Bootleg’ biedt 8 nieuwe versies van nummers die reeds op Simi's eerste solo-album, ‘Cherchez La femme’ te horen zijn, een album uit 2004. « Cherchez La Femme », een instrumental, opent het album, klinkt ontroerend en gestript . « Je Joue le Jeu inGénu » werd herwerkt in de mixing en mastering en op de drum ; het is een zeer mooie French Pop compositie, in de stijl van Elli & Jacno. Dan komt « Sans se voiler la face », die toont dat Simi echte dancefloor killers kan maken, hier met een elektro-EBM tintje.
De volgende track, « Le Passé, le Présent, le Futur », is een duidelijk eerbetoon aan Kraftwerk, gevolgd door « Cherchez le Garçon », een cover van Taxi Girl, hier ook geremixt en geremasterd. De nieuwe versie van « L'Ange Je » is er eentje met met gitaren en effects : De donkere , symfonische schoonheid van de compositie doet onherroepelijk denken aan Mylène Farmer: mooi! Na « Je cherche encore », eindigt ‘Bootleg’ met de gotische accenten van "Alice - 2183", een cover van de klassieker van de Sisters of Mercy.
Een 'must-have' voor de fans van Simi Nah maar ook voor de new-wave/darkwave/EBM-liefhebbers !
Bestel het album: http://www.freewebstore.org/why2k-music-store/SIMI_NAH_-__Bootleg__-_Limited_Edition/p1524163_14714698.aspx
Release: 6 juin 2015
Productie : Simi Nah & KGB
Opname en mastering : AtOMiC studio Belgium
Artwork : Why2k Graphics
Simi Nah: www.siminah.com of https://www.facebook.com/simi.nah.music
Simi Nah + guests - Nostalgische Electro Hoogmis in Sint-Niklaas!
Concertzaal De Casino te Sint-Niklaas was op zaterdag 28 februari de absolute place to be voor alle liefhebbers van electro en aanverwante muziekstijlen uit de jaren ’80 en 90’.
En dat er nog een heleboel van dergelijke liefhebbers en rare (vooral in het zwart getooide) snuiters bestaan was duidelijk te merken en resulteerde in een uitverkochte affiche.
Internal Sun uit Antwerpen mocht de boel proberen op gang brengen en beet de spits af met hun verdienstelijke en originele mix van electro en moderne ‘blaasinstrumenten’. Ze noemen het zelf experimentele hi-tech jazz en combineren hun sound met passende audiovisuele projecties.
Daarna was het de beurt aan Crash Course In Science, een trio uit de buurt van Philadelphia US, dat ontstond in 1979 en in de jaren 80 hier een zekere naambekendheid genoot in de gloriedagen van de binnenlandse electro/wave /industrial /(new)beat periode met voortrekkers als The Neon Judgement, A Split Second, Front 242,…
De set begon met meer dan een half uur vertraging en kon maar matig boeien. Er was wel nog het herkenbare geluid van weleer maar het klonk toch eerder monotoon en weinig opwindend. De afwisselende zangpartijen tussen frontman Dale en toetseniste Mallory zorgden gelukkig voor enige afwisseling en nummers als “Cardboard Lamb” en vooral “Flying Turns” uit 1986 konden alsnog op de nodige bijval uit het publiek rekenen. Toch een eerder lauw optreden met iets te weinig bezieling. Dan was de muziek die later op de avond werd gebracht door de bands en sterren van eigen bodem toch wel andere en veel betere koek.
De eerste hoofdmoot van het eigenlijke programma was dame Simi Nah (zie pics homepag), die naar aanleiding van haar meest recente CD uit 2014 (een compilatie van gekende electro songs gebracht door haarzelf of een hele resem guest vocalisten) al die nummers wel eens live aan haar fans wou voorstellen samen met de respectievelijke ‘guests’ en allemaal op hetzelfde podium op dezelfde avond! Dat het zo’n leuk feestje zou worden had iedereen wel stiekem gehoopt maar niet luidop durven dromen. Het werd een prachtige nostalgische avond om nooit te vergeten, zeker voor de talrijk aanwezige liefhebbers van het genre! Hopelijk blijft het niet bij dit éénmalig initiatief.
Na een intro en verwelkoming van Simi Nah mocht Wimmeke Punk (The Wolfbanes) de reeks van guest vocals openen. Het was wel even wennen deze rocker zijn hese stem te horen op een nummer vol beats en electronische klanken (“Cheree” van Suicide). Maar al bij al bracht hij het er behoorlijk goed vanaf en werd hij bij het eerste van de 2 nummers vocaal bijgestaan door Simi Nah.
en eerste echt hoogtepunt van de avond konden we noteren bij een mooie versie van het alom gekende en fantastisch mooie “Fade To Grey” van Visage. Het werd zeer passend opgedragen aan oorspronkelijk vocalist Steve Strange die onlangs overleed. De versie in Sint-Niklaas werd gebracht door Kenny Germain B. , de kale muzikant die Simi Nah tijdens het ganse optreden feilloos begeleidde.
Het publiek ging zonder moeite uit de bol en besefte toen al dat het een heerlijke avond zou worden.
Door het afzeggen van een zieke Marcel Vantilt had men niemand minder dan Dirk Da Davo (The Neon Judgement) bereid gevonden om in te springen. Hij voelde zich duidelijk in zijn nopjes tussen die massa ‘soortgenoten’ op en voor het podium en trakteerde op meesterlijke wijze op een cover van de klassieker “Los Ninos Del Parque”. Zaal alweer op stelten!
Simi Nah verwelkomde vervolgens mister Luc Van Acker en bracht samen met hem het nummer “Disco Rough” van Mathématiques Moderne. Het nummer is terug te vinden op de CD (zie eerder). Luc, met zwarte muts op, had duidelijk geen kou en zette het nummer “Warm Leatherette” (The Normal) in, een nummer dat vooral bekend is door de versie van Grace Jones.
Na Luc Van Acker mocht Darling Nikki (Nikkie Van Lierop) de honneurs waarnemen. De zangeres is ook gekend onder de naam Jade4U en maakte heel wat furore in volle new beat periode aan de zijde van ondermeer Maurice Engelen. Later werd ze een tijdje vocaliste van Milk Inc. , Praga Khan en Lords of Acid. Ze bracht met veel bravoure en lef het nummer “Sit on your Face”, doorspekt met flarden “Rock to the Beat”. Ondanks de vele jaren ervaring en haar ondertussen gezegende leeftijd van 52 jaar, is deze stijlvolle dame nog steeds een streling voor het oog en het oor en voelt ze zich duidelijk nog altijd kiplekker op een podium in de rol van uitdagende entertainster.
Toen de zanger van The Klinik zijn opwachting maakte werd het nummer “You spin me round’ van Dead Or Alive krachtig ingezet. Dirk Ivens smeet zich volledig op het nummer en zorgde voor een super en megavette versie! Voor mijn part was dit het absolute hoogtepunt van de avond en was deze cover zelfs sterker dan het origineel! Puik werk en bovenal heel overtuigend en geloofwaardig gebracht!
De electro hitparade raasde maar door en De Casino in Sint-Niklaas werd letterlijk een hot spot.
Ik had nooit eerder van Safyée gehoord maar bij haar introductie kondigde Simi Nah haar aan als ‘my daughter’. En die dochter bleek de muzikante te zijn die al geruime tijd op het podium stond maar nu even op de voorgrond trad om de vocalen van de klassieker ‘Euroshima (“Wardance”)’ te vertolken. Ze deed het alvast met veel overgave en stijl! Nadien pas werd me duidelijk dat het in werkelijk ging over de dochter van Snowy Red alias Mickey Mike alias Marcel Thiel, componist van ‘Euroshima’
Stilaan kwam er een einde aan het optreden maar niet alvorens Dirk Da Davo nog eens al zijn duivels mocht ontbinden met het nummer van zijn legendarische band The Neon Judgement (“Leash”) en met een lekker ruige en wilde versie van “Nag Nag Nag” (Cabaret Voltaire) waarbij er zowaar een soort van electro circle pit te bewonderen was voor het podium.
Met een ijskoude en beklijvende versie van “Eisbaer” (Grauzone), dat werd meegebruld door het voltallige publiek maakte gastvrouw Simi Nah een einde aan dit unieke concert.
Als bisnummer stelde ze eerst nog een nieuw nummer voor (“No pain no gain”?) en riep ze tenslotte alle gastzangers nog eens samen op het podium om het publiek te trakteren op een groepsversie van de culthit “Coitus Interruptus” (Fad Gadget). Meteen het einde van een heel geslaagd feest dat hopelijk ooit een waardig vervolg krijgt!
Ondertussen was het uurschema helemaal in de soep gedraaid en werd het oorspronkelijke aanvangsuur van het optreden van A Split Second met meer dan een uur opgeschoven. Hierdoor kon ondergetekende slechts enkele nummers van de band meepikken. Heel jammer maar niet getreurd aangezien er binnenkort een herkansing volgt op het veelbelovende Euro Rock Fest half mei!
Het begin van de set klonk alvast zeer veelbelovend! Mister Ickx en zijn kompanen hadden er duidelijk zin in en startten zeer energiek met nummers als “Colonial Discharge” (opener), het gekende epos “Rigor Mortis” uit 1987 en het donkere en opzwepende “The Colosseum Crash”! De nummers gaan stuk voor stuk bijna 30 jaar mee maar klinken nog steeds prima en hebben niets ingeboet aan intensiteit of geloofwaardigheid!
De mix van electro (ebm) en cold wave van de band is doorspekt met flarden gitaar en oosterse klanken en dat maakt de sound van A Split Second zo typisch en zo resistent aan de tand des tijds.
Na het openingstrio werd het stevige “Backlash” ingezet, gevolgd door “Crimewave”… Het publiek kon het allemaal zeer waarderen en reageerde oprecht enthousiast op zoveel nostalgische muzikale kwaliteit.
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/internal-sun-28-02-2015/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/crash-course-in-science-28-02-2015/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/simi-nah-28-02-2015/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/a-split-second-28-02-2015/
Organisatie : De Casino, Sint-Niklaas
Musiczine had het voorrecht om het volgende album van Simi Nah, dat pas op 6 juni wordt vrijgegeven, nu reeds te beluisteren. Voor degenen die haar niet kennen, is Simi een zangeres en muzikante afkomstig uit Frankrijk die nu in Oostende woont. Ze heeft in de mode-wereld gewerkt en speelde bas in diverse bands, waaronder Praga Khan, The Chicks,...
Sinds een paar jaar werkt ze aan een solo project met haar 'partner in crime', de Belgische muzikant en producent KGB aka Kenny Germain B, een project waaraan Safyée, alias Alice Thiel, de dochter van wijlen leider van Snowy Red, ook deelneemt.
Na twee albums, « Cherchez La Femme » en « 5 », enkele singles/EP en remixes, komt Simi vandaag terug met een cover album, ‘Be My Guest’, die nieuwe versies van alternatieve klassiekers uit de jaren '80 bevat. Een zeer aangename verrassing is de aanwezigheid van beroemde personen uit de Belgische new-wave scene in de nummers. Het resultaat is een explosieve cocktail, met mooie EBM-accenten: een echt succes!
Na de hypnotische « Cheree » (Suicide), gezongen met Wim Punk, uit The Wolf Banes, vinden we een cover van « Eisbaer » (van Grauzone) met de zang van Simi Nah en Danny Mommens (uit Vive la Fête), een song die Mommens goed kent gezien hij die live met zijn eigen band ook speelt. Een sterke start !
De volgende song is meer verrassend: het is « Follow Me », ja, de hit van Amanda Lear. De 'guest singer' hier is Nikkie van Lierop, de zangeres van new-beat legende Lords of Acid, met een lage stem en de sfeertje die zeer electro is : Ideaal voor in de clubs ! In het volgende nummer, doen Simi Nah en KGB de klassieker « Nag Nag Nag » (Cabaret Voltaire) herleven. Hier hebben ze Dirk Da Davo, de helft van The Neon Judgement, uitgenodigd om te zingen.
« Disco Rough » was een hit uit 1980 door het Franse Mathematiques Modernes duo, productie van Jacno, die zelfs werd gekozen als ‘single of the week’ door de NME. Hier is de versie langzamer dan het origineel, met een heerlijk new-beat accent ; niemand minder dan de grote Luc Van Acker (Revolting Cocks,...) verleent hier zijn stem. Dan nog een leuke verrassing met een cover van « You Spin Me Round (Like a Record) » van Dead or Alive met de stem van een andere legende van de Belgische new-wave, Dirk Ivens (Absolute Body Control, The Klinik, Dive, Sonar). De transformatie is echt fantastisch en het resultaat is een echte 'club killer'.
Logischerwijze wordt « Euroshima (Wardance) », de hit van Snowy Red, overgenomen door Safyée, de dochter van Marcel Thiel. We hadden deze versie al bij concerten van Simi Nah ontdekt, maar op deze studio-versie is het effect nog sterker. We zijn overweldigd door de emotie die uit dit eerbetoon straalt. Mooi!
Op het laatste nummer, de klassieker « Fade to Grey » (Visage) nodigt Simi haar partner, KGB, uit om mee te zingen, wat perfect werkt. Als 'bonus tracks' krijgen we twee titels van Simi Nah die tot nu toe enkel onder digitaal/web formaat bestonden, « Dressing Room - the Naked mix » en « Flashback ».
Conclusie : dit album is een zeer mooie verzameling van tracks waarmee zowel jongeren als 'de ietwat ouderen’ het rijke erfgoed van de new-wave, evenals een aantal legendarische persoonlijkheden kunnen herontdekken. Nice job, guys!
Om de teaser te beluisteren: https://soundcloud.com/simi-nah/l-simi-nah-l-be-my-guest-album-teaser
Om het album te bestellen : http://www.freewebstore.org/why2k-music-store/-PRE-ORDER_060614_Be_My_Guest/p1524163_12128317.aspx
Vrijgave: 6 juin 2014
Productie : Simi Nah & KGB
Opname en mastering : AtOMiC studio Belgium
Artwork : Why2k Graphics
Simi Nah: www.siminah.com of https://www.facebook.com/simi.nah.music
Nederlands 
Français 
