The Radar Station is terug. Is eindelijk terug. Vlaanderen heeft deze band enkele jaren geleden omarmd, maar de live-bezetting en het opvolgende album waren blijkbaar niet altijd zo vanzelfsprekend als je zou verwachten na een succesalbum als ‘Life Inside a Tornado’. Ondertussen leerden we frontman Brent Cliquet ook kennen als de Nederlandstalige mystic-crooner Brent Beukelaer.
De nieuwe single is “Big Big Town” en die klinkt in de intro heel erg als een nummer dat op ‘Life Inside a Tornado’ had kunnen gestaan hebben. Een beetje als The War On Drugs dus, maar dan net iets anders, iets meer poppy. Gaandeweg horen we een paar verschillen met het eerdere werk, zoals dat de nadruk nog meer op synths is gaan liggen en dus iets minder op gitaar.
Het is allemaal een klein beetje beter: meer puur en meer matuur in lyrics en muziek, meer vanuit de emotie en de pracht en kracht van Brent’s ribfluwelen stem.
Dit is een leuke voorbode van het nieuwe album. Bring it on!
https://www.youtube.com/watch?v=aZFb8p3lLyo
The Radar Station bewijzen dat ze een blijver zijn!
“Met zo’n stem zijn er heel veel mogelijkheden.” Zo klonk het toen The Radar Station zich presenteerde op de Nieuwe Lichting 2020. Ondertussen wonnen ze die, was de debuutplaat klaar in oktober en de band klaar om te boomen op de zomerfestivals. Corona stak er even een stokje voor. Maar op DOK bewees The Radar Station dat ze een blijver zijn.
De lijzige stem van Brent Buckler zette ‘The Beauty of Belief’ in. De grootste troef van de band werd goed in de verf gezet door een sterke outro zonder tierlantijntjes. Met het nummer “Into The Mud” gaan ze richting The War On Drugs en Foals qua tune, met een bezwerende Tom Smith-stem. Welja, een redelijk compleet plaatje dus. En als fan van The Cure hoefde je je ook niet te storen aan “Pictures Of You”. Kleine klanken weefden door Brent zijn stem.
“Subtle Science” is de oorworm die we ons graag laten besluipen. Ook als die wat meer haar heeft dan op de plaat. En een vetter staartje in de vorm van een gitaarsolo. “After The Tornado” scoorde dankzij kalmte en ingetogenheid. Iets waar de Rode Duivels later die avond meer moeite mee hadden. Heel catchy ondanks die rust in de song.
Wat de frontman tussen de nummers door probeerde te vertellen, was moeilijk te begrijpen. Geen erg. “Face Full of Lines” dreigde met de synths en was iets elektronischer dan de rest. En ook “Zanzara” klinkt elektronisch. Dat nummer is eigenlijk “After The Tornado”, maar dan met kleren aan. Wat het beste is, moet iedereen maar voor zichzelf uitmaken.
“I Moan” grijpt traagjes bij de keel. Het is een heel kalme song, beetje creepy ook, maar Brent brengt het live gewoon heel goed. De rest van de band speelt alles wat rauwer en heviger dan op de plaat, waardoor ze toch een beetje dat ideale schoonzoon-imago kunnen afschudden. Er mag wat buiten de lijntjes worden gekleurd.
Het meeste schwung werd bewaard voor “The Giant”. Het publiek begon te dansen, klappen en mee te zingen bij de samenzang met de band , een mooie afsluiter van deze avond.
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/democrazy-gent-gand/the-radar-station-02-07-2021.html
Organisatie: Democrazy, Gent
Toen de winnaars van StuBru’s Nieuwe Lichting 2020 werden bekendgemaakt, waren The Radar Station onze favorieten. In deze hobbelige tijden konden we coronaproof de band in de AB bekijken; ze stelden er hun debuutplaat ‘Life inside a tornado’ voor.
In hun voorprogramma hadden ze de zangeres van de groep Noa Lee, Nina Kortekaas meegebracht. Moederziel alleen op het podium met synthesizer en een enkele keer met gitaar bracht ze het er helemaal niet slecht vanaf. Dromerige melodieën, af en toe ondersteund van de drumcomputer, leidden samen met haar hoge zangstem tot kippenvel. Voor het zittende publiek in de AB was dit een ideaal overpeinzingsmoment ; een goede opwarmer.
The Radar Station liet niet lang op zich wachten. Met hun vijven kwamen ze enthousiast het podium op. “Eindelijk nog eens live” liet Brent ons weten. Ze brengen een unieke stijl van indie/americana, waarbij de warme, diepe, zweverige en bezwerende stem van zanger/ frontman Brent Buckler je live helemaal doet gloeien.
De eerste helft van het concert was nog wat afwachtend en braaf; we kregen al een sublieme versie van “Subtle Science” en een mooie cover van The Cure’s “Pictures of you”. Het tweede gedeelte bood meer power door zowel de gitaren, de keyboards en de zang. De groep voelde zich duidelijk verlost van podiumvrees, zeker gitarist Sander Cliquet; Hij ging regelmatig loos , geselde zijn gitaar ten gepaste tijde en deed dit , zoals het een gitarist betaamd , op de knieën.
Ze trakteerden ons op een rits boeiende, goed klinkende, rockende nummers. Dit smaakte duidelijk naar meer . Een toffe cover van The Police “Walking on the moon” werd toegevoegd.
Na een uur verlieten ze voor het eerst het podium onder een zeer warm applaus. Na een minimale pauze kwamen ze terug met een finalereeks van “ I Moan “ en het fantastische “The Giant” . Dit nummer gaat optimaal in cresendo ; er bestaat geen betere keuze als afsluiter. Wat een toppertje.
The Radar Station is een jonge band, maar laat een heel volwassen indruk na door hun doorleefde, ervaren sound.
Hopelijk wordt de Corona-crisis vlug bedwongen zodat deze groep op de festivals kan spelen en een groot publiek kan bereiken, want ze verdienen het dubbel en dik!
Setlist : The Beauty of Belief - Into the Mud - Pictures of you - Loony lane - Subtle Science - After the Tornado - Walking on the moon - Face full of Lines - Voices - Zanzara -
I moan - The Giant
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
Na de interessante projecten Barefoot And The Shoes en Sun Gods, wat een succesvol parcours werd, krijgt het viertal The Radar Station eindelijk erkenning bij een breed publiek. De band maakte een sterke indruk in 'De Nieuwe Lichting' . Ze bewijzen het verder met dit sprankelend debuut 'Life inside a tornado'. De plaat verscheen begin September. In de luisterbeurten dreven we weg naar de mooie oorden die ons hart verwarmen.
De band bewandelt zeemzoeterige paden zonder al te klef te klinken. “Voices” is een song die blijft hangen, en waarbij je neervlijt in het malse gras , genietend van de rust in de omgeving, zonder in slaap te worden gewiegd.
The Radar Station wordt vergeleken met een hele rits bands; die komen om de hoek kijken, maar The Radar Station beschikt over een eigen gezicht. De muzikanten bieden oorstrelende mooie riffs en puike drumpartijen , die betoverend. De sleutel tot succes is Brent Buckler. Zijn vocals klinken warm, teder, en hypnotiseren je op bijzonder intense , emotionele wijze o.m. op éThe beauty of belief”, “Into the mud” en “Loony lane”.
De cover “Pictures of you” van The Cure biedt een dubbel gevoel , de unieke stem van Robert Smith is onmogelijk te evenaren, maar het is een geslaagde poging geworden.
Die stem van Brent is iets speciaals, en doet denken aan Matt Berninger (The National) en Gary Lightbody (Sow Patrol) , die op dezelfde integrerende wijze een volledige festivalweide kunnen ontroeren. Zijn stem en uitstraling voeren je mee naar een wereld, waar het fijn vertoeven is; zijn zachtaardige stem voelt aan als een donsdeken tegen donkere, koude gedachten. Zonder je in slaap te wiegen laat de band je wegdromen over een vallei en mooie horizont.
Minpuntje van de plaat: het gaat er nogal braaf aan toe. Wie houdt van een dromerige, bezwerende sfeer , wordt overtuigd, “The Giant”, “Face full of lines” en de melancholische , weemoedig “After the tornado”.
The Radar Station is een band die in staat is een festivalweide stil te krijgen, en diep te ontroeren. In grote mate is het te danken aan die bijzondere stem van Brent Buckler. Zonder afbreuk te willen doen aan de muzikanten binnen de band, straalt hij iets unieks uit.
The Radar Station staat in voor weemoedigheid en melancholie ; een aankleding om stil van te worden , zonder in slaap te wiegen. Je pinkt een traan weg en er daalt een gelukzalig gevoel over je neer , waardoor het stil wordt in je hart.
Het is een mooi debuut voor wie houdt van ingetogenheid die je ziel kan doen bloeden van innerlijk geluk.
Tracklist: Voices (4:26) - The Beauty of Belief (4:23) - Into the Mud (4:22) - Subtle Science (3:49) - Loony Lane (4:11) - Zanzara (4:17) - I Moan (4:50) - Pictures of You (4:03) - The Giant (6:19) - Face Full of Lines (5:24) - After the Tornado (5:26)
Nederlands 
Français 
