Tien songs in nog geen dertig minuten, gitaarpunkrock’n’roll , woede die letterlijk schreeuwend en zingend wordt uitgeperst! White Lung is een kwartet uit Vancouver  , drie wild angry ladies en 1 gitarist, die al toe zijn aan hun vierde plaat, de langste totnutoe in de rij. Vroeger werk klokte zelfs af op een negentiental  minuten en eentje was er van nog geen 22 minuten. Sleater- Kinney on speed! Mish Barber-Way is de frontvrouw die tekeer gaat . Ze kunnen rocken als vanouds , maar hier doen ze een buiging naar de poprock. Het materiaal is toegankelijker , gelaagder en de woede  meer ingehouden. Toch druipt het speelplezier er vanaf en hebben we een plaatje vol fijne , gebalde rocksongs.

White Lung, een Canadese punkband met een bijna volledig vrouwelijke bezetting, stond in De Kreun geprogrammeerd in kader van het Autumn Falls festival. White Lung zijn al bezig sinds 2006 en komen er hun derde album ‘Deep Fantasy’ voorstellen. White Lung valt het best te vergelijken met een mix van Sleater-Kinney, The Men en een snufje Sex Pistols. Een echte punkband die dit ook live zo goed mogelijk probeert te bewijzen.

De avond werd geopend met Thee Oops, een Italiaanse Punkband met een stijl die het dichtst aanleunt bij Pulled Apart By Horses. Weinig mensen mobiliseerden zich van de bar naar de zaal om deze band aan het werk te zien. Wanneer de band verscheen viel meteen iets op, de zanger had iets mee van een kabouter. Toen hij echter begon te zingen was de kabouter-mythe meteen opgedoekt. Hij schreeuwde de longen uit zijn lijf met een drummer als razendsnelle metronoom. Uiteindelijk begon alles wat op elkaar te gelijken en toen ze “It’s Too Late” zongen was het al effectief te laat. De band ging rustig verder maar de aandacht van het publiek verzwakte alsook de muzikale vernieuwing. Teveel dezelfde intro’s, teveel hetzelfde tempo en teveel hetzelfde geschreeuw. Na een set van ongeveer 35 minuten te spelen verlieten ze het podium.

Daarna was het uitkijken naar White Lung, de band hield hoge verwachtingen bij het publiek want al even voor het begin van het concert stond de zaal vol. De charismatische zangeres ziet er uit als een lief meisje. Maar wanneer ze begint te zingen is het alsof ze bloed geroken heeft. Door hoge noten te halen met haar stem drukt ze haar eigen stempel op de muziek. Ze gedraagt zich als een tijgerin die klaar is om het publiek te bespringen. Noten worden perfect ondersteund door het enige mannelijke lid van de band, die deze noten met zijn gitaar behaalt. Niet bombastisch, gewoon zeer simpele riffs. Maar dit geeft de punkband net hun eigen karakter, het is een zware stem met scherpe uithalen.
White Lung brengt veel nummers uit hun recentste album met onder meer “Drown With The Monster” & “Face Down”. Wanneer het concert het halfuur nadert wordt het laatste nummer aangekondigd. Iedereen kijkt wat verbaasd wanneer dit ook effectief zo blijkt te zijn. Tevergeefs proberen enkele fans hen nog terug te roepen. Het concert eindigt na 25 minuten.

Het publiek druipt tevreden maar ook wel teleurgesteld af en stelt zich de vraag waarom dit concert zo vroeg moest eindigen. Had de band het niet naar hun zin? Is de tour al te lang bezig? Of wilden ze gewoon nogmaals bewijzen dat ze een echte punkband zijn.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/thee-oops-18-11-2014/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/white-lung-18-11-2014/
Organisatie: Kreun , Kortrijk