Met 'de doden hebben het goed' trilogie had Wiegedood zijn stempel gedrukt op het donkere en grauwe binnen de Belgische muziek, ze spreken daarmee zelfs een heel ruim publiek aan. Na zo een klassieker nieuw werk uitbrengen was een moeilijke opgave. 'There's Always Blood At The End of the road' bevestigt hun muzikaal kunnen binnen die black metal.
Al meteen klinkt het verschroeiend, luid en hard, “FN SCAR 16”; Wiegedood blaast!
Het is een rauwe trip in een duister landschap. Je hoort wel een meer melodieuze insteek in  sommige songs.
Het verdriet van hun trilogie willen ze achter zich laten, de bladzijde omdraaien en ietwat ontspannender klinken.
Ze behouden hun donker muzikaal pad. “'Nobless Oblige Richess Oblige” klinkt staalhard.  Op de daarop volgende songs “Until it is not” en “Now will always be” krijgen we een waanzinwekkende chaos. “Wade” onderstreept een luguber, ingetogen  sfeertje en staat open voor experiment.
“Nuages”, ”Theft and Begging”  en het  wondermooi afsluitende “Carousel” behouden hun stijl, maar tonen evenzeer een avontuurlijk karakter, o.m. door de uiteenlopende zang , de tempowissels  en de  melodieuze lijnen.
'There's Always Blood at the end of the road' is op die manier de perfecte opvolger van hun trilogie; hun donkere meer extreme muziek mag gehoord worden.

Tracklist: FN SCAR 16 - And in Old Salamano's Room, The Dog Whimpered Softly - Noblesse Oblige Richesse Oblige - Until It Is Not - Now Will Always Be - Wade - Nuages - Theft and Begging - Carousel