Festival Dranouter 2021 - Zomersessies xl - donderdag 5 augustus 2021
Festival Dranouter 2021
Festivalterrein
Dranouter
2021-08-05
Johan Meurisse

Festival Dranouter werd voor de tweede maal op rij door de coronacrisis omgedoopt tot Dranouter zomersessies xl, waarbij coronaproof volgens de regels maximum 5000 bezoekers per festivaldag toegelaten zijn . De bezoekers moeten met hun bubbel afstand houden van andere bubbels, en een mondmasker dragen bij verplaatsingen over het terrein.
In de concerttent Kayam werkte de organisatie met een zelf uitgewerkt systeem met vlaggetjes. Als de festivalgangers aankomen, dan kiezen ze met hun bubbel een statafel. Staat het vlaggetje op de statafel recht, dan is die plek nog vrij. Willen ze een statafel innemen met hun bubbel, dan nemen ze het vlaggetje weg. Daarna vormt die plek hun locatie voor alle optredens van die festivaldag.
Tussen de optredens door genieten ze uiteraard van al het lekkers en moois dat het festivalterrein te bieden heeft, met een knipoog naar het echte Dranouter festivalbeleven, met de themabars, foodstanden, straatanimatie enz.
De festivalweide van Dranouter kreeg de voorbije dagen enkele regenbuien over zich. Iedereen zette alles op alles om het terrein zo goed mogelijk voor te bereiden door schors en stro in en rond de tenten te strooien. De organisatie leverde enorme inspanningen op vlak van decor, inrichting en veiligheidsmaatregelen om het de festivalganger zo goed mogelijk te maken.
Het straattheateract 'Feestcomiteit Dikkebusstraat' was dit jaar weer van de partij. Het fictieve, absurde feestcomiteit haalt alle festiviteiten die in 2020 niet konden plaatsvinden, zoals Valentijn, Kerstmis en oudejaar, in op deze Zomersessies XL.

Een overzicht van dag 1; van de overige dagen kun je het beleven ervaren en de sfeer opsnuiven via de pics
Een rustige start van deze donderdag was het , met Bipolar bows en Sam De Nef als openers . De bezoekers kwamen mondjesmaat aan. We sloten aan op het programma met Naima Joris, Eefje de Visser en Hooverphonic.

We werden op innemende wijze in de festivalsfeer gebracht . Na al die corona ups en downs deed het deugd. Naima Joris , dochter van jazzvirtuoos Chris Joris , heeft zich aardig opgewerkt de voorbije jaren . Onlangs was ze nog te zien op de ‘vive le vélo’ sessies en werd het pad van het onbekend zijn verlaten.
Een huiveringwekkende trip naar het donkere Zuiden , een pop noir geluid , dat pop , fado, soul , jazz  vermengt. Een sfeervol broeierige , ingetogen sound met een donkere inslag , die ons deed balanceren waarmee we bezig zijn in ons leven , verdriet verwerken (Naima o.m. van haar zus) en wegdromen. Vertwijfeling , treurnis en hoop zijn de thema’s. Ze is een multi-instrumentaliste en haar warme , tedere diepe vocals zijn bepalend in het songmateriaal. Ze werd omringd door een puik collectief , die de zachtmoedige, sober, gehouden songs mooi ondersteunen . Een subtiele, ingehouden afwisseling in de instrumentatie kregen we.  De gitaarriedels , contrabas en blaasinstrumenten (o.m. euphonium en trompet ) zijn oorstrelend en durven de song wat meer opentrekken. Met vijf waren ze.
“Missing you” , “Soon” en “Bellybutton” onderstrepen het concept van fijne , pakkende melodieën, met een knipoog naar Gabriel Rios in deze tijden. Geen feeststemming, maar wel een uitnodigende opener voor het festivalweekend in Dranouter …

Eefje de Visser werd vorig jaar in Nederland uitgeroepen als één van de artiestes van het jaar . Ook hier bij ons kreeg ze sterke bijval en had ze een rits concerten to do , maar corona gooide roet in het eten en na de handvol optredens die nu konden tijdens de versoepeling , zal ze een rustperiode inbouwen , omdat ze haar eerste kindje verwacht in oktober . In 2022 trekt ze terug op tournee , maar toch wouden we nog snel deze artieste/muzikante even aan het werk zien.
‘Bitterzoet’ , haar vierde album al , betekent de definitieve doorbraak. Herkenbare, vertrouwd klinkende melodieuze sfeervolle popelektronica, met een donker randje is het uitgangspunt . De songs worden omgeven door haar lichthese, hemelse , indringende , zachte dromerige zang . Ook hier dringt de melancholie door en zijn dance invloeden verwerkt in de synths .
Haar materiaal siert in de voetsporen van een Doe Maar of Bazart, en met een Aafke Romeijn heeft ze de komende periode een ideale opvolgster in andere Nederlandse artiestes.
Ook hier een ruim collectief die haar intiemere sound een boost geeft . Twee backing vocalistes/danseressen die synchrone pasjes, (hand) bewegingen doen als de muzikante zelf, de keys, gitaar en zachtmoedige drums brengen weemoed en extravertie samen. De keys durfden de sound op te zwellen , boden een boost, swing, en werkten in op de heupspieren. Ritmisch en avontuurlijk klonk het als geheel mooi overtuigend.
Zelf was ze gehuld in een wapperend kleedje en speelde ze regelmatig gitaar. “Storm” en “Bitterzoet” zijn sterke singles en openden de set . Meteen trok ze aandacht naar zich toe .  De donkere spotlights en de rode gloed gaven de sound nog meer elan, met iets verderop het innemende “Zwarte zon” en het sfeervolle “Oh” , ook van de huidige plaat . De keys etaleerden zich op het eind , met heel wat gefreak als krachtige outtro. Eefje de Visser zweeft als een nachtraaf in het daglicht. Net als Joris hadden we hier een sterke ‘woman force’!

Tot slot Hooverphonic die zo goed als 25 jaar terug in de oude bezetting stonden, Callier, Geerts en Geike Arnaert. Muzikaal grossierden ze in hun breed oeuvre , en kreeg het recent verschenen  sfeervolle ‘Hidden places’ voldoende ademruimte. In hun sound brengen ze pop, elektronica, sixties (swing) , rockabilly en Ennio Morricone samen . Het werd een fijn afwisselende set , waarbij Geike moeiteloos de nummers van de vroegere zangeressen die bij het duo waren , kon zingen . De band klinkt cool, beredeneerd en warm innemend . Intussen was het buiten kil en waren er forse regenbuien die hun sound een overtuigende klankkleur bezorgden .
Ze maakten het zichzelf niet makkelijk in het begin met het nieuwe materiaal , dat een donkere groove heeft ; “The wrong place” was meteen het meest herkenbare , gezien het onze Eurovisie anthem was . “Vinegar & salt” werd erg intiem gespeeld, enkel gedragen door haar warme stem en het indringend gitaargetokkel. Het was de aanzet van hun popsound , doorbraak “2 wicky” kwam, trippop nummer bij uitstek, gevolgd door het frisse, vol klinkende “Sometimes”.
Ze wisten het nieuwe materiaal te plaatsen binnen de rits pop hits, “ Anger never dies” , “Romantic”, “Eden” , “Jackie cane”  en “The night before” . Geike zong ze overtuigend . Opvallend waren de keys die hier sterk uitgewerkt , uitgebalanceerd werden . Strijkersarrangementen voegden ze toe. Trouwens , die arrangementen worden in live bezetting opnieuw aangehaald tijdens hun wintersessies.
Na een eerbetoon aan Ennio volgden het jazzy “Badaboum” , het innemende “Mad about you” en het groovy “Thinking about you” , gebaad in een Abba-tune .
Hooverphonic was z’n (trouw) publiek dankbaar voor het warme onthaal en we kregen nog een ruime bis erbij, met o.m. “Amalfi” en “The world is mine“, die ons allen wist te omringen met zoveel liefde om het regenweer te trotseren , gezien intussen Dranouter een drassig weiland geworden was.
Hooverphonic is nog steeds wat ze al altijd waren, cool, beredeneerd  en warm innemend. Sjiek.

En nu huiswaarts … Was het vorig jaar net de warmste week van het jaar , hadden we nu te doen met grillig weertje , met de goede muziek in ons achterhoofd …

Neem gerust een kijkje naar de pics van de vier dagen
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/festival/dranouter-zomersessie-xl.html
Organisatie: Festival Dranouter, Dranouter

Altin Gün - livestream - Dansbaar, doeltreffend muzikaal vaccin tijdens de coronapandemie

Altin Gün , zij zijn een van de aangename verrassingen in en rond deze corona-pandemie, die intussen hun nieuwe, derde plaat ‘Yol’ uithebben. We krijgen het  warm van het Nederlands-Turks collectief die samen met My Baby World/Turks/Indiase sounds combineren met een popgroove, psychedelica en elektronicabeats . Letterlijk een muzikaal internationaal exportproduct, die ritmiek , swing en melancholie in een gevat, gepast concept gieten en het live met het nodige spelplezier, fris, energiek, prikkelend en dromerig aanstekelijk weten te brengen. Sterk, straf wat ze doen, uitbundigheid vs intimiteit wordt authentiek perfect verpakt
.
Het doet meer dan deugd zo’n collectief live aan het werk te zien , weliswaar het laatste jaar in een livestream,  zoals vanavond en eerder nog op Eurosonic. Twee jaar terug zagen we ze een hartverwarmende, overtuigende set spelen in een van de kleinere tenten op Pukkelpop, terwijl het buiten tijdens die zomeravond regende.
In die twee jaar tijd konden ze rekenen op een enorme bijval en positiviteit , ondanks de coronacrisis en de bijhorende beperkingen. Die vrolijke , weemoedige world-sound raakte ons diep en werkte in op de dansspieren . Elektronica, percussie en de wisselende man-vrouw zangpartijen (tussen Mervé Dasdemir en Erdinc Ecevit Yildiz, die recht tegenover elkaar stonden op het podium ) kleurden het. Een hypnotiserende , bezwerende, broeierige, opzwepende sound creëerden ze . Het recente album ‘Yol’ werd centraal geplaatst in de livestream, de plaat van de doorbraak trouwens. Terecht, want deze gevarieerde plaat is boeiend, intrigeert enorm en is verrassend sterk.

Het sextet is sterk op elkaar ingespeeld . De keys, de dubbele percussie, de gitaarriedels en de  diepe baspartijen zorgen voor een mooi klankentapijt. Al meteen wordt de aandacht getrokken met enkele extraverte, fonkelende, opborrelende, aanstekelijke, dansbare songs, “Mayka Yoliari” , “Halkali Seker” en de doorbraaksingle “Yuce Dag Basinda”. De traditionele Turkse volkspatronen vormen een eenheid met de Westerse psychedelische pop en folk, in combinatie met eighties synthpop, sierlijke funky baslijnen en de fijne afwisselende zangpartijen.  Kleurrijk dus. We zijn onder de indruk van de eerste songs . Wat een aanzet!
Verderop klinkt het sfeervoller en dromerig ; de psychedelica heeft meer de overhand, met een MGMT en Tame Impala in het achterhoofd als “Bulunur Mu” en “Anlatmam Derdimi”.
Het buikdans gevoel is nooit veraf , ze zijn een soort Talking Heads meets LCD Soundsystem meets Omar Souleyman in hun instrumentatie en in hun sound.

De set is en blijft boeiend door de afwisseling in vocals en de nummers, die balanceren tussen energie, dynamiek (“Hey nari”, “Goca Dünya”) en een avontuurlijke, dromerige , sfeervolle benadering (“Kolbasti”, “Kara toprak”). Ze klinken ook als een doorsnee psychedelica rockband die gitaar en synths ruimte bieden ten nadele van de groovy world beats.
Het opzwepende, groovy “Yekte” trok alle registers open en voltrok deze overtuigende livestream.

Algemeen biedt Altin Gün een vrolijk gevoel waarop je niet kan blijven stilstaan of stilzitten; inderdaad, de leden onderhouden en stralen een folky spontaniteit en uitbundigheid uit en tekenen voor een breed geluid, die een internationaal publiek aanspreekt.
Altin Gun is het doeltreffende vaccin die de corona na al die tijd optimaal weet te onderdrukken. Hou die band in het oog!

Organisatie: Altin Gün ism Ancienne Belgique, Brussel

Wolf - livestream - Sing-songwriting ontdaan van enige franjes
Wolf Vanwymeersch


Wolf Vanwymeersch zette zijn eerste muzikale stappen met Waldorf, leerde lopen bij The Van Jets, vliegen en vallen doet hij nog steeds bij Elefant … en ook solo is hij niet te onderschatten …
Elefant hielden we al een tijdje in het oog. In maart was er tijdens de lockdown nog een optreden in livestream. Elefant brengt allerhande genres samen onder de noemer duistere geflipte noiserock; elementen krautrock, sludge, math, prog en postpunk vinden hier hun weg. We werden meegevoerd in hun muzikale realiteit , een hobbelig intens spannend parcours dat chaos, gekte in een broeierige melodie spant.
Lees hier de review .

Wolf achtte dat echter de tijd rijp was voor een eerste solo-plaat. Wolf balanceert tussen singer-songwriter en elektronica, gedragen door persoonlijke teksten en z’n innemende, warme baritonstem. De solplaat is nog niet volledig af, maar de eerste single “Not To” is er en binnenkort komt er een tweede uit .
( wolf vanwymeersch - not to - YouTube )
Tijd om Wolf even aan het werk te zien in een livestream . De opnames zijn van in de Boma studio, Gent . Hij zet hier de lijnen uit , met twee andere leden van Elefant op gitaar, bas en keys. De keys dwarrelen rond de semi-akoestische songs , die een repetitieve , broeierige opbouw hebben , “Not to” klinkt in z’n sobere gedaante groovy, net als “On a sunday afternoon”  en “Friendly is better”. De songs zijn meer ontdaan van de muzikale dreiging en donkerte van Elefant. Ze zijn lichtvoetiger van aard. Innemender zijn “Fall from grace , “Part of me (lekkere zalvende gitaarpartijen en banjogetokkel) en “I gathered everyone”. Hij balanceert op die manier tussen  Stuart Staples (Tindersticks), Brett Anderson (Suede) en Sivert Hoyem (Madrugada).

Wolf onderstreept z’n sing/songwriting en brengt intens spannend materiaal dat melancholischer van aard is weliswaar, ontdaan van enige franjes . De zes nummers zijn een mooi voorstelling.

Organisatie: Wolf Vanwymeersch + band

Mooneye - livestream - Mooneye op kruissnelheid

Het beloftevolle Mooneye van sing/songschrijver Michiel Libberecht lichtte in hun eigen streek op de eerste lentedag een tipje van de sluier van hun te verwachten nieuw werk .
In deze coronatijden tekende een klein half uur lang de vernieuwde band voor een intense, strakke, straffe liveset. Niet voor niks waren zij één van de winnaars van de Nieuwe Lichting van StuBru, twee jaar terug.

Mooneye van Libberecht trok naar hun eigen roots, Zwevegem, in de voormalige elektriciteitscentrale Transfo. Als kwintet trekken ze de kaart van licht melancholische indiepopfolkende rock , een warm melodieuze sound - live - in vijf spannende, broeierige songs gedragen door die innemende, gouden vocals van Michiel.
De eerste songs leiden het in … één van de doorbraaksingles, het sfeervolle “Black river” opent de set, het semi-akoestisch gitaargetokkel en de fijne, snijdende gitaarriedels verdringen ingebeelde keys . “Time to move away from here” is doorsnee poprock.
We ervaren een onmiskenbare invloed van 90s iconen Travis , Semisonic, Starsailor en ons eigen Novastar , die gelinkt worden aan de band van Timothy Showalter, Strand of oaks en Eigen Kweek Douglas firs.
“Bright lights” bracht Mooneye vorig jaar in volle coronatijden in een pole-positie. Een schitterende single , die reikhalzend doet uitkijken naar het nieuwe werk. Er zit een frisse , sprankelende, vrolijke tune in en een spannende intensiteit; de song overtuigt door meezinggehalte en fleurt op door de traditionele instrument opstelling en Michiels prachtige stem. “My routine” klinkt sober, direct en wordt bepaald door de gitaren. Met z’n drie hier staan ze in de spotlights.
In deze liveset werd “Time to move away” en “Thinking about leaving” terzijde gelaten . Het kon er gerust bij.
Het innemende , aanstekelijke “Fix the heater” kan , zal het paradepaardje worden tijdens concerten of festivals; de afwisseling van introspectie en extravertie en het feedbackgeraas biedt net die boost , om je verweesd achter te laten. Mooie prestatie .

Mooneye heeft het talent puike songs af te leveren. Ook live werden die overtuigend op ons afgevuurd en staan ze dus sterk overeind . Gitaar georiënteerd, intens strak met een dromerige, gevoelsmatige, dreigende spanning .
Mooneye was twee jaar terug al ‘hot’ , nu behouden ze zeerzeker dat pikant sausje! Mooneye op kruisssnelheid …

Organisatie: Mooneye ism MayWay records

Het foto- en gedichtenboek ‘Buiten Zinnen/Losing Our Minds’ van Eddy Verloes en Benno Barnard wordt uitgebreid met een cd van de Tiense band The river curls around the town. Uit deze samenwerking is een mooi verhaal gegroeid. Muzikaal is er een fijne afwisseling tussen de poëtische spoken words in een minimale begeleiding en de zalvende semi-pop/elektronische luistersongs . Een herfstig kleurenpalet is het resultaat. Het ligt in het verlengde van de invalshoek van de band , die op hun materiaal weemoed uitstralen en een soort gemoedsrust wensen te brengen .
We horen een bijzonder innemende , sfeervolle, pakkende, hartverwarmende harmonieuze sound, vocals en spoken words in elf nummers  , van opener “Vision” , “The denier”, “Afterglow” tot “With a whimper”, “Psst, Jacob?”, incluis het themanummer “Losing our minds”, als afsluiter . Intiem, ontroerend , boeiend , avontuurlijk melodieus klinkt dit concept. Eenvoudig  en treffend . We zijn er ferm van onder de indruk.
Luister en onderga de mooie afwisseling van deze unieke samenwerking, perfect op elkaar afgestemd.

Een overzicht van de samenwerking
De Boutersemse fotograaf Eddy Verloes nam een jaar geleden een reeks foto’s van chassidische Joden bij stormweer aan de Belgische kust. De fotoreeks, die de titel ‘Losing Our Minds’ kreeg, viel op een jaar tijd wereldwijd meer dan 30 keer in de prijzen. Hij won er onder meer de prestigieuze titel ‘Travel Photographer of the Year 2020’ mee in de categorie ‘best single image/people of the world’. Recent werd hij door de grootste Amerikaanse fotowebsite ‘All-about-Photo.com’ met de fotoreeks geselecteerd voor een online solotentoonstelling tijdens de maand maart.
De hoofdredacteur van het tijdschrift Joods Actueel bracht Eddy Verloes in contact met de bekende Nederlandse dichter-schrijver Benno Barnard (auteur van tal van publicaties zoals ‘Het Trouwservies’, ‘Dagboek van een landjonker’ en ’Zingen en creperen’). Benno Barnard is een kenner en minnaar van de Joodse cultuur. Onder de indruk van de foto’s van Eddy Verloes schreef hij er 10 gedichten bij die tevens vertaald werden in het Engels. Het initiële plan was het uitgeven van een foto -en gedichtenboek (bij Uitgeverij Poëziecentrum Gent.)
Daarmee stopt het verhaal niet. Begin december 2020 komt Eddy Verloes in contact met het studioproject ‘The river curls around the town’ van de Tiense muzikanten Bart Bekker & Jan Vanwinckel. Deze heren brengen een elegante en mysterieuze mengeling van elektronica en luisterpop. Hun debuut-cd ‘more than a break’ verscheen in 2008 en op 29 februari 2020, verscheen hun tweede album ‘nightshadows’.
Lees hier de review
http://www.musiczine.net/nl/ontdekkingen/item/32806-More_than_a_break.html
http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/78108-nightshadows.html

Eddy vertelt Bart & Jan over het project ‘Buiten Zinnen / Losing Our Minds’ waarop deze laatsten onmiddellijk voorstellen om - geïnspireerd door de foto’s - de Engelse gedichten van Benno Barnard op muziek te zetten. Benno en Eddy gaan na het beluisteren van een paar proefnummers onmiddellijk akkoord en overtuigen de uitgeverij om de publicatie uit te breiden met een cd.
Door de coronacrisis schreven Bart & Jan de muziek samen en toch apart. Beiden werkten in hun eigen homestudio’s aan de muziek en wisselden digitaal bestanden uit zonder elkaar één keer fysiek te ontmoeten (op een wandeling met Eddy om het project te bespreken na). Voor de opnames van ‘spoken word’ deden ze - net zoals bij hun eerdere albums - een beroep op hun Engelstalige vriend Mick Shorter.
Het eindresultaat is héél straf te noemen en Benno en Eddy zijn bijzonder tevreden, zo blijkt ook uit hun reacties.
Eigen reacties
Eddy Verloes: “De mysterieuze sfeer die over de foto’s hangt, wordt in de poëzie en in de muziek perfect weerspiegeld. Er is een prachtige symbiose tussen beeld, woord en klank”.
Benno Barnard: "Ik ben een liefhebber van klassieke zang, maar in mijn ervaring legt de muziek de poëzie gewoonlijk het zwijgen op (grote componisten kozen dan ook vaak tweederangs gedichten en het gemiddelde operalibretto is literair waardeloos). Maar nu blijkt het verbazingwekkend genoeg mogelijk poëzie te laten klinken, in een genre dat nooit het mijne is geweest en het verbazingwekkend genoeg nu opeens blijkt te zijn."

Elefant - livestream - Bevreemdend en begeesterend setje

Hoognodig tijd in deze bizarre tijden om het geflipte kwartet Elefant uit het Gentse aan het werk te zien , ook al is het in een livestream. In een overwegend donker decor van blauw- rode spotlights en stroboscoopseffects staan ze wel veertig minuten - huppelend - garant voor een muzikale molotovcocktail .

Elefant brengt allerhande genres samen onder de noemer duistere geflipte noiserock; elementen krautrock, sludge, math, prog en postpunk vinden hier hun weg. . We worden meegevoerd in hun muzikale realiteit , een hobbelig intens spannend parcours dat chaos, gekte in een broeierige melodie spant.
Sfeervol donkere, ambiente soundscapes fungeren als lange intro , het refereert ergens aan wat Sunn o))) of The Residents uitvoeren. Het wakkert de nieuwsgierigheid aan, die dreigende gitaarexperimentjes in een lage tune, het knopgefreak en de voicesampling .
Al huppelend komt het kwartet, die Wolf Vanwymeersch, Mario Govaert, Stijn Vanmarsenille en Maarten Flamand verenigt, het podium op . We worden in hun nieuwe realiteit ondergedompeld in een rits muzikale kopstoten van songs , die verrassende , onverwachtse wendingen ondergaan en tempowissels hebben . Opvallend is die elektronica, het knopgefreak die zijn plaats opeist in de scherpe, snedige gitaar riedels  naast  de diepe basstunes en de speelse drums. “Ultra plus ultra” , “Rechtschreibe” en “Proteus” slorpen al snel onze aandacht op.
Die wisselende opbouw biedt een spannend, broeierig gevoel door die gedreven, felle en intense , zachtmoedige ritmes , alsof die Duitse tankjager, waaraan ze hun naam hebben ontleend, komt opdagen  op het podium.
Die golfbeweging intrigeert; de nummers zijn slepend, dreunend en durven te exploderen. Het onrustwekkende, het post-apocalyptische gevoel straalt zeerzeker in het eerste deel , met allerhande experimentjes . Het oogt soms bizar.
Ietwat minder kronkelend, gebeten en filmischer, liefdevoller, ontspannender klinkt Elefant later, om dan nog eens lekker uit te halen en hun instrumenten te laten spreken . Dan zijn ze een zootje ongeregeld , die de structuur terug zoekt als houvast.

Elefant heeft de Residents goed te pakken in die neurotische , absurdistische inkleding . Het refereert ook ergens aan de oude Virgin Prunes in die duistere en catchy aanpak. Alvast met het materiaal van hun EPs en hun platen totnutoe waaronder ‘Nordic tanzen am Sonntag’ komen ze sterk voor de dag. We missen nog enkel dat beeldrijk materiaal die hun set kan compleet maken .

Het kwartet toont aan dat melodie en experiment elkaar maar al te graag kruisen in die broeierige noisepoppoel. Ongemak en rust vinden elkaar in het technisch vernuft van hun instrumenten.
Ze hielden ons in de ban met een bevreemdend en begeesterend setje.

Organisatie: N9, Eeklo  

Schroothoop - livestream - Iets unieks, sterk en visueel mooi met instrumenten uit afval

Creatief omgaan met livestreams …Pilar , Brussel doet het met een virtual reality, in 360°. Tem 30 april kun je een zestal concerten op de site bewonderen via een VR-brilletje.
Eén van de bands die we graag in de schijnwerpers wensen te plaatsen is Schroothoop , een collectief , een drietal, die elkaar vond in het Brusselse.

Schroothoop wie? Het zijn drie instrumentenbouwers , kun je wel zeggen … Multi-instrumentalist/saxofonist Rik Staelens, samen met percussioniste Margo Maex en bassist-klarinettist Timo Vantyghem knutselen hun instrumenten in elkaar en geven een avontuurlijke, experimentele mengelmoes van sounds.
Schroothoop geeft (z)werfafval een muzikaal tweede leven . Het instrumentale trio  fabriceerde een drumstel van bidons, blik en oud ijzer , een bas van een werfemmer en wasdraad, en flutes , klarinetten, tuba’s gemaakt van pvc .

Ze hebben nu een EP uit, ‘Klein gevaarlijk afval’. Met eenvoudige materialen die in de vuilnisbelt belanden , weten zij iets unieks te maken, iets nieuws te creëren en na te bootsen.
De sound van hun zelfgemaakte instrumenten werken in op de dansspieren of zorgen net voor die juiste dosis ‘onthaasting’ in deze soms gekke tijden. Verdomd, het klinkt goed , aanstekelijk, chilly en het laat veel over je verbeeldingskracht .
Een exotische , ambachtelijke sfeer krijgen we door deze meltingpot , een smeltkroes aan stijlen,  zonder de melodie uit het oog te verliezen. De sound en het geheel klinkt aangenaam, ontspannend, chillend en groovy. Het is visueel fijn, met een knipoog naar Einstürzende neubauten.
Het ritme intrigeert , de flutes leiden de song in , een muzikale wereld opent zich van world - etno - psychedelica - pop. Een versmelting van onze Westerse met de Oosterse cultuur en Afro. Met de repetitieve, zachtmoedige en groovy percussie en de basses plaveien ze de weg naar een ongerepte natuur .
Een vijftal nummers stelden ze voor. O.m. op “Obsolescence programmée”, “Mammoettanker” en “Magnetron” , mengen ze alles mooi in één nummer. Het is fijn om te zien hoe ze hun zelfg(b)ebouwde instrumenten bespelen en geluidjes laten horen van allerhande afval.  
Al de stijlen die ze brengen, kun je bevatten in een multi-culturele stad als Brussel; om van weg te dromen , weg te smelten en om van te genieten .

Schroothoop heeft iets unieks in elkaar geknutseld, iets moois ritmisch en visueel; een schitterende 360° ervaring dus …

Neem gerust een kijkje naar de pics van de set in De Casino, Sint-Niklaas,  september 2020
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/de-casino/schroothoop-06-09-2020.html

Organisatie: Pilar, Brussel ism Schroothoop

Kosmo sound - livestream - Een aangename psychedelische space groovy jazzdub trip!

Kosmo sound is één van die vernieuwers uit Gent en omstreken , die jazz als houvast hebben en er een muzikale potpourri van maken . Hun plaat ‘Antenna’ is een eigenzinnige interpretatie van het genre, een organische trip met pop, spacedub, psychedelica door innemende, aanstekelijke, opwindende grooves, die live een schop onder de kont krijgen, en prikkelend, borrelend , extravert  geïnjecteerd worden.
We werden een uurtje lang uitnodigend, heupwiegend, meegevoerd in hun muzikaal dromerig landschap. Dit zat verdomd goed in elkaar; fonkelende sterretjes zweefden om ons heen. Live kregen ze al lovende recensies , de livestream kon dit enkel maar bevestigen en was dus overtuigend en won nieuwe zieltjes bij als wij …

Kosmo sound kunnen we plaatsen binnen een aanstormende generatie jonge muzikale vernieuwers die muzikaal boeiend, intrigerend , interessant zijn. Het is een sextet die we ook in andere (jazz) bandjes vinden als Nordmann; Compro Oro, Pura Vida enz . De jazz, als uitgangspunt, wordt in de betonmolen gemixt met andere genres . Resultaat: ‘a dub experiment’ , zoals ze het zelf noemen, en dit kunnen we maar onderstrepen .
Een intens , broeierige, zweverige , dynamische (dub) sound, en surplus zware baslijnen, strakke drums , moddervette grooves, spacey melodieën en effects.
Invloedrijk zijn Adrian Sherwood , Lee Scratch Perry , The Congos, Gary Clail en het project Little Axe. ‘Antenna’ werd trouwens geproduced door Koen Gisen.

Meteen werden we ondergedompeld in dit uniek sfeertje van dobberende, stuiterende, klotsende geluidjes en klanken  …  De ‘On-U Sound System’ fungeert als een mistig muzikaal decor . De brede instrumentatie van dubbele percussie, synths , sax , gitaargrooves, bas en het knoppengefreak zoeken zich kronkelend een geplaveide weg. De instrumentale nummers worden uitgediept , klinken aangenaam , zwoel (na)zomers en staan open voor experiment . Het onderstreept de virtuositeit van het combo .
De eerste nummers, “Aunt sister Lydia” , “Booth” en “Teddy dub” bouwen op in diverse lagen, (traag) (mee) slepend op een lounge psychedelica basis. Een fris, vertrouwd én origineel geluid.
Die ‘psychedelische space groovy jazzdub’ mondt uit in de aanstekelijke “Fortune” en “Rank”, twee songs die op plaat uitsteken en live ongelofelijke kleppers zijn; alles past hier perfect in elkaar , de repetitieve opbouw , de laagjes , de diepe grooves , de zware basses , het knopgefreak. Het prikkelt de dansspieren en stilstaan lijkt onmogelijk . Deze zitten vernuftig, subtiel in elkaar en tekenen voor een prachtjam! Wat een apotheose. Het zindert na en wordt opgevangen door het dubby zwevende “Yeasterdaydub” en het nieuw “Furious“, die ons de ogen doen sluiten en wegdromen in een fantasiewereld om tot slot wakker te worden geschud in de harde realiteit…

Kosmo sound spreekt tot de verbeelding met hun unieke , aparte sound. Een kleurrijk landschap creëren ze. We worden moeiteloos meegevoerd in hun muzikale droomwereld, de dansspieren worden geprikkeld en er heerst een feestelijke stemming door die aangename, opbouwende groovy melodieën. Het combo is goed op elkaar ingespeeld en klinkt beloftevol sterk!

Organisatie: N9, Eeklo