Vijf jaar na de release van “T-shirt van Metallica” brengt de Vlaamse metalcoreband Fleddy Melculy een vervolg uit op die cultsingle. Op “T-shirt van Fleddy Melculy” vraagt Fleddy Metallica aan Metallica waar de return blijft voor alle reclame die de band de afgelopen jaren voor hen heeft gemaakt. Deze single past in de lange traditie van de band om bijtende humor en sarcasme te koppelen aan agressieve metalcore. Verrassen doen ze niet langer, entertainend is het wel nog steeds.
“T-shirt van Metallica” sloeg vijf jaar geleden in als een bom en katapulteerde de metalband van onbekend, naar één van de bekendste Belgische metalbands van de afgelopen tien jaar. Fleddy Melculy werd een hype maar wist ondertussen met drie succesvolle albums (en een live album) zowel live als op plaat te overtuigen en meer te zijn dan een hype.
Deze nieuwe single werd al meteen Catch of the Day bij StuBru en met een beetje goede wil van de fans zal hij ook wel De Afrekening halen.

https://www.youtube.com/watch?v=q0g2CRv-NZM

Bij Handkerchief zitten ze niet stil. We zijn nog maar pas bekomen van hun album ‘Mutiny Ballads & Fishguarding Songs’ of daar zijn ze al met een nieuwe single die de aanloop is naar een volgend album. Deze “Never Get Used To This Town” begint wat als een Simon & Garfunkel-song met een zachte gitaarlick en zonnige, gefluisterde zang, maar gaandeweg transformeert Annaert naar een soundalike van Stef Kamil Carlens.
Handkerchief heeft eerder al verschillende gezichten laten zien. Wie voorbij het masker kijkt (luistert), vindt telkens een paar parels inzake songwriting en compositie.

https://www.youtube.com/watch?v=7SEFEWOqIJM

Het nieuwe album van de Antwerpse death/thrashband Incinerate had reeds vorig jaar uitgebracht moeten worden, maar daar stak de viruscrisis een stokje voor. Nu we daarvan stilaan het einde in zicht hebben, komt die release er dan toch aan, op 6 maart. Op het volledige album is het nog even wachten, maar om het wachten wat te verzachten is er reeds de titeltrack als single. Hoewel ‘verzachten’ misschien niet de juiste term is. Deze single heeft een nerveus en pompend tempo en klinkt lekker agressief en tegelijk heel technisch. Als dit de maatstaf is voor het album, dan wordt dat album misschien wel één van de beste releases in death/thrash van het jaar.

https://www.youtube.com/watch?v=wTQWFur59yY&feature=youtu.be

Heathcliff is een skatepunkband uit München die ons in deze benarde tijden verblijdt met ongecompliceerde punk met een kleine injectie metal. Op de catchy single “Stay Posi” roepen ze ons op om het leven positief te blijven bekijken en de hele viruscrisis niet als een zombie te ondergaan. Dat ze hun boodschap met zoveel pit en lekker uptempo brengen, overtuigt de punkfans vast om deze single in hun digitale playlist op te nemen.
Deze zomer of anders in de herfst kunnen we hopelijk opnieuw met z’n allen naar concerten en festivals. Moshen of een beetje pogo op de tonen van Heathcliff mag er dan zeker bij zijn.

https://heathcliff.bandcamp.com/album/stay-posi

Moderne Duitstalige synthpop die soms overgaat in een loungy groove en daarna zin krijgt in experiment. Dat is kort samengevat ‘Der Große Preis’ van het duo Neuzeitliche Bodenbeläge. “Gelb’s Groove” is bij momenten heel urban catchy;, zoals Bazart, terwijl bv. “Haare” de eerste twee minuten niet zo heel ver af staat van EBM en “Maske” een overdaad aan experiment toont. “Marktplatz” heeft een intro die herinneringen oproept aan Doe Maar en is voor mij één van de hoogtepunten van dit album, net als “Rausfahr’n” met een vage echo van Falco met een upgrade naar het hier en nu.
Intrigerend, divers, modern en verrassend en meer moet dat soms niet zijn.

Electro/Dance
Der Große Preis EP
Neuzeitliche Bodenbeläge
Bureau B/Sonic Rendezvous

De Belgische post-hardcoreband Killthelogo is de reïncarnatie van de crossover/hardcore/nu-metalband .Calibre. Die maakte in 2002 grote sier in België met singles die vlot opgepikt werden door StuBru en de toenmalige clipzender TMF. Er volgden concerten op alle grote Belgische festivals en een beetje in het buitenland. Er kwam één album, ‘Kill The Logo’, en daarna doofde de kaars van .Calibre traag uit tot de band werd opgeheven. Een deel van de fans bleef vragen naar een reünie.
Vandaag is deze band terug onder een nieuwe en toch vertrouwde naam. Het debuutalbum verschijnt deze zomer. De eerste single-video “Riot As One” heeft een aantal zaken gemeen met het vroegere werk. Er spreekt opnieuw een sense of urgency en boosheid uit die we al lang niet meer gehoord hebben in de Belgische rock en metal. Het maatschappelijk engagement zijn ze duidelijk nog niet kwijt. Toch benieuwd of ze in 2021 dezelfde impact kunnen hebben als in 2002.

https://www.youtube.com/watch?v=GsG1gmagyI4

Sartramus is een nieuwe melodic deathmetalband uit West-Vlaanderen met bandleden die we reeds kennen van o.m. Aborted, Chalice, Liar, Firestone en All I Know. “Sudden Fear” is hun eerste single.
Dit klinkt alvast pittig en veelbelovend en mij doet het wat denken aan Dark Tranquility en At The Gates. Het spoken word-tussenstuk zorgt voor wat variatie in het razende gebeuk.
Als de rest van het materiaal net zo goed is, moet dat album niet te lang op zich laten wachten.

https://sartramus.bandcamp.com/releases

Sly And The Good Guys is het soloproject van Tijl De Meulemeester, zanger-gitarist van Tien Ton Vuist, de band die net van duo naar trio promoveerde. Het verschil met Tien Ton Vuist is niet zo heel groot. Het is iets eenvoudiger, meer rechttoe-rechtaan rockend. Grungy op een catchy Nirvana/early Foo Fighters-achtige manier. Een lekker stuwend ritme en een direct meezingbaar refrein, wat wil een mens nog meer?  Ideaal voor radio Willy of StuBru.
Er komen nog meer singles aan en als die hetzelfde niveau halen als deze, dan wordt 2021 een mooi jaar.
https://fanlink.to/SlatGG?fbclid=IwAR2WUoxszKryTbHZ3oLz9apB22FxoIeypuW_ORbAc0P4fkaqU1pr3NM_OA0

De dreampoppers van The Haunted Youth zitten met hun debuutsingle “Teen Rebel” in De Nieuwe Lichting van StuBru en dat is helemaal terecht. Dit heeft het zweverige, weidse en kabbelende van The War On Drugs, The Radar Station en Tame Impala. Voor het oudere publiek  hebben ze nog een vage hint naar de shoegaze en wave van dinosaurussen als the Cure en Slowdive.
Prachtig en veelbelovend, meer kunnen we daar niet over zeggen.

Conny Frischauf is een Weense artieste die leuke dingen doet met synthpop. Ze combineert  het etherische van Enya met het experimentele van Jane Weaver en knutselt soms met dezelfde geestdrift als de Neue Deutsche Welle en Brian Eno en de krautrock in de jaren ’80, waarbij ze vooral werkt met lange en vervreemdende intro’s. Ze slaagt er tegelijk in om haar Duitse lyrics heel lichtvoetig te laten klinken, waar andere Duitstalige bands en artiesten net de agressiviteit van hun taal inzetten. 
Het helpt uiteraard als je een mondje Duits verstaat want de lyrics zijn zeker niet te verwaarlozen. Frischauf balanceert mooi op de scheidslijn tussen pop en experiment, tussen leuk en intrigerend.
Er staan een paar tracks op ‘Die Drift’ die niet zouden misstaan op de playlist van Radio 1 of zelfs Stubru. “Roulette”, “Fenster zur Strasse” of anders wel “Eingaben und Ausnahmen”.  
Het is een album dat aan je groeit bij elke luisterbeurt, niet eentje dat je meteen helemaal kan doorgronden.
De Oostenrijkse verstopt haar earcandy onder een eindeloze reeks malle geluidjes, bliepjes en laagjes synths. Net als in het echte leven worden op ‘Die Drift’ geen cadeaus uitgedeeld: wie wil genieten, moet eerst wat moeite doen.
https://connyfrischauf.bandcamp.com/album/die-drift