Crystal Fighters heeft een nieuw album uit en daar hoort uiteraart een tour en zeer zeker een show in België bij. Ondanks de recente plaat ‘Everything is my family’ maar matig is, slaagde Crystal Fighters er in er een groot dansfeest te maken voor jong en oud.
Alleen de outfit al, waar deze Brits/Spaanse band mee het podium kwam opgelopen, zei genoeg. Opener “Good Girls”, een nummer van de nieuwe, was er meteen knal op en zette het dansfeest in de AB op gang. Bij de volgende songs was dit niet anders. “LA Calling” was er eentje dat iedereen kon meezingen en bij “Love Is All I Got” merkte je meteen enorm veel liefde in de zaal.
Ook aan decoratie en podiumelementen ontbrak er niets. Crystal Fighters bracht voor de gelegenheid vlaggen mee voor op het podium en gooide enkele strandballen in het publiek. Tegen de zweetgeur die er af en toe hing in de zaal van al dat dansen, had Crystal Fighters kruidenstokjes mee. Wat verwacht je anders van hippies?
Slabak momenten waren er tijdens het iets rustiger materiaal. Je zou denken dat na heel veel springen en dansen, de AB nood had aan wat rust. In tegendeel. Die rust zorgde voor een dieptepunt, maar werd meteen weer vergeten wanneer de set terug werd opgekrikt door de dansbare songs.
Ontroerend moment van de set was wanneer de band “Lay Low” opdroeg aan voormalige drummer Andrea Marongiu, die jammer genoeg overleed in 2014.
Ondanks het nieuwe album van Crystal Fighters gewoontjes klinkt, zorgden ze toch voor een heus feest in de AB. Nu hopen dat alles meezit en dat ze komende zomer op een van de festivals staan. Nog een groter dansfeest verzekerd!
Organisatie : Live Nation + Ancienne Belgique , Brussel
Crystal Fighters - Een avond vol ambiance
De indierockers van Crystal Fighters stonden op Allerheiligen in de Vooruit in Gent. De band met Spaanse en Engelse wortels bezorgde de uitverkochte concertzaal een spetterende show, waarbij de zweet- en weedlucht de neus in werden geboord.
Zanger Sebastian Pringle leek vooral door dat laatste in de zevende hemel. Hij had zelf duidelijk niet van dit rookgerief af kunnen blijven. Gekleed in een raar soort maharadjalaken was hij de exponent van de gekte van deze muzikale hippies, al liet de halfnaakte Graham Dickson zich ook van zijn beste kant zien.
De set werd ingezet door “Solar System” van debuutplaat ‘Star of Love’. De lange elektronische intro werkte versnellend en toonde dat de Crystal Fighters het zagen zitten. “Follow” – een ander nummer van die sterke debuutplaat – volgde en de uitvoering van de knappe frontzangeres was dik in orde.
Daarna was het tijd voor “LA Calling”, de eerste keer dat we een plaat van ‘Cave Rave’ te horen kregen. De sfeer zat er zeker in, toch leek het af en toe een beetje op automatische piloot te gaan. Het bleek echter een soort van opwarming te zijn voor wat nog moest komen. Bij “Separator” schakelde vooral de percussie een tempo hoger en dat trok iedereen in de zaal mee.
“You and I” is een monsterhit die het verdient er één te zijn. We kregen een uitvoering met panache te horen, die bovendien verschillend is van die op de plaat. “Plage” ging er onmiddellijk achteraan. Het maakte het feestje compleet. In plaats van daarna wat rustiger aan te gaan doen, rockte Crystal Fighters stevig door met een andere topper van ‘Cave Rave’, “Are we one”. En ja, dat was met springen, enthousiast handengeklap, alle armen omhoog en een meezingend publiek. De vrolijkheid van de band straalde af op het overwegend jonge studentenvolkje. Met de glimlach konden we nog luisteren naar “Love Natural”, “In the Summer” en “At Home”. Tijdens dat laatste nummer werden publiek en groep even één dankzij een gezamenlijk zangmomentje.
De Crystal Fighters permitteerden zich nog een langgerekte pauze voor de bisnummers, terwijl de fans bleven schreeuwen om meer. De heerlijke elektropop van “I Love London” toonde aan dat de band vol zit met talentvolle en veelzijdige instrumentalisten. “Wave” was een hoogstaande afsluiter van een avond vol ambiance.
In Gent kreeg men dus een geëvolueerde ‘Crystal Fighters’ te zien, die in het echt ruiger klinken dan op de plaat. Altijd fijn om te horen dat de nummers tijdens het optreden nog meer kracht krijgen dan de studioversies. Kortom, deze band was een voltreffer van formaat, waardoor we graag werden geraakt.
Organisatie: Democrazy, Gent
Doorgaans hebben wij het niet zo begrepen op luchtige popmuziek. Groepjes die zomerse en hitgevoelige deuntjes voortbrengen gaan er in combinatie met een zwoel temperatuurtje en een gekoelde pina colada wel vlotjes in, maar dikwijls vallen die muziekjes te licht uit om echt te blijven boeien.
Met Crystal Fighters kunnen we echter wel leven, omdat dit groepje voldoende verfrissende elementen en aangename niet-opdringerige beats binnenloodst in hun goedgeluimde en zonnige songs. De feelgood muziek is nog net voorzien van voldoende spitsvondigheden en verrassende wendingen om, net als bij Vampire Weekend bijvoorbeeld (een bandje die in dezelfde windrichting waait), niet van een plat zomerplaatje te spreken.
Ze blazen ons er nu ook niet mee uit onze hangmat, maar dat is nu net de plaats waar we rustig willen blijven rondlummelen met deze huidige temperaturen. En waarom dan niet met Crystal Fighters op onze koptelefoon ?
Crystal Fighters komen op 31/10 naar De Vooruit. Het wordt een halloween met een feestneus op.
Het Londense kwintet Crystal Fighters zorgde met het nieuwe jaar dat de koude winteravonden iets draaglijker waren. Hun aanstekelijke, frisse electropop en dance krijgt elan door traditionele Baskische instrumenten als de txalaparta (een soort xylofoon met dikke balken waar je met korte dikke stokken op slaat) en de txistu (een fluit met drie gaten).
Een multicultureel geluid van een even multi-culturele band (Baskische Britten,!) door bezwerende, broeierige en opzwepende tribal ritmes/- drums en warme zangpartijen van zanger Sebastian en de wulpse zangeres Laure.
Live werd het materiaal in een aangepast kleedje gestopt door de opzwepende dubbele percussie, drum’n’basses en dubstepgrooves. Ze slaagden erin het tempo hoog te houden en de AB Club om te toveren tot een dansketel.
Invloedssferen van Fischerspooner, Massive Attack, Manu Chao, Amadou & Mariam, Crystal Castles, Hot Chip, MIA, Vive La Fête en Buraka Som Sistema zijn niet vreemd na de live set. Een stomend, stevig concertje zagen we dus van een dolenthousiaste band, die z’n publiek verblijdde, ‘heyho’s’ liet meebrullen, refreinen meezingen en aanzette tot dansen en feesten. Een Zuiders temperament, die de Spaanse accenten niet onder stoelen of banken stak.
Meteen was het erop met “Solar system”, “Champion sound” en “Follow”. Spijtig genoeg kwam de zang van Laure minder goed door, maar geen probleem, Sebastian ving het des te meer op en hitste z’n publiek op. Een strak tempo hielden ze aan, en we vermaakten ons verder met de grooves van “Swallow” (op plaat een mindere song!) en “I Love London”; “I do this everyday” had eerst een broeierige opbouw, maar explodeerde ergens middenin door de dubbele percussie; iedereen hield de handen in de lucht. Ook onder de indruk waren we van het meeslepende, aanstekelijke “Plague”, die zacht begon en gaandeweg ‘harder & faster’ klonk.
Ze namen was gas terug om de melodie wat meer armslag te geven zoals op “With you”; een glansrol was weggelegd voor de bevallige zangeres en “In the summer” sijpelde de trippop van Massive door. Aan variatie, ritme en melodieuze wendingen geen gebrek dus.
Crystal Fighters tekende voor fijne taferelen die de festivalzomer ‘hotter’ kunnen maken. De afsluitende stuwende “At home” en “Xtatic truth” deden de temperatuur naar een hoogtepunt stijgen … Freaky, wild & en ontspannend! Een ‘Kristallen’ Band, die van zich afbeet, zich onderscheidde en hun muzikale vechtlust in bruisende dynamiek en enthousiasme omzette. Gewoonweg Schitterend …
We werden eerder al opgewarmd door de gebroeders Didier en Cedric Engels, Hermanos Inglesos, die stijlvol en pretentieloos te werk gingen en overtuigden met hun dansbare electro, dubstep, house, techno, pop, beat’s’pieces en bleeps; de sound kreeg elan door beelden en projecties met hun instrumenten. De twee DJ’s zijn al jaren gevestigde waren in het danscircuit en veel gevraagd voor (after) parties …
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
Het Londense vijftal Crystal Fighters steekt z’n roots en z’n voorliefde van de Baskische cultuur niet onder stoelen of banken. Simpel, er zitten twee Engelsen, een Amerikaan en twee (wulpse) Spaanse vrouwen in de band.
Hun aanstekelijke, frisse electropop en dance krijgt elan door traditionele Baskische instrumenten als de txalaparta (een soort xylofoon met dikke balken waar je met korte dikke stokken op slaat) en de txistu (een fluit met drie gaten).
Een multicultureel geluid door bezwerende, broeierige en opzwepende tribal ritmes/- drums en warme zangpartijen.
Op het debuut horen we prima songs. Meteen treken ze de aandacht met “Solar system” en “Xtatic truth”. “I do this everyday”, “I love London” en “Follow” kunnen regelrecht op de dansvloer. “In the summer” en “With you” durven te raken aan een melodieuze Crystal Castles of een doordeweekse Vive La Fête; ook de bezwerende dromerige pop als “Champion sound”, “Plage” en “At home” zijn de moeite. Af en toe laten ze een steek vallen zoals “Swallow” die overal en nergens heen gaat.
Crystal Fighters neemt de diverse invloedssferen zeker mee en verder kijken Fischerspooner, Hot Chip, MIA en Buraka Som Sistema om de hoek.
Kijk, overal waar ergens ‘Crystal’ in de groepsnaam voorkomt, neigt naar geslaagd en overtuigend!
Nederlands 
Français 
