logo_musiczine_nl

Democrazy Gent - events

Democrazy Gent - events Concerten Big next: Leather.Head, Rimov Rimov, Trefpunt, Gent op…

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (4 Items)

Drums Are For Parades

Drums are for parades – interview nav Record Store Day april 2012

Geschreven door

Op 21 april werden onafhankelijke platenwinkels overal ter wereld in de kijker gezet, op de zogenaamde Record Store Day. Ook in Gent werd meegevierd: speciaal voor deze dag kwam Music Mania met een aantal exclusieve releases op de proppen, waarvan de meest opmerkelijke toch wel de EP ‘Imperium’ van het Gentse Drums Are For Parades was. Enkele uren voor DAFP hun nieuwe creatie aan de Handelsbeurs voorstelde, gingen wij een praatje slaan met Wim Reygaert en Piet Dierickx van Drums Are For Parades. Gastzanger van dienst en Kapitan Korsakov-frontman Pieter-Paul Devos dronk voor de gelegenheid een pintje mee.

Om met de deur in huis te vallen: wat een plaat opnieuw. Hoe zijn de reacties tot zo nu toe?
Wim: “Wel, de EP is nog niet zo lang uit, dus echt veel reactie daarop hebben we nog niet gehad. Natuurlijk zijn de nummers wel al een hele tijd af en hebben al genoeg mensen ernaar geluisterd. Het is raar, want het is voor onszelf ook onze experimenteerplaat. We zijn echt all the way gegaan in all different directions.”

Hoe en waar is “IMPERIUM” opgenomen?
Wim: “Heel de plaat is eigenlijk een uitloper van een voorstel dat we gekregen hebben van de Ancienne Belgique. Ze hebben daar een heel goeie studio, en wouden een beetje de mogelijkheden aftasten. Dat paste perfect in onze visie, we waren een beetje de testdrivers van de vernieuwde AB-studio. Daarom zijn we echt dankbaar dat we zo’n kans gekregen hebben. Het was ook bijzonder aangenaam om samen te werken met Staf Verbeek die ons bijgestaan heeft op technisch vlak.”

Samenwerking staat heel centraal op de nieuwe EP. Hoe zijn jullie bij al die mensen terechtgekomen?
Piet: Wel, iedereen heeft zo’n beetje een eigen verhaal. Het was voor ons ook belangrijk om na te denken over wie wij zelf respecteren, en met wie wij wilden samenwerken.
Wim: “Piet is al een hele tijd bevriend met Chris Goss bijvoorbeeld. Als hij dan een nummer wil inzingen, is dat natuurlijk fantastisch. Aan de andere kant: Rudeboy (Urban Dance Squad) is voor mij een van mijn jeugdhelden. Ik herinner me dat ik toen ik in het middelbaar zat, ooit de Coopertest moest lopen. Ik had mijn walkman meegenomen en terwijl ik daar zwaar aan het afzien was, luisterde ik naar “Fast Lane”. In dat opzicht vind ik het ook echt spannend om straks het podium te delen.”

Ging iedereen direct in op het voorstel? En omgekeerd: hoe was het voor jullie om je eigen nummers te laten bewerken?
Wim: “Op ‘Master’ (het eerste full album van DAFP) deden we al iets gelijkaardigs. Toen lieten we Jurgen Munkeby van het Noorse Shining een nummer voor zijn rekening nemen. Wat daaruit kwam, hadden we nooit verwacht, zeker niet van iemand als Munkeby. Niettemin klonk het écht wel strak, en waren we er heel tevreden over. Met ‘IMPERIUM’ hebben we hetzelfde concept gehanteerd, waarbij wij nummers schreven om ze later te laten bewerken, maar wel steeds met de muzikant die zou meespelen in het achterhoofd. De grote lijnen waren dus uitgezet door ons. De enige die zich niet aan die regel gehouden heeft, is Jeroen (De Pessemier, Papillon bij the Subs). Dus zijn we maar een nevenproject gestart: ‘Hammerang’. We speelden al samen op de Subs-night, en ik ben eigenlijk wel benieuwd wat er verder nog uitkomt.”
Piet: “Rudeboy, Pieter-Paul, Tim,… zijn natuurlijk allemaal zeer goede muzikanten. Het proces verliep daardoor vrij vlot, maar ook de karakters waren doorslaggevend. Als we er goed mee overeenkomen, is het een kleine stap om samen muziek te maken.”
Wim: “Bovendien is muziek voor mij een universele taal. Iedereen die we vroegen om iets te doen op ‘IMPERIUM’ was direct heel enthousiast.”

Er zijn heel veel verschillende stijlen te horen op de EP. Van een trage ballad naar een electro/punknummer tot stonerrock. Hoe belangrijk is het voor jullie om de vertrouwde muziek te verlaten en te experimenteren met andere genres?
Wim: “Daar zijn waarschijnlijk veel mensen kwaad voor (lacht). Nét nu iedereen een beetje doorheeft wat DAFP eigenlijk echt doet, steken we de draak met onszelf en brengen we ‘IMPERIUM’ uit. Maar dat is ook heel erg belangrijk, het houdt ons scherp. Ik denk dat ik undiagnosed ADHD heb: zonder muziek zou ik mezelf verliezen en ik hou ervan om heel veel verschillende dingen te doen.
Piet: “Dat is ook wat we gaan blijven doen. Tot de dag dat enkele van onze beste vrienden aan de deur staat en zegt : “Gasten, stop ermee. Het is écht niet cool om Scala te coveren!”.
Pieter-Paul (Devos, Kapitan Korsakov):“Als gastmuzikant is het ook interessant om mee te werken, omdat je uit je natuurlijke habitat gehaald wordt. De band waarmee je speelt gedraagt zich anders, en jij zelf automatisch ook. “
Wim: “Om aan te vullen: wanneer we besloten om Pieter-Paul te vragen, zou het zo voor de hand liggend zijn om een nummer te schrijven met zware deathriffs en veel screamo’s. Dus hebben we dat niet gedaan: “Warning” is de ballad waar je het over had. Muziek moet niet altijd te gemakkelijk zijn…”

 ‘IMPERIUM’ komt uit naar aanleiding van Record Store Day. Vanwaar de link?
Wim: “Ik ken de eigenaar van de Music Mania in Gent redelijk goed, en hij wou onze eerste EP opnieuw uitbrengen. Maar dat was iets dat wij niet echt zagen zitten, dus besloten we om gewoon iets nieuws op te nemen.”

Hebben jullie zelf voeling met vinyl? En wat met het al dan niet legaal downloaden van muziek?
Wim: “Ik download constant muziek, illegaal. Ik heb niet zo van die principes.”
Pieter-Paul: “Ik download niet.”
Wim: “Gij hebt geen computer!”
Piet: “Ik download uit principe niets legaal (lacht)!”
Wim: “Kijk, ik vind vinyl echt cool. Het is iets tastbaars dat niet ten onder gaat in de stroom van information overload dezer dagen. Daarom proberen wij ook al onze platen van degelijk artwork te voorzien, om er iets unieks van te maken.”
“Ik kan nu gelyncht worden omdat ik dat zeg, maar dat illegaal downloaden is echt een deel van de evolutie.”
Pieter-Paul: “Pas op, ik ben er ook niet tegen. Er is zoveel commotie rond de zogenaamde broodroof van artiesten door het illegale downloaden, maar reken eens uit hoeveel elk bandlid verdient aan een CD waar je in de winkel €20 voor betaalt? Ik dacht het niet... Plus, de mensen die je muziek echt goed vinden, steunen sowieso op een andere manier. Er komt volk af naar je shows, er worden t-shirts verkocht, enzovoort.”
Wim: “Voila, dat vind ik ook. En uiteindelijk: wij kopen ook CD’s en platen hé! Ik snap inderdaad niet dat mensen zeggen dat muziek gestolen wordt door het te downloaden, want dat is niet waar. De CD staat ergens op het internet, en ik luister er naar. Ik heb niets tastbaars in mijn handen, ik kan het CD-boekje niet uitpluizen, er is geen artwork die je kan bekijken,… Wij hebben al onze platen zelf online gezet, op illegale downloadsites. In mijn ogen is dat kanaal echt een zegen: hoeveel bands worden er vandaag de dag niet opgepikt omdat hun demo ergens op een website staat?”
Pieter-Paul: “Volgens mij komt dat omdat in de muziekwereld het nog al te veel de dinosaurs zijn die het voor het zeggen hebben. Maar sorry, dat kan nu niet meer. Ik heb onlangs een documentaire gezien waarin verteld werd dat Nirvana de laatste band is die zo spectaculair kon groeien zonder behulp van het internet. Er zijn zoveel meer mogelijkheden nu, in positieve zin. Ik denk dat we dat over pakweg tien jaar veel beter zullen kunnen vatten, doordat we nu echt middenin de verandering zitten.”
Wim: “’t Is te hopen dat dat hier een interview voor universitair opgeleiden is! Ik sluit me daar opnieuw bij aan. Ik ben zelf eigenlijk regisseur, en in de filmwereld zijn ze al veel beter mee met die nieuwe manier van werken. Het moment dat een filmmaker met een niet al te dure camera zelf kon filmen, regisseren, monteren en daarna het boeltje online gooien, opende zoveel deuren. In de filmindustrie bestaat daar een naam voor: independant cinema. De evolutie is daar al meer omarmd dan in de muziekwereld. En toch blijven mensen naar de bioscoop gaan hé. Net zoals concerten ook volk blijven lokken.”
“Bovendien, de laatste tijd is er weer veel te doen over de revival van vinyl, maar het medium is nooit weggeweest. Bands bleven platen persen, DJ’s draaiden en draaien nog steeds met vinyl. En zoals ik al zei: wij kopen ook nog steeds. Waarschijnlijk ga ik binnen enkele jaren wel weer meer platen beginnen kopen, gewoon omdat ik ze “moet” hebben. Dan kan ik zo’n oude platenspeler kopen, waar je nog aan een hendeltje moet draaien om de muziek te laten afspelen. Perfect voor als de electriciteit uitvalt op een koude winternacht… Trouwens, onlangs vertelde me er iemand dat hij vroeger platen leende in de bibliotheek. Elk halfjaar moest je met de naald van de platenspeler langsgaan, dan keek de bibliothecaris of hij nog ok was. Pas dan mocht je opnieuw voor een halfjaar platen huren. Dat vond ik echt een leuk verhaal. Ieder medium heeft zijn charmes hé.”

Straks spelen jullie ‘IMPERIUM’ live, en wat daarna? Nog plannen voor 2012 in het vooruitzicht?
Alsof afgesproken, beginnen Wim en Piet wild door elkaar te praten
“Why would we care? De wereld vergaat in december, dus we gaan onszelf volledig laten gaan!”
Wim: “Kijk, dat is ook de reden waarom wij een van de weinige bands zijn die nog niet openlijk gereageerd hebben op die nieuwe dB-maatregelen van Schauvliege. Het is er binnen een dik half jaar toch mee gedaan. En dat zal een knal zijn die verdomme veel luider is dan 100 dB!”


Drums are for parades – interview nav Record Store Day april 2012

 

Drums Are For Parades

Drums are for parades - Record Store Day eindigt met de Imperium Freak Show

Geschreven door

Drums are for parades - Record Store Day eindigt met de Imperium Freak Show

Op 21 april beleefden onafhankelijke platenzaken wereldwijd waarschijnlijk opnieuw de drukste dag van het jaar. Record Store Day, die in het bijzonder vinyl in de kijker zet, is dé ultieme dag om exclusieve releases te ontdekken.
Ook in Gent werd dat door Music Mania goed begrepen: op het lijstje stonden onder andere Triggerfinger, Mauro Pawlowski, Intergalactic Lovers,…
RSD werd in de Arteveldestad afgesloten door een optreden van Drums Are For Parades, die voor de gelegenheid hun EP ‘IMPERIUM’ uit brachten. Op de EP enkele verrassingen, en een weergaloze set in de Handelsbeurs ter bevestiging.


Maria Isn’t A Virgin Anymore warmde het reeds aanwezige publiek op met een dosis instrumentale postrock/-metal. Wat ooit begon als een nevenproject, groeide op korte tijd uit tot een volwaardige band. Vorig jaar kwam de tweede EP uit (‘The Fall of Public Man’) en onlangs gaf Music Mania de vinylversie uit.
Telkenmale wij MIAVA bezig horen, klinkt het er recht op en wordt duidelijk dat de (overigens zeer jonge!) band nog bijlange niet aan haar muzikaal plafond zit.
Hoewel de muziek getuigt van heel wat razernij, is de aandacht voor sterke composities en gelaagde nummers alom tegenwoordig. Een soort gekanaliseerde woede zeg maar, die ons verdomd goed in de oren klinkt.


Openen deed Drums Are For Parades met werk van hun eerste full album, ‘Master’ (2010), maar de echte reden dat dit trio aantrad in de Handelsbeurs was naar aanleiding van de release van ‘Imperium’, een EP speciaal uitgebracht voor Record Store Day. De plaat staat bol van de verrassingen en tegenstellingen maar bovenal: muziek die geen hokjes behoeft.
Een onheilspellende intro zette de trend voor een set met een hoog showgehalte. Het mysterieuze aftellen werd gevolgd door een intro van drie blazers (blik op oneindig, gehuld in lange gewaden) waarna “Idiot Check” werd ingezet.
Hofnar van dienst was ongetwijfeld Younes Faltakh: gekleed in niet meer dan een rode string betrad de zanger/gitarist van The Hickey Underworld het podium om “The Beast” (zijn bijdrage destijds aan Master) mee te kelen met het trio.
Daarna was het de beurt aan Patrick Tilon, aka Rudeboy van het ter ziele gegane Urban Dance Squad. “Virgin Powder Part One” werd al een hele tijd geleden opgenomen, en circuleert al een poos op het internet. Hierdoor werd het een soort van teaser voor de nieuwe plaat.
De Gentse Kurt Cobain-lookalike Pieter-Paul Devos nam op de EP ook een nummer voor zijn rekening, en zelfs eentje zonder veel stemvervormers. “Warning” begint als een trage ballad, maar krijgt naar het einde toe meer karakter.
Daarna viel de Kapitan Korsakov-frontman in voor Chris Goss, die op de EP de vocals verzorgt van “Enjoy your Psychosis”. We kunnen er niet omheen: QOTSA zijn nooit veraf in deze song.
Ook op ‘Imperium’ staat “Hammerang”, een nummer waarbij zowel Jeroen De Pessemier (Papillon van the Subs) als DAFP even vreemdgaan. Toegegeven, het koste ons telkens moeite om dit nummer niet door te spelen bij het beluisteren van de EP, maar live werd geheel Subs-gewijs tot een hoger niveau getild. Verwacht in de toekomst trouwens nog meer materiaal, want “Hammerang” is een nevenproject van beide partijen.

Na nog wat ouder materiaal kwam de apotheose, “Fuck like a beast”, opnieuw in samenwerking met Younes Faltakh. Voor de gelegenheid had de zanger de tijd genomen zich even om te kleden: van een weinig verhullende string naar een vleeskleurig Borat-pakje – en hij leek zich nog te amuseren ook! De gitaren gingen aan de kant en het publiek werd getrakteerd op licht- en geluidsshow die volgens ons geen enkele epilepsiepatiënt kan overleefd hebben, en waarbij alle aanwezige gasten nog even het podium opkwamen om de live freak show te bezegelen. En dat bedoelen we op een goede manier, geloof me. £

‘Imperium’ werd gereleased uit liefde voor het vak en uit respect voor elkaars muziek. Alle gastmuzikanten geven hun eigen touch aan de nummers waar zij verantwoordelijk voor zijn, wat een bonte mengeling van invloeden en stijlen teweegbrengt. Rode draad doorheen de EP en vooral de liveshow blijven nog steeds de immer klinkende gitaarriffs, hier en daar aangevuld met opzwepende synths. Wie een exemplaar van ‘Imperium’ bemachtigd heeft: koesteren, al was het maar om het geniale artwork. Dit gezegd zijnde, Drums Are For Parades blijft verbazen maar vooral ook amuseren, en dat doen ze goed!


Organisatie: Democrazy i.s.m. Music Mania en Handelsbeurs, Gent

Drums Are For Parades

Bibberen met Drums are for parades

Geschreven door

De winter belooft iets minder barkoud te zijn door de Fete d’Hiver events en de Nachten van CD & Vinylvreters van de Leffingeleuren organisatie. Zij zorgden ervoor dat de jongere als doorwinterde muziekliefhebber zich niet in een winterslaap nestelden. Wij kregen alvast ‘carte blanche’ tussen kerst en nieuwjaar toen Drums are for parades paraat waren in de oubollige Terminus, een ideale locatie voor het Gentse noisecollectief, die sinds het verschijnen van hun debuut ‘Master’ (die de EP ‘Articificial sacrificial darkness in the temple of the damned’ opvolgt (- wat een titel trouwens!)) in het clubcircuit een vaste stek hebben verworven.

Hun rauw, donker, dreigend, snoeihard, apocalyptisch ‘back to basics’ geluid is opgefokt, gejaagd, opwindend en fris, en refereert aan de ‘90s noisepop van o.m. Helmet, Gore en Therapy?. De diverse tempowisselingen bieden een broeierige spanning en intensiteit, vanavond live ondersteund van een blazerssectie in monnikscape.
Zij vatten nu net de set aan en trokken de boel op gang met trage, slepende, monotone sounds. Een rookgordijn werd opgetrokken. Je kon op alle vlak niet omheen de drones van Sunn O))). De indringende blik van de bandleden boezemde angst in. Wat een adembenemende, huiveringwekkende start. Het leek eventjes vijf voor twaalf. Jawel, “Opium den idiot check” kreeg gestalte … En was zo een beetje de barometer voor het ongeveer één uur durend concert, instrumentaal, filmisch of regelmatig ondersteund van screamo’s en een vervaarlijke zang. De venijnige, scherpe, krachtige, strakke gitaren, de bas en de gortdroge, opzwepende drums gaven een energiek, loodzwaar ritme. Ze vermorzelden stoner, noise, crossover en diverse hard- en grindcores. De subtiliteit die we af en toe konden horen, waaide al gauw over in een fors, krachtig, beheerst geluid, o.m. in “The law”, “I’m not who you think you are”, “A salesman pen”, “Princess, you’re the woods”  en vooral in “The boy was in the death room”.
We voelden de bibber, de daver en de trillingen over het lichaam en kregen soms kippenvel. En oudjes als “Goatfire queens”, “Thumbsucker” en “Faking” werden sterk onthaald!
Een geslaagd, puik concert van de heren van Drums are for parades, die onderhuids de blazers lieten doorklinken. Intrigerend en spannend.

Fête d’Hiver was tijdens de kerstvakantie een erg tof initiatief van de organisatie! Na het optreden was het buiten nog donkerder dan het al was … Een eerste of laatste kwartier stand van de maan … Tja, muziekmakers van films als ‘The crow’ en ‘De sint’ kunnen een volgende keer zeker eens aankloppen bij onze Drums are for parades …

Organisatie: Leffingeleuren, Leffinge (ikv Fête d’Hiver)

Drums Are For Parades

Master

Geschreven door

Vuist in de lucht – Trillingen over het lichaam – Ogen dicht - Hoofdschudden … Huiver alvast maar op de full cd ‘Master’, die de EP ‘Articificial sacrificial darkness in the temple of the damned’ opvolgt van het Gentse trio Drums are for parades. Een energiek apocalyptisch geluid, donker, dreigend, rauw en snoeihard, waarin ruimte is voor intrigerende melodieuze stukken, flarden klassieke muziek en saxofoonstukken.
Het noisecollectief klinkt inderdaad wel gelaagder en verfijnder en gaat iets breder te werk tussen de zware gitaren en psychedelica. Zwaar en hard blijft het weliswaar om hun kwaadheid, frustratie en agitatie te uiten; een opgefokte, gejaagde frisse sound die diverse tempowisselingen ondergaat. Centraal staan de gortdroge drums, de diep dreunende basses en spannende (soms elektronische aandoende) gitaarriffs, soms ondersteund door een vervaarlijke zang en screamo’s.
Het trio grijpt terug naar Black Sabbath, refereert aan de metal van Channel Zero en Mastodon en verankert met de ‘90s van Helmet en Therapy?.
Ze vermorzelen stoner, noise, crossover en diverse hard- en grindcore sounds door de molen. Ze worden op handen gedragen door Chris Goss, en een samenwerking zit in het verschiet. Intussen deed Howie Weinberg z’n best om het DAFP geluid zo goed mogelijk te ‘masteren’. Een dik OK resultaat, luister maar eens naar songs als “The law”, “I’m not who you think we are”, “Boy was in the death room” en “Opium den idiot check”! Dan weet U waarom we de plaat in die eerste zin schreven …