Met succes sloot Enter Shikari hun tournee af in de AB. De jongetjes van 2007 die toen nog hun energie kwijt konden met behulp van een trampoline op het podium, hebben anno 2019 een meesterlijke visuele show meen, die garant stond voor entertainment. Ze weten nog steeds de perfecte balans te vinden tussen stevige gitaren en elektronische tunes. De Britse band had er duidelijk zin in om nog een laatste keer er stevig in te beuken, wat het publiek zeker ook deed die avond.
Het eerste nummer van hun Stop The Clock Tour kwam uit het recentste album The Spark, “The Sights” zette meteen de toon van de avond, het feest kon beginnen. Met “Step Up” kleurde de zaal rood en het publiek reageerde hierop als een stier op een rode lap, er kwam beweging in de zaal. “Labyrinth” werd met veel enthousiasme op de zaal losgelaten, de nummers van het eerste album vallen nog steeds zeer goed in de smaak!
Enter Shikari ging verder met hun succesformule, die perfecte balans tussen rock en elektronische muziek. “Arguing With Thermometers” uit hun derde studioalbum is hiervan het perfecte bewijs. “Rabble Rousser”, ook een nummer - wat mij betreft één van de betere - van het laatste album, toonde de complexiteit van nummers waar Enter Shikari in de loop der jaren sterk in is gegroeid. Zo konden ook “Hectic” en “Ghandi Mate, Ghandi” op veel bijval rekenen bij het aanwezig publiek.
De band was ondertussen volledig opgewarmd en met “Mothership” werden de fans van het eerste uur nogmaals beloond met een vleugje nostalgie. Crowdsurfen was bijna een must aan het worden! Toen besloot de groep om even de handrem op te trekken, het rustige “Airfield” werd ingezet. Zanger Rou Reynolds kroop achter zijn piano en probeerde de rust terug te brengen in de AB. Eerlijk, toonvast zong hij niet altijd en misschien hadden ze dit nummer links moeten laten liggen.
Gelukkig bracht “Undercover Agents” de schwung terug in de zaal, net op tijd voor quickfire round. Vier nummers aan een razend tempo gespeeld, dat stilstaan haast onmogelijk werd. “Sorry, You’re Not a Winner” werd zoals gewoonlijk met handengeklap onthaald. “The Last Garrison”, “Metldown” en “Anaesthetist” vervolledigden dit rondje rock op speed.
De bisronde werd ingezet met “Take My Country Back”. Terwijl Rou het publiek de nodige instructies gaf, zwaaide een crew lid vol overgave met de Europese vlag. Een opgestoken middelvinger naar de huidige politieke toestand in Groot-Brittannië? Theresa May heeft er het vragen naar.
Als afsluiter kon de volledige zaal zijn keelgat nog eens goed openzetten en vol overgave meezingen met de klassieker “Juggernauts” en het recente “Live Outside”.
Alweer een geslaagde passage van Enter Shikari in de AB. Tot de volgende keer heren en geniet van de verdiende rust na maanden touren!
Setlist: The Sights - Step up – Labyrinth - Arguing with Thermometers - Rabble Rouser – Hectic - Gap in the fence - Shinrin Yoku - The Revolt of the atoms - There’s a price on your head - Ghandi mate, Ghandi – Mothership – Insomnia - Havoc B – Airfield - Undercover Agents - No sleep tonight - Stop the clock - Sorry your not a winner - The Last Garrison - … Meltdown - Anaesthetist
Encore: Take my Country back – Juggernaut - Live Outside
Neem gerust een kijkje naar de pics
Enter Shikari :
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/ancienne-belgique-brussel/enter-shikari-17-04-2019
As it is
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/ancienne-belgique-brussel/as-it-is-17-04-2019
Organisatie: Live Nation
Heavy smeltkroes party met van Enter Shikari!
Enter Shikari
Ancienne Belgique
Brussel
2014-01-09
Hans De Lee
De AB vloog er meteen in met het nieuwe jaar , want het eerste concert was van Enter Shikari. En dat was beslist de moeite! Stipt om 21u00 begonnen ze aan hun energieke optreden.
Had eigenlijk wel meer volk verwacht voor een band die toch al sinds 2003 gestaag aan de weg en de roem timmert en door de jaren heen met hun vrij unieke sound al op Rock Werchter speelde en onder meer het podium van Pukkelpop onveilig maakte. Maar gezien in de AB het balkon en de ‘zeteltjes’ waren afgesloten leek het toch nog behoorlijk druk beneden en was het gedeelte voor de mixtafels heel goed gevuld met een overwegend zeer jeugdig publiek. Op de sfeer en de intensiteit van het concert had het allerminst een invloed!
Enter Shikari is een band die een geslaagde mix brengt van hardcore met talrijke elementen van techno, dubstep, drum and bass enz. Intussen staan al 3 volwaardige CD’s op hun conto (+ enkele live opnames en speciale uitgaven) en zeer binnenkort verschijnt ‘The Mindsweep’ als album nummer 4.
Oorverdovende beats en een lekker opgefokte zanger zorgden meteen voor een hels feestje op het podium. Opener “Closing” zette meteen de toon en brulboei Rou smeet zich meteen in het publiek. De party zou meer dan een uur duren en kende zelden of nooit een dip of een zwak moment.
De zanglijnen klonken al even afwisselend als de muziek zelf, van glasheldere screams naar loodzware grunts en zowat alles dat ertussen ligt. Het geluid was prima de sfeer nog beter! Bij “Solidarity” ging de band nog een versnelling hoger en werd door de jonge meute in de zaal met veel overgave gehoor gegeven aan het verzoek om een circle pit te maken.
Eerste bom van het concert was het krachtige “Destabilise”! Een dijk van een nummer…ook live zo bleek. Enkel de 2de stem was in het begin soms wat minder overtuigend afgesteld maar dat kon de pret alvast niet bederven. De crossover pletwals van metal en hardcore, gekruid met electro, breaks, noise en samples was zeer genietbaar en ging er in als zoete koek!
“Radiate” met knap ‘rustig’ tussenstuk en “The Last Garrison” (eerste single van de upcoming CD) werden zonder moeite woord voor woord meegezongen door de menigte.
Enter Shikari wisselde vakkundig nieuwe nummers af met een sterke bloemlezing van nummers uit vorige CD’s. Zoals reeds aangehaald zorgde de band hiermee voor een uiterst energieke en opwindende set met een niet aflatende bende fans die amper een moment van rust werd gegund. Mooi om zien! Zeker als ‘oude knar’ achteraan in de zaal.
“Never let go of the microscope” klonk iets toegankelijker als de eerdere nummers, al is dat relatief natuurlijk.
Het blijft een vrij unieke sound met vele gezichten. Eens keihard en dreigend, dan weer zalvend en met popinvloeden…de combinatie maakt het bij wijlen geniaal. Al moet gezegd dat ik een fan ben maar dat hadden jullie zonder twijfel allang door.
In het 2de deel van de set waren het vooral de nummers “Mothership” en de hemelse afsluiter “Anaesthetist” die me het meest zijn bijgebleven.
Het ‘Regi’momentje met alle handjes in de lucht kan er ook nog wel bij. Als toegift speelde de band “Constellations” en het gekende en intense “Sssnakepit”.
Knap concert dus! Geloofwaardig gebracht en erg geapprecieerd door de aanwezige fans. Enter Shikari heeft zeker nog groeipotentieel en zal met hun passage in AB absoluut nieuwe zieltjes hebben gewonnen. Allicht zorgt de nakende release van het nieuwe album ‘The Mindsweep’ voor de rest en zien we de heren binnenkort terug op enkele podia van belangrijke zomerfestivals. Ik kijk er alvast naar uit!
Support was Hacktivist , helaas net te laat om live aan het werk te zien. Als jonge band (2011) uit de UK wou ik hun mix van metal en rap in Brussel proeven. Ondertussen toch dit als zoethouder: hun nieuwste clip op youtube : “Deceive and defy” feat. Charly Holmes!
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
Enter Shikari kun je wat ons betreft beschouwen als dé exponent van de postmodernistische muziekwereld. De Britse band is namelijk meester in het mengen van verschillende muziekstijlen, zo ook weer op ‘A Flash Flood Of Colour’, hun derde studio-album.
Hardcore, punkrock, metal, dubstep, rock, techno, drum and bass, dance.... alle genres komen aan bod en geloof het of niet maar het geheel klinkt echt goed. Ongetwijfeld heeft dit te maken met het feit dat Enter Shikari een dikke popsaus over de mix van rock en elektronica weet te gieten.
Ook de vocalen van Rou passen als gegoten bij het gecombineerde geluid van Enter Shikari , de man zingt, brult en schreeuwt bij momenten de ziel uit zijn lijf. Voeg daarbij nog de zeer maatschappijkritische teksten en het plaatje klopt 100 % bij deze talentvolle band. Toptracks zijn voor ons opener “...System” en het daaropvolgende “...Meltdown” en single “Arguing With Thermometers”.
Enter Shikari heeft duidelijk het potentieel om zeer groot te worden.
Enter Shikari brouwt op het podium een kolkend potje herrie, een uiterst explosieve kruisbestuiving van hardcore, industrial, hiphop, dubstep, dance, rock en metal. Geen idee hoe ze het voor elkaar krijgen, maar die mélange van diverse stijlen werkt als een rode lap op een stier en brengt het overwegend jonge publiek meermaals tot over het kookpunt.
Het is vrij hectisch, het bulkt van de energie en het ontploft keer op keer. Kortom, er zit nogal wat stroom op. Dit is geen muziek voor hartpatiënten, uw tikker gaat geregeld in overdrive, uw hersenen worden danig door elkaar geschud en uw oren worden bloeddorstig geterroriseerd.
De bandleden zijn uitzinnige types van het zeer levendige soort. Net als hun opgehitste publiek staan ze geen seconde stil en de gitarist zet het geregeld op een potje skydiven waarin hij uiteraard gretig gevolgd wordt door de fans. Hoewel ze hier één en ander gewoon zijn in de Trix, met al die metaalbewerkers die regelmatig de zaal komen teisteren, hebben de mensen van de security een uitzonderlijk drukke avond.
De elektriciteit die hier in de lucht hangt hebben we al eens eerder meegemaakt bij Pendulum (ook zo een zotte boel, check de review hier ergens in de historiek), maar bij Enter Shikari zit er nog wat meer hete rock en hardcore tussen de elektronica. Ook de nadrukkelijk aanwezige dubstep invloeden maken er een pompend feestje van.
De band weet creatief om te springen met het inmiddels ook in de mainstream populair geworden genre. In tegenstelling tot bijvoorbeeld de laatste drol van Korn klinkt dat bij Enter Shikari echter langs geen kanten geforceerd. Geen idee hoe dubstep puristen er over denken (schande! verraad! uitverkoop!), maar wij vinden het bij Enter Shikari althans een geslaagde intrede van een genre waar wij voor de rest overigens helemaal niet in thuis zijn (de voornaamste ervaring die wij hebben met dubstep zijn de diepe basdreunen afkomstig uit de slaapkamer van onze dochter, die er voor zorgen dat onze patatjes met ware doodsangsten in hun bord liggen te daveren).
Het enige wat we de groep een beetje kwalijk nemen is dat er soms wat te lange pauzes tussen de nummers genomen worden, bovendien gevuld met wat overbodig gelul van vooral de bassist, waardoor de sneltrein al eens onnodig vaart vermindert. Gelukkig is daar dan telkens weer zanger Rou Reynolds om de boel op te jutten, hij barst van de energie en weet die moeiteloos over te zetten op zijn publiek. Je kan de man bezwaarlijk een goede zanger noemen (hou het eerder bij uitbundige schreeuwer) maar zijn ongeremde explosiviteit is onmisbaar voor deze band.
Anderhalf uur wordt de Trix door deze wild om zich heen schoppende bende opgejaagd, en ’t is een heuse ervaring. Een mens krijgt er wel dorst van.
Dit soort wilde feestjes zou festivalletjes als Dour of Pukkelpop aardig in vuur en vlam zetten. Boeken is de boodschap.
Voorprogramma Young Guns mag rekenen op nogal wat bijval van het publiek, waar wij dan weer geen jota van begrijpen want we moeten steevast denken aan Tokio Hotel meets Within Temptation. En, geloof ons vrij, dergelijke gedachten zijn erger dan de meest schrikwekkende nachtmerrie. Snel doorspoelen, die handel.
Organisatie: Heartbreaktunes (ism Trix Antwerpen)
Nederlands 
Français 
