Fontaines DC – Op naar de Champions League
Een cruciale avond voor de Ierse postpunkband, na een cool Pukkelpop en een strak concert in ’t Wintercircus, Gent … Kunnen ze een uitverkocht Vorst Nationaal naar zich toetrekken in hun wispelturige reputatie. Benieuwd waren we alvast, een volmondig JA volgde na anderhalf uur muzikaal klasse werk.
Op warmer was Wunderhorse. Het vroegere soloproject van zanger Jacob Slater is nu een uit London afkomstig kwartet geworden en bracht rock pur sang. Een zware bas , vette drums en stekelig gitaarwerk, samen met een uitstekend zanger die bijzonder goed van stem en adem was. Regelmatig deed hij ons verbazen met de uiterst lang aangehouden stukken in de song. Ze kwamen hier hun tweede plaat ‘Midas’ voorstellen. Ze lieten een bijzonder goede indruk na. Goed verteerbare nummers die eigenlijk wel bekend in de oren klonken. Goed zo! .
Even over negen kwam het zestal uit Dublin , Fontaines DC, verscholen achter een groot doek , het podium op. Ze zetten in met het titelnummer van hun vierde plaat ‘Romance’. Meteen kwam het publiek in extase. Wanneer het doek viel, zagen we het zestal, met zanger Grian Chatten uitgedost in een gele voetbaltrui nummer 93 en een blauwe plooirok. Grappig maar het paste wel. Het was ook hij die voor de show zorgde, en regelmatig het publiek aanporde, aanvuurde.
Het moet gezegd worden dat die vroegere vrij arrogante punkjonkies en die rommelige indruk, nu zeer professioneel en muzikaal toegankelijk overkwam. Af en toe heeft Grian nog wel de allures van een Liam Gallagher maar hij laat dit op het juiste moment los. Ze zijn duidelijk die jeugdige onbezonnenheid ontgroeid. Gelukkig maar.
Wat ons bijzonder aansprak en plezierde was dat de nieuwe nummers best goed aansloegen. Natuurlijk kende iedereen “Jackie down the line” , “Big” en “Boys in the better land”. Deze werden dan ook luidkeels door zowat iedereen meegeschreeuwd.
Maar deze groep scoorde moeiteloos een 10 met het nieuwe werk. We waren verbaasd en onder de indruk. De opener “Romance”, “Bug”, “Favourite” en de absolute topper en tevens afsluiter “Starburster” zaten sterk in elkaar en overtuigden; woord voor woord werden ze door zowat de hele zaal volmondig meegezongen. Een staande ovatie en minutenlang applaus volgde, zowel tijdens de break als nà het concert. Een uiterst aangename en uitbundige muzikale sfeer daar in Brussel dus.
Met dit topconcert brengen ze hun groep in de hoogste klasse van de muziekranking. Ze zijn klaar om deze zomer nu terecht de grootste podiums op de festivals te bestormen. Eindelijk nog eens een groep die na tien jaar het beste in zichzelf heeft gevonden. Een hoera op z’n plaats!
Organisatie: Live Nation
Fontaines D.C. - Life ain't always empty. Sit beneath a light that suits ya, and look forward to a brighter future
Fontaines D.C., de Ierse post-punkband uit Dublin, opgericht in 2017, verbaasde de wijde wereld met twee strakke, rechttoe rechtaan langspelers vol hits en verborgen pareltjes. Ook live maakten ze indruk en verworven ze naam en faam tot ver buiten de Ierse pubs. Na een overtuigende set in Trix, Antwerpen staan ze nu in de l’Aéronef, Lille om het Franse (en Belgische) publiek te laten kennismaken met hun nieuwste worp ‘Skinty Fia’.
Beginnen doen ze met “A Lucid Dream”, gevolgd door het nummer “Sha Sha Sha”, een eerste aanknopingspunt. Meteen erna volgt “Jackie Down the Line”, de eerste single vanop de nieuwe plaat. Meteen creëren de Ierse mannen hun zo eigen lekkere sfeertje. “I Don’t Belong” vanop ‘A Hero’s Death’ wordt luidkeels meegekweeld, de dagdagelijkse angsten en onzekerheden waarmee we geconfronteerd worden, worden zo herkenbaar naar voor gebracht in de rake teksten van Fontaines.
Met “You Said” brengen ze nog één van de sterkere nummers vanop hun tweede album. Operating faster galmt repetitief door de boxen. Zanger Grian Chatten gebruikt weinig bindteksten, maar de muziek en rauwe lyrics spreken eigenlijk voor zich. Ze nemen ons terug mee naar de new wave ten tijde van “Killing an Arab” van The Cure, maar dan in een nieuw, modern jasje. De pikante saus erbovenop komt van Chattens unieke stem, een beetje als Morrissey die nog een kikker heeft ingeslikt. Chattens wilde, bijna spastische bewegingen doen ons vrezen dat dat van die kikker misschien wel waar is...
Na twee nummers vanop hun debuut ‘Dogrel’ zorgt “Televised Mind” voor de vetste baslijn van de voorbije jaren. Erna spelen ze “I Love You”, de tweede single van het nieuwe album. Dit nummer is één en al pure emotie, een lied dat door merg en been gaat.
De dan al zeer verzorgde en kwaliteitsvolle set wordt naar een hoogtepunt gestuwd met “Too Real”. Is it too real for ya? vraagt Chatten meteen erna. Eigenlijk wel. De realiteit overstijgt soms de fictie, dat machteloze gevoel brengen ze zo herkenbaar naar voor.
“I'm gonna be big”, zingen ze even later. Dat mag gerust in de tegenwoordige tijd staan. Lille houdt van Fontaines, en danst vlijtig mee op de opzwepende riffs. Hey ho, let’s go, scanderen de Fransen (en opvallend veel Belgen) nadien. En daar komt ie dan, hun grootste hit “Boys in the Better Land”. If you're a rock star, porn star, superstar, doesn't matter what you are, get yourself a good car, get out of here! kan tellen om Frankrijk te laten bezinnen over de uitslag van de eerste ronde van de presidentsverkiezingen.
Het publiek smaakt dit alleszins: Olé olé olé olé wordt er geroepen voor de encore. Die bestaat uit “Nabokov”, het enige nieuwe lied uit de set dat geen single is, en natuurlijk “A Hero's Death”.
Life ain't always empty. Sit beneath a light that suits ya, and look forward to a brighter future is een leuze die deze avond perfect samenvat.
Fontaines D.C. bevestigt opnieuw, en geloof me, ook de nieuwe cd zal aanslaan.
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/aeronef-lille/fontaines-dc-10-04-2022.html
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/aeronef-lille/just-mustard-10-04-2022.html
Pics Trix, Antwerpen op 8 april 2022
Just Mustard - 08/04/2022 (musiczine.net)
Fontaines D.C. - 08/04/2022 (musiczine.net)
Organisatie: Aéronef, Lille
De Dubliners van Fontaines D.C. hebben de zeldzame gave dat ze kwaliteit en kwantiteit kunnen combineren in hun werk. Om het onbeleefd te verwoorden: ze schijten echt albums. Drie reguliere en één liveplaat op minder dan vier jaar tijd, faut-le-faire! Toch worden de langspelers van Grian Chatten, Conor Deegan III, Carlos O'Connell, Conor Curley en Tom Coll telkens lovend onthaald. Na ‘Dogrel’ in 2019 en ‘A Hero’s Death’ in 2020 zal dit niet anders zijn voor ‘Skinty Fia’.
Opener “In ár gCroíthe Go Deo” is heerlijk onheilspellend. Veelvuldig herhaalde mantra’s also ‘She defines the only answer…’ tonen aan dat ook dit weer een album wordt vol harde en rauwe teksten, uit het leven gegrepen. “Big Shot” en “How Cold Love Is” zijn aardige tussendoortjes, maar bij het vierde nummer slaat de bom pas echt in. “Jackie Down the Line”, wat een vet nummer is me dat!
Iets verderop krijgen we een relatieve pauze voorgeschoteld met het duo “Roman Holiday” en “The Couple Across the Way”. Deze songs vormen een welgekomen ietwat rustiger intermezzo, ideaal om even op adem te komen vooraleer de titeltrack losbarst. “Skinty Fia” is erg aanstekelijk, en ook hier wordt opnieuw duidelijk dat de heren elkaar vonden door hun liefde voor poëzie.
De apotheose van het album volgt echter meteen daarna. “I Love You” is veruit mijn favoriete track, zo ‘in your face’, dit raakt je waar het pijn doet. Wat een heerlijk grimmig sfeertje ook weer! Love it. De dreigende sound waarvan de plaat doorspekt is, is nog door te voelen tot in de allerlaatste noten van afsluiter “Nabokov”.
Net geen drie kwartier genieten en huiveren tegelijkertijd, hier moet je even van bekomen. Al bij al is dit een topalbum van constant niveau, de vooruitgeschoven singles “Jackie Down the Line” en “Skinty Fia” zijn goed, en vooral “I Love You” is een fantastisch nummer.
Naast die uitschieter is er ook geen enkel nummer dat echt uit de toon valt. Ik heb het idee dat er nóg rek op deze band zit, uitkijken dus naar de plaat van volgend jaar – als ze dit helse tempo blijven volhouden, tenminste!
Een jonge ambitieuze band en één van de nieuwste hypes is het Ierse Fontaines D.C., die de woede van de Brexit laten aanvoelen na Idles en Shame . We werden een klein uur lang meegevoerd, -gesleept in een intense trip van verbeten , rammelende, rommelende, energieke garagerock/postpunk, met een zinderend slot . Fris, furieus en veelbelovend dus!
Hoe het groeide .. het borrelde al van vorig jaar met dit Ierse combo uit Dublin City (D.C.), die ons lieten kennismaken met de single “Too real”. Het zat meteen goed en de doorbraak volgde . Samen met King Khan werden ze geprogrammeerd en als support evolueerden ze plots tot main-act; iedereen wilde deze jonge snaken nu wel zien.
Een volwaardige set speelden ze. De debuutplaat ‘Dogrel’ was uit en met “Big” en “Boys in the better land” was het meteen raak . Niet te verwonderen dat alle drie de nummers hier tot het laatst werd gehouden en de uppercuts waren . Een zinderende finale dus. De vijfenveertig minuten vooraf waren eerder een smeltkroes van Britpop , indie, postpunk en eightieswave . Zanger Grian Chatten is een rusteloze gast op het podium , straalt dat typisch kantje Britarrogantie uit en sleept z’n band mee in een gedreven trip en energieke opstoten . Zijn repetitieve zangstijl wordt gelinkt aan The Fall en PIL . “Hurricane laughter” en “Shashasha” openden. Melodieus gedreven rommelende, strakke gitaren en hitsende drummotiefjes . Op “Liberty belle” werd het tempo opgedreven. Er werd gas teruggenomen voorbij halfweg en “Roy’s tune” was het sfeervolste nummer. In het slot hadden we die garagerockandrollers. “Television screens” was er eentje bovenop , en hier kon je niet omheen een Oasis concept .
Fontaines D.C. was vorig jaar nog te zien met een Metz en Idles tijdens Les Nuits Bota. Toen al hadden we ze in het oog … Inderdaad, gejaagde post-punk met flink wat opwinding. Missie geslaagd .
Na de revelatie , kwam nu King Khan louder than death . Als een Ty segall was de King Khan al in verschillende gedaantes en projecten te zien . Een showman blijft hij ongetwijfeld. Garage/rock’n’roll, glamrock met een punky vibe. Rechttoe-rechtaan ,vunzig , rauw, ruw en toch …lieflijk, aangenaam verpakt in een dosis humor en onnozelheden . Lekker doorleefd en smerig. Geen gekheden of bizarre verkleedpartijen deze keer , maar ‘de hardrockers met een biervatbuikje’ legden de klemtoon op hun muziek en gaven met wat stijlelementen een eigen draai aan hun rock. Niet te versmaden dus voor een een goed rock’n’roll feestje.
Neem gerust een kijkje naar de pics - dank Ann Cnockaert - Luminousdash.be
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/4ad-diksmuide/fontaines-dc-19-04-2019
Organisatie: 4ad, Diksmuide
Nederlands 
Français 
