We Hate You Please Die is een noisy punkband uit Rouen, de hoofdstad van Normandië. Deze band timmert al een tijdje aan de weg met hun lo-fi indiepunk met vaak rammelende noise. “Stronger Than Ever” is de tweede single van het album ‘Chamber Music’ dat ergens in september uitkomt.
Er zit best een leuke melodie in deze single en de lyrics zijn über-feministisch (over dames met een slecht zelfbeeld, dat hen opgedrongen wordt door anderen, al dan niet op sociale media). Muzikaal denk ik bij deze single aan een meer klassieke versie van La Jungle, maar zeker ook aan hun collega’s in Sprints en The Cleopatra’s en aan een gitaar-versie van Baby’s Berserk.
Toffe single als je van lo-fi punk houdt. Leuk bandje dat we graag ook eens op een podium in Vlaanderen willen zien.
https://www.youtube.com/watch?v=XAs65bY1Z7s
HATE - Een occulte wereld van verderf
Fat Bastard Promotion organiseert een brede waaier aan activiteiten, o.m. was er onlangs nog een optreden van Guido Belcanto & Roland in de Sint-Anna kerk, Lokeren. Ze wagen zich ook op het pad van extreme metalen. Je kan terecht bij GRIMM, Gent, en het gezellige Asgaard in Gentbrugge.
We maakten ons dan op voor een trip doorheen een occulte wereld van verderf met de Poolse HATE en de extreme metal topper Keep of Kalessin.
De opener van de avond hadden we door omstandigheden gemist, maar Keep of Kalessin (*****)brengt gevarieerde, donkere, extreme metal. Puur angstzweet. De goed gevulde Asgaard genoot en liet zich gewillig bedwelmen door de duivelse stem en de verschroeiende, klievende riffs. Energiek gingen ze te werk. Zonder al te veel special effects, overtuigden ze.
Een onuitputtelijke vuurkracht hoorden we uit de diepste krochten van de Hel.
Die kolkende hete lava sound hoorden we ook bij HATE (***1/2) die met poppen in de vorm van demonische wezens op het podium, en een brandend vuurtje, zorgden dat de hitte van de Hel je ziel doet branden. De temperatuur steeg dus tot een kookpunt. Het klonk soms wat statisch, routineus in het genre waardoor we lichtjes op onze honger bleven zitten. Maar ze overtuigden door die unieke sfeer te creëren en door hun intensiteit. De set was in twee delen.
De donkere folklore brij sprak tot de verbeelding. Meer dan een uur lang greep de band je bij de keel, door de diverse en harde tempowissels, ummers die opbouwden naar een blastbeat-zware climax én die geleidelijk afdaalde in donkere, methodische coda's zonder dat het meanderend aanvoelt.
Hier hadden we in een occulte wereld van verderf.
Organisatie: Fat Bastard Promotions ism GRIMM, Gent
De uit Mol afkomstige metalcore/hardcoreformatie Our Hate timmert sinds medio 2014 aan de weg. Dit resulteerde in het verleden in een knappe plaat: 'Hate Will Prevail' (2017). Toen al bleek dat deze band niet moet onderdoen voor zijn voorbeelden als Sepultura, Hatebreed of Pro-Pain. Integendeel zelfs, de energie die uit de boxen loeide deed de haren op onze armen prompt rechtkomen. Ondertussen heeft Our Hate niet stilgezeten en al verschillende podia platgespeeld. Nu wordt het dus tijd voor een nieuwe metalcore/hardcoreparel in de vorm van 'Defiled By Evil'. Een EP die aanvoelt als een horde bulldozers die over de hoofden denderen tot iedereen is platgewalst.
Die eerste mokerslag in het gezicht krijgen we al in de vorm van “Speak To Me”. Hieruit blijkt al dat binnen de rauwe en oorverdovende metalcore van Our Hate voldoende melodie zit, om doorheen die aangeboden chaos heen te prikken. Eens vertrokken op de rollercoaster die de band je aanbiedt bij ‘Defiled By Evil’ is er geen weg meer terug. We laten ons met plezier meedrijven op de volgende pletwals “Together As One”, om niet meer recht te krabbelen bij de volgende uppercut in de vorm van “Remorse Of A Serial Killer”. Nee, Our Hate maakt er bitter weinig woorden aan vuil en blijft tot het einde op dit elan doorgaan. Rauwer dan een biefstuk waar het bloed nog uitstroomt, zo smaakt niet alleen afsluiter “Punisher”. Het is ook de verschroeiend hete rode draad opde volledige EP.
''In Amerika hebben ze de orkaan Irma die alles om zich heen verplettert aan een snelheid van 300 km per uur. In de Kempen raast een andere orkaan over de velden en laat eveneens geen spaander geheel van de omgeving.'' schreven we over het debuut 'Hate Will Prevail' van Our Hate. Nu die orkaan is nog steeds zeer actief. Want ook op deze korte en bondige EP blijft Our Hate doorrazen tot geen enkel heilig huisje meer overeind staat. Dat verschroeiende snelle en verpulverend tempo houdt deze band aan vanaf de eerste tot de laatste seconde, waardoor ze bewijzen in metalcore en hardcore grenzen te verleggen waar geen grenzen meer zijn. Dat was in 2017 al het geval, twee jaar later zet Our Hate dit met een bijzonder harde en meedogenloze EP nog maar eens in de verf.
Fans van Thursday die niet veel aan het laatste album ‘No Devolucion’ van deze populaire hardcoreband hadden, hoeven niet te treuren... Zij komen namelijk een stuk meer aan hun trekken komen bij de tweede plaat van de New Yorkers van I Hate Our Freedom. Pikant detail: drummer van deze formatie is ene Rule Tucker van Thursday! . Andere bandleden van I Hate Our Freedom verdienen hun boterham bij ondermeer Texas Is The Reason, Garrison en Milhouse. Voeg daarbij de productie van Kurt Ballou (gitarist van Converge en als producer oa actief bij onze Vlaamse trots Rise And Fall) en je hebt een combinatie die eigenlijk niet kan mislukken.... ‘This Year’s Best Disaster’ levert dan ook een heerlijke mix van posthardcore, alternatieve rock, emo, punk- en indierock en doet denken aan bands als Thursday, Sparta, Polar Bear Club, I Am The Avalanche, Foo Fighters en zelfs Placebo. Het jonge volkje zal ongetwijfeld smullen van de single “Sans Sympathie” of het snelle “Second Telling of A First Degree”. Kortom, I Hate Our Freedom is verplicht luistervoer voor iedere rechtgeaarde liefhebber van posthardcore!
Nederlands 
Français 
